مشوف : دينار جلا يافته . و جمل مشوف :
شتر قطران ماليده .
مشوف
(
macuf
) ا . ع . شتر نيز شدهء بگشنى . و شتر آراسته به پشم رنگين و جز آن .
مشوق
(
macuq
) ص . ع . به آرزو آورده شده . و عاشق .
مشوقة
(
macuqat
) ص . ع .
قربة مشوقة : خيك ايستادهء به ديوار .
مشوك
(
macuk
) ص . ع . گرفتار بيمارى شوكة و يا شرى .
مشوك
(
mocvek
) و
مشوكة
(
mocvekat
) ص . ع . بسيار خاردار . و شجرة مشوكة : درخت بسيار خاردار .
و ارض مشوكة : زمين خارناك و زمين خار بسيار رويانده .
مشول
(
mecval
) ا . ع . غربال خرد .
و داس خرد .
مشول
(
mocul
) م . ع . مشل لحمه مشولا ( از باب نصر ) : كم گرديد گوشت آن .
مشوم
(
macum
) ص . ع . با خال و خالدار . و رجل مشوم : مرد بدفال . و و مرد بدفالى رسيده .
مشوم
(
macum
) و
مشؤم
(
mac'um
) ص . پ . مأخوذ از تازى - شوم و بدفال و نحس . و مشوم اختر :
بدسرشت .
مشؤمه
(
mac'ume
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بدفال و نحس و شوم .
مشؤوز
(
mac'uz
) ص . ع .
بىآرام و ترسناك .
مشؤوف
(
mac'uf
) ص . ع .
رجل مشؤوف : مرد ترسان و بيمناك .
مشؤوفة
(
mac'ufat
) ص . ع .
رجل مشؤوفة : پاى ريش سوختنى برآورده .
مشؤوم
(
mac'um
) ص . ع .
رجل مشؤوم : مرد بدفال و مرد بدفالى رسيده . ج : مشائيم .
مشوه
(
macovvah
) ص . ع . زشت روى . و چشم بد رسيده .
مشوى
(
macvi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بريان شده و برشته شده .
مشوى
(
mocvi
) ص . ع . آنكه گوشت را بريان مىكند . و آماده مىكند براى پختن .
مشوى
(
macviyy
) ص . ع .
بريان شده . و آنكه سنك وى خطا كرده باشد .
مشهبر
(
mocahbar
) ص . ع .
مشهبر الرأس : پهن سر و كلان سر .
مشهد
(
machad
) ا . ع . جاى حاضر آمدن مردمان . و جاى اثبات دعوا به شهود و گواهى اهالى . و محل شهادت و كشته شدن در راه خدا . ج : مشاهد .
مشهد
(
machad
) ا . پ . ماخوذ از تازى - شهادتگاه و قبرستان شهيدان . و نام شهرى در خراسان در نزديكى شهر قديم طوس در محلى كه آن را سناباد مىگفتند و چون مزار فايض الانوار حضرت امام ثامن على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثنا در آنجا واقع شده آن را مشهد مقدس مىگويند .
مشهد
(
mochad
) ص . ع . كشته شدهء در راه خدا . و كشته شدهء بىقصاص و ديه .
مشهد
(
moched
) ص . ع . امرأة مشهد : زنى كه شوى آن در نزد وى حاضر باشد خلاف مغيبة .
مشهدة
(
machadat
) و (
macho -
) (
dat
) ا . ع . جاى حاضر آمدن مردمان . و محضر مردم . ج : مشاهد .
مشهدى
(
machadi
) ا - ص .
پ . لقب كسى كه مزار امام ثامن عليه الصلاة و السلام را زيارت كرده باشد . و منسوب به شهر مشهد مقدس .
مشهر
(
mocahhar
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب به شهر و ماه .
مشهرة
(
mocahharat
) ص . ع .
حلة مشهرة : حلهء نگارين .
مشهرة
(
mocahharat
) ا . ع .
نام اسبى .
مشهود
(
machud
) ص . ع .
حاضر شده .
مشهود
(
machud
) ا . ع . روز جمعه و يا روز عرفه و يا روز قيامت . قوله تعالى :
وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ
: شاهد روز جمعه و مشهود در روز عرفه و يا شاهد روز عرفه و مشهود روز قيامت .
مشهود
(
machud
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آنچه ديده مىشود و معاينه مىگردد . و مشهود شدن : معاينه شدن .
مشهودة
(
machudat
) ا . ع . نماز و يا نماز مغرب و يا نماز فجر .
مشهور
(
machur
) ص . ع .
معروف جاى . و مذكور . و بزرك نامآور .
ج : مشاهير . و شمشير بركشندهء از نيام .
مشهور
(
machur
) ا . ع . نام اسبى .
مشهور
(
machur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آشكار شده و معروف گشته و شهرت كرده شده . و نيك شناخته شده و فاش كرده شده و شايع شده و روشناس گشته . و نامدار و نامور . و صاحب جلال و بزرگوار .
و مشهور عالم : آنكه همهء مردمان ويرا مىشناسند و خنيده .
مشهوريت
(
machuriyyat
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - شهرت و روشناسى .
مشهوم
(
machum
) ص . ع .