تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3311

مساهمون:

ص٣٣١١
سخت گشته باشد .

مستوكف

(
mostavkef
) ص . ع . در عسل بقدرى آب مىريزد كه چكيده شود .

مستوكى

(
mostavki
) ص . ع . فربه پيه‌ناك . و مشك پر و ممتلى . و منقبض و گرفتار يبوست شكم .

مستول

(
mastul
) ا . ع . مغلوب مسلوت و بمعنى آن .

مستولخ

(
mostavlex
) ص . ع . زمين تر شده و مرطوب .

مستولغ

(
mostavleq
) ص . ع . آنكه باك ندارد از نكوهش .

مستولى

(
mostavli
) ص . ع . آنكه بالتمام دست بر چيزى يابد . و آن كه بپايان چيزى رسد .

مستولى

(
mostavli
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - دست يابنده . و غلبه‌كننده و غالب و زبردست و مسلط . و مستولى شدن : دست يافتن و مغلوب كردن و غالب آمدن و ظفر يافتن .

مستوهب

(
mostavheb
) ص . ع . آنكه عطا و بخشش مىخواهد .

مستوهر

(
mostavher
) ص . ع . شوريده و ديوانه و ترسيده . و به يقين داننده . يق : انا مستوهر به : من بيقين مىدانم آن را .

مستوهل

(
mostavhal
) ص . ع . ترسان و هراسان . و سست و ضعيف .

مستوهل

(
mostavhel
) ص . ع . ترسان و هراسان .

مستوى

(
mostav
) ا . ع . جنس عام . و خال هموار و صاف .

مستوى

(
mostavi
) ص . ع . برابر و مانند . و معتدل . و راست . و به نهايت چيزى رسيده و كامل شده . و بعقل رسيده . و آنكه بسوى آسمان بر مىآيد و يا ارادهء آن مىكند و متوجه آسمان مىگردد . و غالب و مستولى . و مالك و متصرف . و بر پشت اسب سوار شده و قرار گرفته . و هويدا و آشكارا .

مستوى

(
mostavi
) ا . ع . رأس و قله .

مستوى

(
mostavi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - برابر و هموار و صاف و راست .

مستويا

(
mostavian
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور برابرى و بطور راستى و مستقيما .

مسته

(
moste
) ا . پ . طعمهء جانوران شكارى مانند چرغ و شاهين و باز و جز آن . و جور و ستم و زبردستى . و غم و اندوه . و نام داروئى كه بتازى سعد گويند .

مسته

(
maseteh
) و (
masetoh
) پ . در هر دوهاى ملفوظ . كلمهء نهى يعنى ستيزه مكن و لجوج مباش .

مسته

(
mosteh
) ص ع . رجل مسته : مرد كلان سرين .

مستهام

(
mostah m
) ص . ع . آشفته و سرگردان و مضطرب و پريشان . و كم ياد . و بىثبات . و قلب مستهام : دل شيفته و سرگشتهء از عشق .

مستهان

(
mostah n
) ص . ع . حقير و ذليل و فرومايه و كمينه و دون .

مستهتر

(
mostahtar
) ص . ع . هو مستهتر بالشئ : او آزمند است بآنچيز چندانكه از ننك و دشنام و نكوهش ويرا باكى باشد . و نيز مستهتر : آنكه صاحب چيزهاى باطل و هيچ‌كاره شده باشد .

مستهتك

(
mostahtek
) ص . ع . رجل مستهتك : مرد رسوا و بىباك .

مستهجن

(
mostahjan
) ص . ع . مكروه و زشت و عيب گرفته و قبيح .

مستهجن

(
mostahjen
) ص . ع . آنكه زشت مىشمرد چيزى را .

مستهجن

(
mostahjan
) ص . پ . مأخوذ از تازى - زشت و قبيح و با قباحت .

مستهدج

(
mostahdaj
) ا . ع . شتاب و عجله .

مستهدج

(
mostahdej
) ا . ع . شتابان و شتاب‌كننده .

مستهدف

(
mostahdaf
) ص . ع . افراخته و بلند .

مستهدف

(
mostahdef
) ص . ع . چيز برداشته و افراخته . و سرين كلان . و سترن پهن و عريض .

مستهدى

(
mostahdi
) ص . ع . آنكه رهنمونى مىخواهد .

مستهزئ

(
mostahze '
) ص . ع . استهزاكننده و طعنه زننده و مسخره‌كننده .

مستهش

(
mostahecc
) ص . ع . آنكه سبك مىشمرد و حقيركننده . و تيز و چابك و چالاك .

مستهضب

(
mostahzeb
) ص . ع . گوسپند كم شير .

مستهطع

(
mostahte '
) ص . ع . آنكه گردن را راست مىكند و سر را پست .

مستهكم

(
mostahkem
) ا . ع . بزرك‌منش متكبر .

مستهل

(
mostahall
) و (
mosta -
) (
hell
) ص . ع . ماه نو نمودار و آشكار .

مستهل

(
mostahell
) ص . ع . ابر سخت ريزان . و آسمان بارنده . و كودكى كه وقت ولادت بانك كند و فرياد نمايد . و متكلمى كه بلند كند و يا پست نمايد آواز را . و كسى كه شمشير از نيام برميكشد . و روئى كه از شادى مىدرخشد .

مستهلك

(
mostahlek
) ص . ع . پايمال و نيست و نابود و هلاك شده . و آنكه مال را تلف مىكند و بر باد مىدهد .

مستهلك

(
mostahlek
) ص - م ف .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3311 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )