مردود
(
mardud
) ص . ع . باز گردانيده شده .
مردود
(
mordud
) ا . ع . كسى كه مدت سفر وى دراز كشيده باشد . و آنكه مدت عزوبت وى به طول انجاميده باشد .
مردود
(
mardud
) م . ع . رد ردا و ردة و مردا و مردودا و رديدى ر . رد .
مردود
(
mardud
) ص . پ . مأخوذ از تازى - رد شده و رد كرده شده . و پس آورده شده . و پس فرستاده شده . و قبول ناشده . و پس انداخته شده . و رانده شده .
و محروم شده . و ملعون و جواب ناداده شده .
مردودة
(
mardudat
) ا . ع . زن مطلقه كه بخانهء پدر و مادر خود بازگردد . و آستره زيرا كه بسوى دستهء خود باز گردانيده مىشود .
مردودى
(
mardudi
) و
مردوديت
(
mardudiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - راندگى و ارتداد .
مردوس
(
mardus
) ا . ع . بلغت اهالى مراكش : ملخ .
مردوس
(
mardus
) و
مردوش
(
marduc
) ا . پ . گندناى شامى و اشكال .
مردوع
(
mardu '
) ص . ع . آنكه بر وى اثرى از بوى خوش باشد . و بيمارى كه بيمارى آن كس كرده باشد . و ثوب مردوع :
جامهء رنك كردهء بزعفران . و نيز مردوع :
باز داشته و رد كرده و باز ايستادهء از چيزى .
مردون
(
mardun
) ا . ع . در پى كرده و وصله يافته . و نوعى از زنبور .
مردوى
(
mordavi
) ا . پ . نام پهلوانى در سپاه تژاو .
مرده
(
morde
) ا - ص . پ . ميت و بىجان و فوتشده و متوفى و مرحوم . و لاشه و جنازه . ج : مردگان و مردها .
مردها
(
mard - h
) پ . ج . مرد .
مردها
(
morda - h
) پ . ج . مرده .
مردهدل
(
morde - del
) ص . پ .
سرد دل و افسرده . و بيحال . و بىروان .
مردهدلى
(
morde - deli
) ا . پ .
افسردگى و بيحالى .
مردهرى
(
morde - ri
) و
مرده ريك
(
morde - rik
) ا . پ . اموال و اسباب موروثى و ميراث . و هر چيز كه پس از مردن كسى باقى مانده باشد .
مردهريگ
(
morde - rig
) ياى مجهول . ا . پ . مرد ريك و ميراث وارث .
مرده سنك
(
morde - sang
) ا .
پ . مردا سنك .
مردهشو
(
morde - cu
) و
مرده شوى
(
morde - cuy
) ا . پ . غسال و آنكه مرده را غسل مىدهد و كفن مىكند .
مردهشويخانه
(
morde - cuy - x ne
) ا . پ . غسالخانه و جايى كه در آن مرده را مىشويند .
مردهفروش
(
morde - faruc
) واو مجهول . ا . پ . نام گروهى كه شغل آنها حمل مرده مىباشد .
مرده گوش
(
morde - guc
) واو مجهول . ا . پ . قسمى از مرزنجوش .
مردهوار
(
morde - v r
) ص . پ .
شبيه بمرده و مانند مرده .
مردى
(
mardi
) ا . پ . مردانگى و بزرگوارى . و دليرى و شجاعت . و بىباكى و بهادرى و جنكآزمائى .
مردى
(
mardi
) ياى مجهول . ا .
پ . يك مرد و مرد نامعين و غير معلوم .
مردى
(
merd
) ا . ع . سنك انداختنى مانند سنگى كه از منجنيق مىاندازند . و مردى الحرب : مرد شجاع و دلير . ج : مرادى .
يق : هم مرادى الحروب .
مردى
(
mordiyy
) ا . ع . چوبى كه بدان كشتى رانند . ج : مرادى .
مرذ
(
marz
) م ع . مرذ الخبز مرذا ( از باب نصر ) : ماليد نان را تا نرم گردد .
مرذ
(
morazz
) ص . ع . ارض مرذ عليها : زمين باران نرمريزه رسيده .
مرذ
(
morezz
) ص . ع . يوم مرذ : روزى كه در آن باران نرمريزه آيد .
مرذوذ
(
marzuz
) ص . ع . تر شده با باران نرمريزه .
مرذول
(
marzul
) ص . ع . ناكس و فرومايه .
مرذى
(
morz
) ا . ع . مانده و بر راه افگنده .
مرر
(
merar
) ع . ج . مرة (
marrat
) و ج . (
merrat
) .
مرز
(
marz
) ا . پ . حد و حدود و كنار و كناره . : سرزمين و سرحد جائى . و كشور و ملك و زمين . و زمين مزروع . و زمينى كه اطراف آن را براى كشتكارى كرد بسته باشند .
و جماع و مباشرت . و شراب بوزه .
مرز
(
marz
) ا . ع . عيب و زشتى . و نام دهى .
مرز
(
marz
) م . ع . مرزه مرزا ( از باب نصر ) : شكجيد آن را با انگشتان نرم نرم بىآنكه گزند رسد و اگر گزند رسد قرص گويند . و مرز فلانا : عيب كرد فلان را .
و نيز مرز زشت گردانيدن . و بدست زدن . و پارهاى از خمير و جز آن بركندن . يق :
امرز لى من عجينك مرزة يعنى قطعهاى از خمير خود براى من پاره كن .
مرز
(
marz
) و (
morz
) ا . پ .
سوراخ كون و مخرج پائينى از انسان و ديگر