مبال
(
mab l
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - جاى كميز انداختن و بول كردن و محل قضاى حاجت و كنار آب و جاى لازم .
و نرهء مرد . و فرج زن .
مبالاة
(
mob l t
) م . ع . لا اباليه و لا ابالى به بالا و بالة و مبالاة و بلاء :
التفات نمىكنم و باك ندارم و پروا ندارم . و كذلك لم ابال و لم ابل .
مبالات
(
mob l t
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - تدبير و انديشه و تفكر در كار و قيد و توجه و بصيرت و آگاهى . و بىمبالات :
بىتدبير و بىقيد و بىفكر و انديشه و بىپروا و بىاعتناء و قلت مبالات : بىتوجهى و غفلت .
مبالدة
(
mob ladat
) م . ع .
به شمشير و چوبدستى زدن يكديگر را .
بلاد مثله .
مبالزة
(
mob lazat
) م . ع . با هم چيزى اخذ كردن .
مبالصة
(
mob lasat
) م . ع .
بالصه مبالصة : برجست با او براى جنگ كردن .
مبالطة
(
mob latat
) م . ع .
بالطنى مبالطة : عيب كرد مرا . و بالط السابح : كوشش كرد آن شناور در شناورى . و بالط القوم : به شمشير زدند آن گروه مر يكديگر را . و بالطوا بنى فلان :
فرود آمدند مر بنى فلان را در جنگ .
مبالغ
(
mab leq
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - مبلغها و زرهاى بسيار .
مبالغ
(
mob laq
) ص . ع . مبالغه شده و افراط شده .
مبالغ
(
mob leaq
) ص . ع .
ساعى و جاهد و رنجبر . و هر آنكه در كارى افراط كند و مبالغه نمايد .
مبالغة
(
mob laqat
) م . ع .
بالغ فلان فى امره مبالغة و بلاغا :
كوتاهى نكرد فلان در كار خود و كوشش كرد و جهد و سعى نمود .
مبالغه
(
mob leqe
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - كوشش و سعى و جهد و سعى بليغ و افراط و افزونى و بسيارى و زيادتى .
و بيان صفات و كردار پسنديده و ناپسنديدهء كسى بطريقى كه مستبعد نمايد و يا محال باشد و اگر معقل و عادت ممكن باشد مبالغهء تبليغ گويند و اگر بعقل ممكن و بعبادت ناممكن بود مبالغهء اغراق خوانند و اگر بهر دو محال باشد مبالغهء غلو . و مبالغه كردن : افراط كردن و افزونى نمودن و غلو كردن .
مبانة
(
mob nat
) ص . ع . زنى كه شوهرش وى را طلاق داده باشد .
مبانى
(
mab ni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عمارتها و بناها و بنيانها و بنيادها و اساسها . و مبانى خيرات : بناهاى خير ماند كاروانسرا و بيمارستان و آب انبار و جز آن .
مباوأة
(
mob va'at
) م . ع . باوا القاتل بالقتيل مباواة : كشت قاتل را بجاى قتيل پس برابر ساخت .
مباوك
(
mob vek
) ا . ع . خليط در همسايگى و در صحبت .
مباهاة
(
mob h t
) م . ع . باهيته مباهاة : نبرد كردم او را در حسن و خوبى .
مباهات
(
mob h t
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - تفاخر و ناز و مدح و ستايش بىجا و خودبينى و غرور و نخوت و خودستائى و مدح و ستايش و بزرگى و جلال .
مباهت
(
mob het
) ص . ع .
دروغ بافنده و دروغ سازنده .
مباهتة
(
mob hatat
) م . ع . باهت مباهتة : دروغ بافت و دروغ بست و بهتان گفت .
مباهجة
(
mob hajat
) م . ع .
باهجه مباهجة : نبرد كرد او را در خوبى و نيكوئى و مفاخرت نمود .
مباهرة
(
mob harat
) م . ع .
باهر مباهرة : مفاخرت كرد .
مباهل
(
mab hel
) ع . ج .
مبهلة .
مباهل
(
mob hel
) ص . ع .
ناقة مباهل : ماده شترى كه وى را بىپستان بند گذاشته باشند .
مباهلة
(
mob halat
) م . ع . باهل بعضهم بعضا مباهلة : بر يكديگر لعنت كردند .
مباهى
(
mob hi
) ص . پ .
- ماخوذ از تازى - مباهاتكننده و فخركننده .
و نازكننده . و سرافراز كرده شده . و مغرور و خودستاينده .
مبايضة
(
mob yazat
) م . ع .
بايضه مبايضة : در سپيدى نبرد كرد آن را .
مبايعة
(
mob ya'at
) م . ع . با يكديگر خريد و فروخت كردن و بيعت نمودن . قوله تعالى :
إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ
.
مبايعه
(
mob ye'e
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - خريد و فروخت و بيع و شرا .
مباينة
(
mob yanat
) م . ع . باينه مباينة : جدا شد از وى .
مباينت
(
mob yanat
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - جدائى و دورى و تفاوت و بينونت .
مبت
(
mobett
) ص . ع . آنكه طلاق به اين دهد زن خود را .
مبتاع
(
mobt '
) ا . ع . خريدار .
مبتج
(
mobt jj
) و
مبتجة
(
mobtajjat
) ص . ع . ستور فربه گشتهء