ع . نام قلعهء بنا كردهء مبارك ترك مولاى بنى عباس .
مبارم
(
mab rem
) ع . ج .
مبرم .
مباريق
(
mab riq
) ع . ج .
مبرق .
مبازجة
(
mob zajat
) م . ع .
بازج الرجل مبازجة : مفارخت نمود آن مرد .
مبازمة
(
mob zamat
) ا . ع .
عزيمت . يقال : هو ذو مبازمة فى الامر :
يعنى او صاحب عزيمت است در آن كار .
ميازنة
(
mob zanat
) م . ع .
بازن بالحق مبازنة : آورد حق را .
مباسرة
(
mob serat
) ص . ع .
ناقة مباسرة : ماده شترى كه طالب نر گردد پيش از ايام خواهش .
مباسطت
(
mob satat
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - عشرت و مسرت و تفريح و گستاخى و بىادبى و بىشرمى و جسارت و آزادى و آسايش بدون رميدگى .
مباسق
(
mob seq
) ع . ج .
مبسق .
مباسلة
(
mob salat
) م . ع .
حمله كردن در جنگ .
مباسم
(
mab sem
) ع . ج .
ميسم .
مباش
(
ma - b c
) پ . كلمهء نهى از بودن .
مباش
(
ma - b c
) م : ف . پ . نشايد كه بشود و بكند .
مباشر
(
mob cer
) ا . ع . ماديان گشنخواه .
مباشر
(
mob cer
) ص . ع . كسى كه به خودى خود قيام در كارى كند .
مباشر
(
mob cer
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - عامل و فاعل و كارگر و كارگزار و پيشكار و سركار و ناظر و كارفرما و نگهبان و گماشته و وكيل و وكيل مطلق .
مباشرة
(
mob carat
) م . ع .
باشر الامر مباشرة : به خودى خود كرد آن كار را و بدست خود اجراى آن كار نمود . و باشر المراة : جماع كرد آن زن را . و با آن زن در يك جامه شد . و سود بدن خود را به بدن آن زن . و باشره به مباشرة :
قرار داد او را مباشر وى . و منه الدعاء : اللهم انى اسألك ايمانا تباشر به قلبى اى تجعله مباشرة قلبى .
مباشرت
(
mob carat
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - مجامعت و خود بكارى در شدن . و عمل و فعل و ارتكاب و نظارت و سركارى و ولايت و وكيلى . و مباشرت كردن : شروع كردن و مرتكب شدن هر كارى .
و با دست كارى را كردن و خود بكارى درشدن .
و جماع كردن .
مباشرين
(
mob carin
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - مردمان مباشر كار .
مباصرة
(
mob sarat
) م . ع .
باصرته مباصرة : برافراشته شدم و نگريستم آن را از دوز و باصرا : نبرد كردند آن دو نفر در ديدن چيزى .
مباضعة
(
mobaza'at
) م . ع .
جماع نمودن . بضاع مثله .
مباطش
(
mob tec
) ا . ع . از اعلام است .
مباطشة
(
mobatacat
) م . ع .
با يكديگر حمله آوردن و گرفتن .
مباطنة
(
mob tanat
) م . ع . باطنه مباطنة : كنكاش با وى نمود .
مباع
(
mob '
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - عرضه شدهء براى فروش .
مباعدة
(
mob 'adat
) م . ع .
باعده مباعدة و بعادا : دور كرد او را و دور شد او . لازم و متعدى .
مباعدت
(
mob 'adat
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - مفارقت و جدائى و دورى و رحلت و مهاجرت و مهجورى از خدمت .
مباعرة
(
mob 'arat
) م . ع .
پشكل افگندن . بعار مثله .
مباعلة
(
mob 'alat
) م . ع . باعل الرجل امراته مباعلة و بعالا :
ملاعبه كرد آن مرد با زن خود و جماع كرد با زن خود . و باعلت المراة : شوهر كرد آن زن . و باعلت المراة بعلها :
ملاعبه كرد آن زن با شوهر خود . و باعل القوم قوما : مصاهرت كردند آن گروه مر گروه ديگر را . و باعل فلان فلانا :
مجالست كرد فلان مر فلان را .
مباغاة
(
mob q t
) م . ع .
باغت الامة مباغاة و بغاء : زنا كرد آن كنيزك . قوله تعالى :
لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ
.
مباغتة
(
mob qatat
) م . ع .
باغته مباغتة : ناگاه گرفت آن را .
مباغضة
(
mob qazat
) م . ع .
دشمنى كردن با همديگر .
مباغمة
(
mob qamat
) م . ع .
باغمه مباغمة : سخنى گفت با وى به - آواز نرم .
مباف
(
mob f
) ا . پ . موىباف .
مباكاة
(
mob k t
) م . ع . باكى القوم مباكاة : با هم گريستند آن گروه .
مباكرة
(
mob karat
) م . ع .
باكره مباكرا و بكارا : بامداد آمد او را .