كه بدان گوشت را از استخوان باز كنند .
مسحقونيا
(
mashaquni
) ا .
پ . كف آبگينه .
مسحل
(
meshal
) ا . ع . تيشه . و سوهان . و زبان . و زبان خطيب . و لگام . و كام لگام . و خطيب بليغ . و خر كره . و گور خر . و دو حلقهء طرفين دهانهء لگام . و جانب ريش . و پايين رخسار تا مقدم ريش . و جلاد كه حدود را برپا كند . و ساقى شادمان . و پرويزن . و دهانهء توشهدان . و ماهر در قرآن مجيد . و جامهء پاكيزه از پنبه . و دلاورى كه تنها كار كند . و ناودان سخت رانندهء آب . و ارادهء صادق و جازم . و ريسمان يك تاه تافته . و باران بسيار . و كرانهء رخسار مرد . و گمراهى و غى . يق : ركب مسحله : يعنى تبعيت گمراهى خود كرد و نه ايستاد از آن . و ركب الخطيب مسحله : يعنى پيروى كرد گمراهى خود را . و نيز مسحل : نام مردى . و نام اسبى . و نام جنى كه عاشق اعشى بود .
مسحل
(
meshal
) ص . ع . رجل مسحل : مرد در نهايت جود و سخاوت .
مسحل
(
moshal
) ا . ع . ريسمان يك تاب داده خلاف مبرم .
مسحلان
(
meshal ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو حلقهء دو طرف دهانهء لگام . و دو كرانهء ريش . و دو پائين رخسار تا مقدم ريش .
مسحلان
(
moshal n
) و
مسحلانى
(
moshal niyy
) ص . ع . شاب مسحلان :
جوان دراز بالا و جوان فروهشته موى تنك موى جاى جاى سترده . و كذلك : شاب مسحلانى .
مسحن
(
moshen
) و
مسحنة
(
moshenat
) ا . ع . نيكو حال . يق : جاء الفرس مسحنا . و المؤنث بالتاء .
مسحنة
(
meshanat
) ا . ع . تيشهء سنكشكن . و سنك بوى خوشساى .
مسحنفر
(
moshanfer
) ص . ع .
تيزرونده . و راه راست . و باران بسيار . و خطيب كه سخن وى فراخ باشد .
مسحنفر
(
moshanfer
) ا . ع .
مرد حاذق و دانا . و شهر فراخ . و راه مستقيم .
مسحنكك
(
moshankak
) و (
moshankek
) ص . ع . شعر مسحنكك :
موى سخت سياه . و كذلك : شعر مسحنكك .
مسحوب
(
mashub
) ص . ع . كشيده .
و بر زمين كشيده .
مسحوت
(
mashut
) ص . ع .
مسحوت الجوف : فراخ شكم . و آنكه سير نشود . و آنكه بيشتر به تخمه مبتلا گردد .
و مال مسحوت : مال بريده و از بيخ بركنده شده .
مسحور
(
mashur
) ص . ع . سحر زده . و طعام تباه شده . و جاى ويران و تباه از بسيارى باران و يا از كمى گياه . و برگردانيده شدهء از حق .
مسحوط
(
mashut
) ا . ع . هر شراب آب آميخته .
مسحوف
(
mashuf
) ص . ع . مرد مسلول .
مسحوق
(
mashuq
) ص . ع .
كوفته شده . و سوده شده .
مسحوق
(
mashuq
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - سوده شدهء از هر چيزى .
مسحوقونيا
(
mashuquni
) ا .
پ . كف آبگينه .
مسحول
(
mashul
) ص . ع . حقير كوچك . و جاى برابر و فراخ . و رسن يك تاب داده .
مسحول
(
mashul
) ا . ع . نام شترى .
مسخ
(
masx
) ص . ع . زشت و صورت برگردانيده ج : مسوخ .
مسخ
(
masx
) م . ع . مسخه مسخا ( از باب فتح ) : برگردانيد صورت آن را و بدتر كرد . و مسخه الله قردا : برگردانيد خدا او را به صورت ميمون .
و مسخ الناقة : لاغر گردانيد آن ماده شتر را و پشت ريش كرد و رنجانيد آن را . و مسخ الكاتب : تصحيف كرد كاتب و برگردانيد معنى را در كتاب خود . و مسخ طعمه :
بدمزه ساخت آن را .
مسخ
(
masx
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - برگشتگى صورت به صورتى بدتر از صورت نخستين . و بد شكل و زشت و قبيح صورت . و مسخ شدن : تبديل صورت شدن . و مسخ كردن : تبديل صورت كردن .
مسخاة
(
mesx t
) ا . ع . فروزينه و آتش كاو .
مسخد
(
mosaxxad
) ا . ع . مرد بسته خاطر . و زرد رنك گران جسم آماسيده روى . يق : اصبح فلان مسخدا .
مسخر
(
masxar
) م . ع . سخر سخرا و سخرا و سخرا و سخرا و سخرة و مسخرا . ر . سخر (
saxr
) و (
saxar
) و (
soxr
) و (
soxor
) .
مسخر
(
mosaxxar
) ص . ع .
مطيع و منقاد و فرمانبردار .
مسخر
(
mosaxxar
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - رام و فرمانبردار و مطيع و منقاد . و مغلوب . و مفتوح . و مسخر كردن :
مفتوح . و مغلوب شدن . و مسخر كردن :
مفتوح كردن و غالب شدن و ظفر يافتن و پيروز شدن .
مسخر
(
mosaxxer
) ص . ع . آنكه مطيع و منقاد مىكند . و آنكه تكليف مىكند