مسلنطح
(
moslanteh
) ا . ع .
فضاى فراخ و وسيع .
مسلنقى
(
moslanqi
) ص . ع .
بر پشت خفته . و كسى كه بر قفا خوابيده باشد .
مسلوب
(
maslub
) ص . ع .
ربوده . و ربوده عقل .
مسلوب
(
maslub
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ربوده شده . و سلب شده .
مسلوت
(
maslut
) ص . ع . آنچه از وى گوشت برگرفته باشند . و رجل مسلوت : مرد سرسترده .
مسلوخ
(
maslux
) ص . ع .
گوسپند پوست كنده و پوست باز كرده . و ماه به آخر رسيده .
مسلوس
(
maslus
) ص . ع . بيهوش و ديوانه .
مسلوط
(
maslut
) ص . ع . رجل مسلوط اللحية : مرد تك ريش .
مسلوع
(
maslu '
) ص . ع . آنكه بر اندام وى سلعه برآمده باشد .
مسلوعة
(
maslu'at
) ا . ع . راه روشن .
مسلوف
(
masluf
) و
مسلوفة
(
maslufat
) ص . ع . برابر و هموار كرده .
الحديث : ارض الجنة مسلوفة .
مسلوق
(
masluq
) ص . ع . جوشيده .
و يوم مسلوق : روزى از روزهاى تازيان است .
مسلوقة
(
maluqat
) ا ع . شوربا .
ج : مساليق .
مسلوك
(
masluk
) ص . ع . پا سپرده كرده شده . و رفته شده . و درج شده . و در كشيده شده .
مسلوك
(
masluk
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پا سپرده شده . و راه رفته شده .
مسلول
(
maslul
) ص . ع . شمشير بركشيده . و مرد گرفتار بيمارى سل .
مسلول
(
maslul
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - گرفتار بيمارى سل .
مسلولين
(
maslulin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - گرفتاران بيمارى سل .
مسلوم
(
maslum
) ص . ع . مار گزيده . و اديم مسلوم : پوست پيراستهء با برك سلم .
مسلوماء
(
maslum '
) ص . ع .
ارض مسلوماء : زمين سلمناك .
مسلهم
(
moslahemm
) ا . ع .
متغير و برگشتهگونه .
مسلى
(
mosalli
) ص . ع . تسلى دهنده . و خرسندى دهنده .
مسلى
(
mosalli
) ا . ع . سومين اسب رهان .
مسلئب
(
moslaebb
) ا . ع . باران سخت و بسيار .
مسم
(
masamm
) ا . ع . موضع نفوذ . ج : مسام . و ج . ج : مسامات .
مسم
(
mesamm
) ا . ع . آن كه بخورد هر چيز را كه بر آن قادر شود .
مسم
(
mosemm
) ص . ع . يوم مسم : روز باد گرم .
مسما
(
mosamm
) ا . پ . نوعى از خورش كه با پلاو خورند .
مسما
(
mosamm
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناميده شده .
مسماة
(
mesm t
) ا . ع . پايتابه .
مسمات
(
mosamm t
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناميده شده و اسم گذاشته .
( و اين صفت را در زنان استعمال كنند . )
مسماجنگ
(
masm - jang
) و (
mesm - jang
) و
مسماچنگ
(
mas -
) (
m - cang
) ا . پ . آلتى چرمينه مانند آلت رجوليت كه زنان تيز شهوت جهة دفع شهوت به خود به كار برند .
مسماح
(
mesm h
) ص . ع .
جوانمرد . و خوشخوى . و ملاطف . ج :
مساميح .
مسمار
(
mesm r
) ا . ع . آنچه بدان چيزى را استوار كنند . و ميخ آهنين . ج :
مسامير . و بند آهن . و مرد نيكو سياستكنندهء شتران . و نام سك ام المؤمنين ميمونة .
مسمار
(
mesm r
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميخ آهنين .
مسمارى
(
mesm ri
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ميخى شكل و شبيه به مسمار .
و پايمالكننده .
مسمارى
(
mesm ri
) ا . پ .
خرابى و ويرانى .
مسماس
(
masm s
) و (
mesm s
) ا . ع . سبكرو . و سبك شوريده كار .
مسماس
(
mesm s
) م . ع .
مسمس الامر مسمسة و مسماسا :
آميخته شد آن كار و شوريده گشت .
مسماك
(
mesm k
) ا . ع . گاو سر . و چوب دو شاخهاى كه خرگاه را بوى دروا كنند .
مسمة
(
masammat
) و (
mosemmat
) ا . ع . اهل المسمة : نزديكان و خويشان و خواص مرد . و كذلك : اهل المسمة .
مسمح
(
masmah
) ا . ع . وسعت و فراخى . يق : ان فيه لمسمحا .
مسمدر
(
mosmaderr
) ص . ع .
طريق مسمدر : راه راست و دراز . و كلام مسمدر : سخن راست و استوار .
مسمرط
(
mosamrat
) ص . ع .
رجل مسمرط الرأس : مرد درازسر .