تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3253

مساهمون:

ص٣٢٥٣
و روان .

مرد

(
mard
) ا . پ . نوع نر از جنس آدمى مقابل زن كه نوع ماده است . و دلير و شجاع و پهلوان و بهادر و بىباك و گستاخ . و نر مقابل ماده . ج : مردان . و مرد اصلى : امير و شريف . و مرد آدمى : شريف و بزرگوار . و مرد خدا : اهل اللّه . و پير مغان . و مرد غريب : بيگانه و اجنبى . و مرد مردانه‌وار : مانند مردم دلاور و بهادر . و مرد نبرد : سپاهى و جنگى . و مرد نيك‌نام : مشهور و معروف و با آبرو .

مرد

(
mard
) ا . ع . تر و تازهء از از ميوهء اراك . و ميوهء رسيدهء آن . و راندگى سخت . و راندن ملاح كشتى را با مردى .

مرد

(
mard
) م . ع . مرده مردا ( از باب نصر ) : بريد آن را . و مرد فلانا : طعن كرد در آبرو و ناموس فلان . و مرد على الشئ : پايدارى كرد بر آن چيز . و مرد الخبز : تر كرد نان را تا نرم شود . و مرد الصبى ثدى امه : بدست ماليد آن كودك پستان مادر خود را . و نيز مرد : سخت راندن و با مردى راندن كشتى .

مرد

(
mord
) پ . ح . م . مردن . ا . مرده و فوت شده . و ايستاده و غير جارى . و ناروان . و خرد مرد : بىنهايت خرد و كوچك .

مرد

(
mord
) ع . ج . امرد .

مرد

(
marad
) م . ع . مرد الغلام مردا و مرودة ( از باب سمع ) : مدتى طول كشيد تا ريش برآورد آن پسر . و مرد فلان : هميشگى نمود فلان بر خوردن خرماى در شير خيسانده و بر خوردن آب با شير .

مرد

(
morad
) ا . پ . آس و مورد .

مرد

(
maradd
) م . ع . رد ردا و ردة و مردا . ر . رد .

مرد

(
moredd
) ا . ع . مرد آرزومند جماع . و مرد خشمناك . و مردى كه بىزنى آن و يا سفرش دراز كشيده باشد . و درياى بىموج . و ماده شترى كه پستان و فرج وى از نشستن بر زمين نمناك آماسيده باشد . و گوسپند پستان برآورده كه پيش از زادن شير دهد . و شترى كه از خوردن آب بسيار گران و سنگين‌شده باشد . ج : مراد .

مرداء

(
mard '
) ا . ع . دختر تابان رخسار . و زنى كه به زانو و فرجش موى نباشد . و درخت بىبرك . و ريگستان گستردهء بىگياه . و ماديانى كه گرداگرد سم وى موى نباشد . ج : مرادى . و نام قريه‌اى و نام ريك توده‌اى .

مرداء

(
morad '
ع . ج . مريد .

مرداب

(
mard - b
) ا . پ . تالاب و استخر و آبگير عميق و پر عرض و طول .

مرداب

(
mord - b
) ا . پ . آب ايستادهء غير جارى و ناروان . و خليج .

مرداة

(
merd t
) ا . ع . چادر . و سنك انداختنى . و هر چيز كه بشكند و ريز ريز كند مانند سنگى كه از منجنيق مىاندازند . و سنك بالائين آسيا . و سنگى كه چلپاسه به روى مىنشيند و منه المثل : كل ضب عنده مرداته .

مرداة

(
merd t
) ص . ع . ناقة مرداة : ماده شتر سخت و تواناى بر سير .

مرداد

(
mord d
) ا . پ . نام ماه پنجم از سال شمسى . و نام فرشتهء موكل بر فصل زمستان . و نام روز هفتم و يا روز هشتم از هر ماه شمسى .

مردار

(
mord r
) ا . پ . لاشه و جنازهء مرده . و پليد و نجس و ناپاك . و ملوث و زشت .

مردارخانه

(
mord r - k ne
) ا . پ . بلا . و زندان . و در بازى نرد آن خانه كه مهره در وى در شش در و يا هفدر افتد و نتواند بيرون آيد .

مردارخوار

(
mord r - k r
) واو معدوله ا . پ . مرغى كه مردار مىخورد و كركس و نسر .

مردارسنج

(
mard r - sanj
) ا . ع . مأخوذ از مردار سنگ و بمعنى آن .

مردار سنك

(
mord r - sang
) ا . پ . مردار سنك .

مردارية

(
mard riyyat
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .

مرد آزما

(
mard - zma
) ص . پ . آزمايش‌كنندهء مرد .

مرداس

(
mard - s
) ا . پ . آسياى دستى و دست‌آس . و نام پدر ضحاك .

مرداس

(
merd s
) ا . ع . سر و رأس . و سنك‌كوب و سنگى كه در چاه اندازند تا معلوم كنند كه آب دارد . و يا ندارد .

مردآسا

(
mard - s
) ص - م . پ . مانند مرد . و بلند اندام . و مردانه و دليرانه .

مرداسپرم

(
mard - esper m
) و

مرد اسفرم

(
mard - esferam
) ا . پ . قسمى از مورد صحرائى و آن را در دفع كرم استعمال مىكنند .

مرداسنج

(
mord sanj
) ا . ع . مأخوذ از مردا سنك و بمعنى آن .

مردا سنك

(
mord - sang
) ا . پ . پرتو اكسيد سرب متبلور را نامند و از سموم قويه است و در ساختن بلور آن را به كار مىبرند و نيز در طب در مشمعها داخل مىنمايند .

مرداش

(
mard c
) ا . پ . تاريخ و قصه و حكايت . و باغ و بوستان .

مردافكن

(
mard - afkan
) ا . پ . دلير و دلاور و بهادر و پهلوان . و شراب پر كف و زوردار .