مشاهره و ماهيانهء سپاه .
ماه گرفت
(
m h - gereft
) ا . پ .
خسوف . و خالى كه در صورت خوبان پديد آيد .
ماهل
(
m hel
) ا . ع . سلف متقدم مرد . ج : مهل . و تيزرو پيشى گيرنده .
ماه لقا
(
m h - leq
) ص . پ .
آنكه روى وى مانند ماه درخشان و تابان باشد .
ماهلو
(
m hlu
) ا . پ . داروئى كه بتازى حمامه گويند .
ماهلوج
(
m hluj
) ا . پ . هيل و قاقله .
ماه ماه
(
m h - m h
) ف . پ . ماه به ماه و هر ماه و ماهيانه .
ماهن
(
m hen
) ا . ع . عبد و بنده .
ماهن
(
m hen
) ص . ع . خادم و خدمتگار . ج : مهان .
ماهناك
(
m h - n k
) ا ص . پ .
جاى روشن شده بواسطه مهتاب . و نيز روشنى ماه و مهتاب .
ماهنة
(
m henat
) ص . ع . مونث ماهن : خادمة و زن خدمتگار .
ما هو
(
m hu
) ا . پ . زيب و زينت و آرايش . و چوبدست شتربانان كه بدان شتر رانند . و نام حاكم سيستان از جانب يزدگرد كه ماهويه نيز گويند .
ما هو
(
m - hove
) ع . كلمهء مركب از ما و از هو يعنى چه چيز است آن .
ماهوار
(
m h - v r
) و
ماهواره
(
m h - v re
) ا . پ . ماهيانه و شهريه . و علوفه كه ماه به ماه بنوكر دهند و جيره .
ماهوارى
(
m h - v ri
) ا . پ .
دخل در يك ماه . و ماهيانه و شهريه .
ماهوبدانه
(
m hub - d ne
) ا .
پ . ماهودانه .
ماهوبه
(
m hube
) ا . پ . لقب حاكم سيستان .
ماهوت
(
m hut
) ا . پ . يك نوع پارچهء پشمينهء كلفت پرزدار نفيس .
ماهودانه
(
m hu - d ne
) ا . پ .
كتب و شاهدانه . و دانهاى كه بتازى حب الملوك گويند .
ماهور
(
m hur
) ا . پ . تپههاى مسلسلى كه در دامنهء كوه پديد باشد . و نام شعبهاى از موسيقى .
ماهورق
(
m h - varaq
) ا . پ .
ناف سپر .
ماهوش
(
m h - vac
) ص . پ .
ماه مانند و رعنا و زيبا و معشوقه .
ماهول
(
m hul
) ا . پ . دامى كه بدان طيور را صيد مىكنند .
مأهول
(
ma'hul
) ص . ع . مكان مأهول : مكانى كه اهل آن در آن باشند .
ماهويه
(
mahuye
) ا . پ . نام حاكم سيستان و سپهسالار خراسان از جانب يزدجرد .
ماهه
(
m he
) ا . پ . پرتو ماه و مهتاب . و شب روشن بواسطهء ماه و يا ستارهها .
و مشاهره و ماهيانه . و بر ماه و مثقب و مته .
و يك حصه از دوازده حصهء تولچه كه معادل پنج نخود باشد .
ماهه
(
m he
) ص . پ . منسوب به ماه ماند يكماهه و چند ماهه يعنى داراى يك ماه و چند ماه .
ماهى
(
m hi
) ا . پ . حيوانى كه در آب زيست دارد و داراى ستون فقرى مىباشد و بتازى حوت نامند . و نام برج دوازدهم از بروج فلكى كه آبام ماهى دان و يا آبام ماهى سپهر نيز گويند . و ماهى گرفتن : صيد ماهى كردن . و ماهى و چشمهء خضر :
زبان و دهان معشوق .
ماهى
(
m hi
) ص . ع . منسوب به ماه يعنى قمرى و شهرى . و نيز سودائى و ديوانه .
ماهى
(
m hi
) ا . پ . ماه نامعين و قمر نامعين .
ماهى
(
m hi
) ص . ع . ريزندهء آب .
ماهى
(
m - hiya
) ع . كلمهء مركب از ما و هى يعنى چه چيز است آن .
ماهى
(
mahiyy
) ص . ع . آبى . و رجل ماهى الفؤاد : مرد بد دل و ترسو و كند خاطر .
ماهيابه
(
m hi - be
) ا . پ . خوردنى كه در لار و شيراز از ماهى اشنه سازند .
ماهيار
(
m hiy r
) ا . پ . نام كشندهء دارا .
ماهى اشنه
(
m hi - acne
) ا . پ .
يعنى ماهى نارس قسمى از ماهى بسيار كوچك .
ماهيان
(
m hiy n
) پ . ج . ماهى و ج . ماه . و ماهيان و ساليان يعنى ماهها و سالها .
ماهيانه
(
m hiy ne
) ا . پ .
مشاهره و شهريه . و آنچه ماه به ماه از مقررى و مواجب به كسى دهند . و خوردنى كه ماهيابه نيز گويند .
ماهياوه
(
m hi - ve
) ا . پ . ماهيابه و نان خورشى كه از ماهى اشنه سازند .
ماهى بلورين
(
m hi - belurin
) ا . پ . انگشت معشوق .
ماهى پشت
(
m hi - poct
) ص . پ .
خر پشته و هر چيز كه ميان وى بلند و اطرافش پست باشد .