قسمت سال كه هر قسمتى مطابق باشد با بودن آفتاب در برجى از بروج دوازدهگانه . و ماه قصبپوش و يا ماه قصب دوخته :
شاهد و معشوق كتان پوشيده . و ماه قمرى :
از ديدن هلال تا ديدن هلال ديگر . و ماه كاشغر : شاهد مهوش ترك . و ماه كنعانى :
حضرت يوسف پسر حضرت يعقوب . و ماه منجوق : چترقبهء زرينه كه بر سر چتر نصب كند و ماه نو : برن و هلال . و نام ماه اول از سال ملكى . و ماه يمانى : رخسار منور سرور كاينات صلى اللّه عليه و آله .
ماه
(
m h
) ا . ع . آب . و مأخوذ از فارسى شهر و مدينه . و ماه البصرة : شهر نهاوند . و ماه الفؤاد : بد دل و جبان و ترسو .
و كند خاطر . و ماه القلب : گول و احمق و نادان . و ماه الكوفة : شهر دينور .
ماها
(
m - h
) پ . ج : ما .
ماهار
(
m h r
) ا . پ . مهار شتر .
ماه آفريد
(
m h - farid
) ا . پ .
نام كنيزك ايرج كه از آن دخترى آورد تور نام كه مادر فريدون باشد .
ماهاما
(
m h m
) ا . ب . نام ماد بودا پيغمبر هنود .
ماهان
(
m h n
) پ . ج . ماه .
ماهان
(
m h ? n
) ا . پ . نام قصبهاى در كرمان در جنوب شهر گواشير كه مزار شاه نعمت الله ولى در آنجاست .
ماهان
(
m h ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه به شهر نهاوند و شهر دينور كه عبارت از ماه البصرة و ماه الكوفة باشد .
ماهانه
(
m h ine
) ص . پ .
منسوب به ماه .
ماهانه
(
m h ne
) ا . پ . شهريه و مشاهره و وظيفه كه ماه به ماه به كسى دهند .
ماهانى
(
m h ni
) ص . پ .
منسوب به قصبهء ماهان .
ماهانى
(
m hani
) ا . پ . نام سنگى زرد و سپيد . و دوائى كه در خراسان يافت مىشود .
ماه به ماه
(
m h - be - m h
) م . ف .
پ . از اين ماه به آن ماه . و ماه بسيار . و مدت مديد .
ماهپار
(
m h - p r
) و
ماهپاره
(
m h - p re
) ص . پ . خوش صورت و داراى حسن .
ماهپروار
(
m h - parv r
) و
ماه پروين
(
m h - parvin
) ا . پ . زرنباد و جدوار .
ماه پيكر
(
m h - paykar
) ص . پ .
هر چيز كه پيكر و روى آن مانند ماه باشد . و ماه پيكر درفش كنايه از شب است .
ماهة
(
m hat
) ا . ص . ع . آبله و چيچك . و ركية ماهة : چاه بسيار آب .
ماهة
(
m hat
) م . ع . ماه موها و ميها و ماهة ر . موه .
ماهتاب
(
m h - t b
) ا . پ . پرتو ماه . و قمر و ماه . و روى معشوق . و نوعى از آتش بازى . و دمزدگى حيوان زنده چنان كه گويند ماهتاب افگند يعنى دم زد و نفس كشيد .
ماهتابى
(
m h - t bi
) ا . پ . جاى هموار و برابر و محصور در پشت بام كه شبهاى تابستان در آن نشينند . و ايوان جلو بالاخانه .
و نوعى از آتشبازى . و رنگ كبود روشن .
ماهج
(
m hej
) ص . ع . شحم و لبن ماهج : پيه و شير تنك و رقيق .
ماه جبين
(
m h - jabin
) ص . پ .
كسى كه پيشانى وى مانند ماه درخشان و تابان باشد .
ماهچه
(
m h - c'e
) ا . پ . مصغر ماه يعنى ماه كوچك و خرد . و سر علم كه از طلا و نقره و جز آن به شكل ماه گرد مدور و صيقل زده سازند . و سنجاق يعنى سوزنى كه بر سر آن گلوله باشد از طلا و نقره و برنج و جز آن و زنان بر سر و گريبان فرو برند . و تريز و بغلك . و يك حصه از دوازده حصهء تولچه يعنى وزنهاى كه مساوى پنج نخود باشد .
ماه چهر
(
m h - c'ehr
) ص . پ .
آنكه چهرهء آن مانند ماه تابان باشد .
ماهد
(
m hed
) ا فا . ع . گستراننده .
و از اسمهاى بارىتعالى مىباشد .
ماهر
(
m her
) م - ف . پ . بلغت زند و پازند فردا .
ماهر
(
m her
) ا . ص . م . پ - مأخوذ از تازى - اوستاد و زيرك و دانا و هوشيار و كار آزموده و بافراست .
ماهر
(
m her
) ص . ع . رجل ماهر : مرد حاذق و داناى در كار . ج :
مهرة . و نيز ماهر نيك شناور .
ماه رخ
(
m h - rox
) و
ماه رخسار
(
m h - roxs r
) ص . پ . كسى كه رخسار وى مانند ماه تابان و رخشان باشد .
ماه رمه
(
m h - rame
) ا . پ .
مثقب و بر ماه و مته .
ماهرو
(
m h - ru
) ص . پ . آنكه روى وى مانند ماه باشد .
ماهروزه
(
m h - ruze
) ا . پ .
سالمه و تاريخ . و نگاهدارى حساب سال و ماه و روز و تقويم .
ماه سيما
(
m h - sim
) و ماه طلعت (
m h - tal'at
) ص . پ . آنكه سيماى وى مانند ماه باشد .
ماه فرفين
(
m hfarfin
) ا . پ .
زرنباد و جدوار .
ماهگانه
(
m hg ne
) و
ماهگانى
(
m hg ni
) ا . پ . ماهيانه و شهريه و