تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3036

مساهمون:

ص٣٠٣٦

مبرة

(
mabarrat
) م . ع . بربرا و برا و مبرة ( از باب سمع و ضرب ) : فرمان برد و فرمان پدر و مادر برد . و اعمال نيك نمود .

مبرة

(
mobarrat
) ا . ع . شكر طبرزد و نبات .

مبرت

(
mebrat
) و (
mobarrat
) ا . ع . شكر طبرزد و نبات .

مبرج

(
mobarraj
) ا . ع . نوعى از حله كه به روى صورت برج باشد .

مبرج

(
mobarrej
) افا . ع . لاف زنندهء از فضل و لياقت خود .

مبرح

(
mobarreh
) ص . ع . سخت و شديد . و جانگداز . يق : ضربه ضربا مبرحا : زد او را زدنى سخت .

مبرد

(
mabrad
) ص . ع . هر چيز كه سبب خنكى بدن و جز آن گردد .

مبرد

(
mebrad
) ا . ع . سوهان .

مبرد

(
mobred
) ص . ع . چيز سرد آورنده و چيزى را سردكننده . و آشامندهء مايع سرد . و هر چيز خنك شده . و بريد فرستنده . و جئتك مبردا : آمدم ترا در وقتىكه فرو نشسته بود گرما .

مبرد

(
mobarrad
) ص . ع . سرد و خنك‌شده .

مبرد

(
mobarrad
) ا . ع . لقب شخصى از علماى نحو .

مبرد

(
mobarrad
) و (
mobrad
) ص . ع . بريد فرستنده .

مبرد

(
mobarred
) افا . ع . سرد كننده و خنك‌كننده .

مبرد

(
mobarred
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - هر چيز كه سرد كند و خنك كند . و تبريد نمايد و حرارت بدن را فرو نشاند .

مبردات

(
mobarred t
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - چيزهاى سرد كه بدن را خنك كند و حرارت را فرو نشاند .

مبردانة

(
mebred nat
) ص . ع . ثريدة هبردانة مبردانة : اشكنهء فراهم آمدهء سرد هموار كرده .

مبردة

(
mabradat
) ص . ع . هر چيز كه بدن را خنك كند . قيل لاعرابى ما يحملكم على نومة الضحى قال الها مبردة فى الصيف و مسخنة فى الشتاء . و ارض مبردة : زمين تگرگ رسيده .

مبرذن

(
mobarzen
) ا . ع . صاحب برذون و يابو .

مبرر

(
mobarrar
) ص . ع . حق داده شده .

مبرر

(
mobarrer
) ا . ع . حق دهنده . و ميش مادهء كه در پستانش خالها باشد و آثار آبستنى آشكار گردد .

مبرز

(
mabraz
) ا . ع . ميدان جنگ و رزمگاه . و تماشاگاه . و حركت به طرف رزمگاه . و متوضا و جاى لازم . ج : مبارز .

مبرز

(
mabraz
) ا . پ . - ماخوذ از تازى . فرناك و جاى لازم . و پاى خانه و آشتنگاه و آشيگاه و بادگاه .

مبرز

(
mobraz
) ص . ع . فاش كرده شده . و كتاب مبرز : نامهء بازگشاده .

مبرز

(
mobrez
) افا . ع . فاش كننده و آشكاركننده .

مبرسم

(
mobarsam
) ص . ع . مبتلا به بيمارى برسام .

مبرض

(
mobarrez
) ص . ع . آنكه همهء مال خود را خورد و تباه كند .

مبرطس

(
mobartes
) ا . ع . آنكه شتران و خران براى مردمان بكرايه گيرد و بر آن مزد ستاند و دلال و ميانجى ميان بايع و مشترى و كان عمر رضى الله عنه فى الجاهلية مبرطسا .

مبرطش

(
mobartec
) ا . ع . دلال و ميانجى ميان فروشنده و خرنده .

مبرطل

(
mobartel
) ص . ع . رجل مبرطل : مرد درازسر .

مبرطم

(
mobartem
) ص . ع . متكبر غضبناك و باد كردهء از خشم .

مبرق

(
mabraq
) ا . ع . هنگام درخشيدن صبح . ق : جاء عند مبرق الصبح .

مبرق

(
mobreq
) ص . ع . ناقة مبرق : ماده شترى كه دمب خود را بلند نمايد و چنان وانمود كند كه آبستن است در صورتى كه آبستن نباشد . ج : مباريق .

مبرقش

(
mobarqac
) ص . ع . داغدار و لكه‌دار و رنگارنگ .

مبرقط

(
mobarqat
) ا . ع . طعامى كه در آن روغن زيتون بسيار ريخته باشند .

مبرقع

(
mobarqa '
) ص . ع . نقابدار .

مبرقع

(
mobarqe '
) ا . پ . نام نوائى از موسيقى .

مبرقعة

(
mobarqa'at
) ا . ع . گوسپند سپيد سر .

مبرقعة

(
mobarqe'at
) ص . ع . غرة مبرقعة : سپيدى پيشانى كه همهء روى را در گرفته باشد و در سياهى نمايان بود .

مبرك

(
mabrak
) ا . ع . جاى خواب شتران . و آن جاى از مدينهء منوره كه شتر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در هجرت در آنجاى فرو خفت .

مبركة

(
mabrekat
) ا . ع . آتش و نار .

مبرم

(
mabram
) ا . ع . دوك كه بر آن ريسمان تابند . ج : مبارم .