مسجومة
(
masjumat
) ص . ع .
ارض مسجومة : زمين باران رسيده .
مسجون
(
masjun
) ص . ع . محبوس و زندانى و بندى .
مسجونة
(
masjunat
) ص . ع .
مؤنث مسجون : زن بندى و محبوس .
مسجهر
(
mosjaherr
) ا . ع . سپيد .
مسجهرة
(
mosjaherrat
) ص .
ع . سحابة مسجهرة : ابر درخشان آبدار .
مسجى
(
mosajj
) ا . ع . مرد مردهء جامه و جز آن پوشانيده .
مسجى
(
mosajji
) ص . ع . آنكه بدن مرده را با جامه و جز آن مىپوشاند .
مسجئر
(
mosja'err
) ص . ع .
سخت و درشت .
مسح
(
mash
) م . ع . مسح الشئ مسحا ( از باب فتح ) : ماليد دست خود را بر آن چيز ناپاك كند آنچه كه ويرا آلوده كرده است .
و مسح الشئ بالبلل و نحوه : ماليد بر آن چيز ترى و مانند آن را . و منه قوله تعالى :
وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ
اى بعض رؤسكم .
و مسح فلانا : سخن گوش گفت بفلان تا بفريبد او را . و مسح بالسيف : بريد با شمشير . و مسح شعره : شانه كرد موى خود را . و مسح الله الشئ : آفريد خداوند عالم آن چيز را مبارك و يا ملعون . و و مسح فلانا مسحا و تمساحا : دروغ گفت فلان . و مسح الارض مسحا و مساحة : پيمود آن زمين را . و مسح فى الارض مسحا و مسوحا : رفت در زمين . و مسح فلانا : زد فلان را .
و مسح المرأة : گائيد آن زن را . و مسح الابل : همه روزه راند شتران را .
و مسح الرجل الابل : رنجانيد آن مرد شتران را و پشت ريش كرد و لاغر كرد آنها را .
مسح
(
mash
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مالش با دست خواه خشك باشد و يا تر .
و جماع . و مسح سر : مالش دست تر بر جلو سر چنانچه در وضو كنند . و همچنين مسح پا . و مسح كردن : دست ماليدن .
و مسح كشيدن : دست تر ماليدن بر جلو سر و بر پشت پايها چنانچه در وضو كنند .
مسح
(
mesh
) ا . ع . پلاس . و ميانهء راه . ج : مسوح و امساح .
مسح
(
masah
) م . ع . مسحت المرأة مسحا ( از باب سمع ) : لاغر سرين و خرد پستان گرديده آن زن . و يك چشم شد آن زن . و نيز مسح : بهم سائيدن دو ران و كفتن شكم ران از درشتى جامه و يا از بهم سائيدن دو ران .
مسح
(
mesahh
) ص . ع . فرس مسح : اسب خوشرفتار .
مسح
(
mosehh
) ا . ع . خرماى سخت و خشك .
مسحاء
(
mash '
) ا . ع . زمين هموار سنكريزهناك كه گياه در آن نباشد .
و زمين سرخ .
مسحاء
(
mash '
) ص . ع . زن لاغر سرين . و زن خرد پستان . و زن يك چشم . و زنى كه كف پاى وى باريكى نداشته باشد و هموار و برابر بود . و زن بسيار سير كننده . و زن بسيار دروغگوى . و زنى كه دو ران وى بهم سايد .
مسحاة
(
mesh t
) ا . ع . بيل آهنى .
و كلند . ج : مساحى .
مسحاج
(
mesh j
) ص . ع . حمار مسحاج : خر بسيار گزنده كه داراى راه نرم باشد .
مسحاج
(
mesh j
) ا . ع . زن بسيار سوگند كه سوگندها تراشد .
مسحاق
(
mesh q
) ا . ع . پوست تنكى كه مىپوشاند سطح خارجى استخوانهاى سر را . ج : مساحيق .
مسحاوين
(
mash vine
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو زمين سنگريزهناك . يق :
مررت بخرنق من الارض بين مسحاوين .
مسحة
(
mashat
) ا . ع . اندك از چيزى . يق : عليه مسحة من جمال اوهزال . و ذو المسحة : لقب مردى .
مسحة
(
moshat
) ا . ع . يك مالش و يك ماليدنى .
مسحت
(
moshat
) ص . ع . مال مسحت : مال برده و از بيخ بركنده شده .
مسحت
(
moshet
) ص . ع . آنكه از بيخ برميكند چيزى را . و آنكه حرام مىورزد و كسب حرام مىكند .
مسحج
(
meshaj
) ص . ع . حمار مسحج : خر بسيار گزنده و خوشراه .
مسحج
(
mosahhej
) ص . ع .
حمار مسحج : خر بسيار گزنده و خراشيده شده .
مسحر
(
mosahhar
) ص . ع . كاواك و ميانتهى . و محتاج طعام و شراب . و علت نهاده . و فريفته . و مشغول . و مسحور و سحر زده . و قيل الذى خلق و اسحر .
مسحسحة
(
mosahsehat
) ص . ع .
طعنة مسحسحة : نيزهاى كه سخت خون ريزاند .
مسحط
(
mashat
) ا . ع . خشكناى گلو .
مسحط
(
mashat
) م . ع . سحط سحطا و مسحطا . ر . مسحط .
مسحف
(
mashaf
) ا . ع . مسحف الحية : نشان مار بر زمين .
مسحفة
(
meshafat
) ا . ع . آلتى