تيز خاطر چالاك . و ترسان و بيمناك .
مشهى
(
mocahhi
) ص . ع .
برانگيزانندهء آرزوى نفس .
مشى
(
macy
) م . ع . مشى مشيا و تمشاء ( از باب ضرب ) : گذشت بر روى پايهاى خود و رفت . و مشى بالنميمة مشيا : سخنچينى نمود . و مشى فلان : خداوند مواشى بسيار گرديد فلان .
و مشى الرجل : راه يافت آن مرد . و منه قوله تعالى :
نُوراً تَمْشُونَ بِهِ
.
مشى
(
macy
) ا . پ . مأخوذ از تازى - روش و رفتن . و مشى كردن :
راه رفتن .
مشى
(
maciyy
) ا . ع . داروى مسهل .
مشيا
(
macy
) ا . پ . بلغت زند :
روغن گوسپند .
مشيأ
(
mocayy
) ص . ع . مختلف .
و مختل الخلقة .
مشياط
(
mecy t
) ص . ع . ناقة مشياط : ماده شتر زود فربه شونده . ج :
مشائيط .
مشياع
(
mecy '
) ص . ع . رجل مشياع : مرد فاشكنندهاى كه راز را نتواند نگاهدارد .
مشيب
(
macib
) پ . كلمهء نهى يعنى آشفته مگرد و درهم مشو . و ملرز .
مشيب
(
macib
) ا . ع . سپيدى موى و پيرى .
مشئة
(
mace'at
) و
مشية
(
maciyyat
) م . ع . شاء شيئا و مشيئة و مشية . ر . شئ .
مشية
(
macyat
) ا . ع . يك مرتبه رفتن .
مشية
(
mecyat
) ا . ع . نوع رفتن . و هيئت رفتن و رفتار .
مشية
(
maciyyat
) ا . ع . ارادهء خداوند تبارك و تعالى . الحديث : قال الرضا عليه السلام : الابداع و الارادة و المشية اسماء ثلثة و معناها واحد .
مشيت
(
maciyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اراده و خواست خداوند عالم .
مشيج
(
macij
) ص . ع . درهم و آميخته . ج : امشاج . و نطفة امشاج :
نطفهء مرد و نطفهء زن بهم آميخته .
مشيح
(
mocih
) ص . ع . جمل مشيح : شتر توانا و سريع . و نيز شتر پهن و برآمده سينه .
مشيح
(
mocih
) ا . ع . مرد با كوشش در كار . و مردى كه روباروى شخص و متوجه وى باشد و مانع باشد چيزى را كه پشت سر او بود .
مشيحى
(
macih
) ا . ع . كار سخت و كارى كه در آن مبادرت نمايند . و هم فى مشيحى من امرهم : يعنى ايشان در كارى هستند كه در آن مبادرت مىكنند و در آن با هم آميختهاند .
مشيخاء
(
macix '
) و
مشيخة
(
macayxat
) و (
macixat
) ع . ج .
ج . شيخ .
مشيد
(
macid
) ص . ع . اندود شده از گچ و آهك و جز آن . و افراخته . يق :
قصر مشيد : اى مرتفع .
مشيد
(
mocayyad
) ص . ع . شيد اندود . و اندود شدهء از گچ و آهك و جز آن .
و افراخته شده و مرتفع . و قصر مشيد اى مرتفع .
مشيد
(
mocayyad
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - استوار و محكم و افراخته .
مشيد
(
mocayyed
) ص . ع . به گچ و آهك و جز آن محكمكننده .
مشيدة
(
mocayyadat
) ص . ع .
افراخته و مرتفع . قوله تعالى :
فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ
.
مشيده
(
mocayyede
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - استوار و محكم و افراخته .
مشير
(
mocir
) ص . ع . با دست اشارهكننده . و هر چيزى كه بدان اشاره مىكنند .
مشير
(
mocir
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مشورتكننده و تدبيركننده . و وزير و صاحب مشورت .
مشيران
(
mocir n
) پ . ج .
مشير . و مشيران سلطنت : وزيران دانا و آگاه .
مشيرة
(
mocirat
) ا . ع . انگشت سبابه .
مشيز
(
mocayyaz
) ص . ع .
برد مشيز : چادر خطدار سرخ .
مشيط
(
macit
) و
مشيطة
(
ma -
) (
citat
) ص . ع . شانه كرده . يق : لمة مشيطة .
مشيع
(
maci '
) ص . ع . اناء مشيع : آوند پر .
مشيع
(
mecya '
) ا . ع . كينهور پر از بخل و ناكسى .
مشيع
(
mocayya '
) ا . ع . شجاع و دلير . و شتابكار و عجول .
مشيع
(
mocayya '
) ص . ع .
مشايعت كرده شده .
مشيعة
(
maci'at
) ا . ع . پارهاى از پنبهء غاز كرده .
مشيعة
(
maci'at
) ا . ع . كدوى خشك ميانتهى كه زنان در وى پنبه نهند .
مشيعة
(
mocayya'at
) ا . ع .
گوسپندى كه از جهت لاغرى و ضعف محتاج آن باشد كه كسى از پس آن را براند تا بگوسپندان ديگر رسد .