فراخ تهيگاه شدهء از خوردن گياه . يق :
ماشية مبتجة .
مبتدا
(
mobtad
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - هن چيزى كه بدان ابتدا كنند و هر چيز آغاز شده .
مبتداء
(
mobtad '
) ا . ع . آغاز هر چيزى و باصطلاح نحو : اسمى كه مخبر عنه واقع شود و از عوامل لفظى خالى باشد مانند زيد قائم كه زيد را مبتداء و قائم را خبر گويند .
مبتدر
(
mobtader
) افا . ع . پيشى گيرنده و شتابندهء بسوى سلاح تا برگيرد آن را و غلبهكننده .
مبتدع
(
mobtada '
) ا . ع . تازه پيدا شده و بتازگى اختراع شده . و اختراع نو و تازه .
مبتدع
(
mobtade '
) ص . ع . استخراج كننده و احداثكننده و بدعت گذارنده .
مبتدع
(
mobtade '
) و
مبتدعه
(
mobtade'e
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - مخترع و ملحد . و كسى كه عقيدهء تازه در دين آورد و بدعت گذارد . و طايفهء مبتدعه :
گروه ملحد و اهل بدعت .
مبتدى
(
mobtadi
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - شروعكننده و آغازكننده و نوآموز و بىوقوف . و شاگردى كه تازه شروع در تحصيل كرده باشد .
مبتديا
(
mobtadian
) م ف . پ .
- ماخوذ از تازى - ابتدا . و در ابتدا و در آغاز .
مبتذل
(
mobtazal
) م . ع هر روز استعمال شده و مستعمل . و فرومايه و خوار .
و سيف صدق المبتذل : شمشير بران و قاطع .
مبتذل
(
mobtazel
) ص . ع . بذله پوش . و كسى كه عمل بنفس خود كند و باد روزه دارد خود را .
مبتر
(
mobatarr
) ص . ع . دمبريده و مقطوع و ناقص . و بىفرزند . و خراب .
و دشمن .
مبترد
(
mobtared
) افا . ع . آنكه با آب غسل مىكند . و آنكه آب سرد مىخورد .
مبترك
(
mobtarek
) افا . ع . شتر فروخوابنده . و آنكه بگيرد كسى را در زير سينهء خود و آنكه بشتابد . و رجل مبترك :
مرد الحاحكنندهء معتمد بر چيزى .
مبترى
(
mobtar
) ا . م . ع . تراشيده شده .
مبترى
(
mobtari
) افا . ع . تراشنده و قطعكننده و تراشكننده .
مبتز
(
mobtazz
) ا . ع . ستارهاى كه بدان بر احوال مولود استدلال كنند .
مبتزل
(
mobtazal
) ا م . ع .
شكافته شده . و شكفته شده مانند شكوفهء خرمابن .
مبتسر
(
mobtaser
) افا . ع .
آنكه كارى را در غير وقت كند . و آنكه شايق باشد باينكه كارى را در غير موقع اجرا نمايد و آغاز كننده . و آنكه بگيرد چيزى را ما دام كه تازه است .
مبتسل
(
mobtasel
) افا . ع .
افسونگر مار كه براى افسون خود مزد گيرد .
مبتسم
(
mobtasem
) افا . ع .
تبسمكننده و زير لب خنده كننده .
مبتشر
(
mobtacer
) افا . ع .
حاصل كنندهء خبرهاى خوش .
مبتضض
(
mobtazez
) افا . ع .
كسى كه بتدريج انجام دهد آنچه را كه بايد بنمايد .
مبتغا و مبتغى
(
mobtaq
) ا - ص . ع . درخواست كرده شده . و درخواست و استدعا . و وام و دين و قرض . و حق .
و كار .
مبتغى
(
mobtaqi
) ا . ع .
شير بيشه .
مبتغيات
(
mobtaqiy t
) ا . ع .
درخواستها و استدعاها .
مبتقل
(
mobtaqel
) ص . ع .
حمار مبتقل : خر چرندهء سبزه .
مبتكر
(
mobtaker
) افا . ع .
برخيزندهء بامداد . و آنكه پگاه مىآيد . و خورندهء نوبر ميوهها . و در رسندهء آغاز خطبه را . و ربايندهء بكارت دختر .
مبتكرة
(
mobtakerat
) ص . ع .
زنى كه در نخستين بار پسر زايد .
مبتل
(
mobtel
) ا . ع . خرمابنى كه در كنار آن جنگ برآمده باشد و به حد بلوغ رسيده و مستغنى از آن خرمابن شده باشد و واحد و جمع در آن مساوى مىباشد .
مبتل
(
mobattal
) ص . ع . جمل مبتل : شتر نيكوى متناسب الخلقه .
مبتل
(
mobtall
) ص . ع . تر گرديده شده . و به شدهء از بيمارى . و ناقه . و نيكو حال شدهء پس از لاغرى و سختى .
مبتلا
(
mobtal
) ص . پ .
- ماخوذ از تازى - گرفتار . و رنجور و گرفتار درد و رنج .
مبتلة
(
mobtelat
) ا . ع . خرمابنى كه در كنار وى جنگ برآمده باشد و مستعنى از آن گشته باشد .
مبتلة
(
mobattalat
) ص . ع .
امراة مبتلة : زن جميل خوش اندام كه گويا جامه نيكوئى بر بدنش بريدهاند . و زن تمام خلقت ميانه جسامت . و زنى كه اندام وى داراى نرمى و فروهشتگى باشد .
مبتلع
(
mobtal
) ا م . ع .