مدنيت
(
madaniyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تمدن و انتساب به شهر و مدينه .
مدواس
(
medv s
) ا . ع . چوب خرمنكوبى . و آلتى كه بدان زنگ مىزدايند و مدوس .
مدوام
(
medv m
) ا . ع . قطعه چوبى كه بدان جوشش ديگ فرو نشانند و مدوم .
مدوح
(
modavveh
) ص . ع . مسرف و متلف و مبذر .
مدوخ
(
madux
) ص . ع . رجل مدوخ : مرد شتابكار .
مدوخ
(
modavvex
) ص . ع .
مظفر و غالب و چيره شونده . و آوارهكننده .
و مسافر .
مدود
(
medvad
) ا . ع . مباشر و پيشكار .
مدود
(
modud
) . ع . ج . مد .
مدود
(
modavved
) ص . ع . طعام كرم افتاده . و كودكى كه بر بانوج نشسته در هوا آمد و رفت كند .
مدور
(
modavvar
) ا . ع . گرد .
مدور
(
modavvar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - گرد و مستدير و دايرهاى .
مدور
(
modavvar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دنيا و اين جهان .
مدور
(
modavver
) ص . ع . آنكه دور مىگرداند . و آنكه گرد مىكند چيزى را .
مدورة
(
modavvarat
) ا . ع . ماده شترانى كه راعى در ميان آنها مىگردد و شير آنها را مىدوشد .
مدوس
(
medvas
) ا . ع . ابزارى كه بدان خرمن مىكوبند . و آلتى كه بدان زنگ مىزدايند و مدواس .
مدوش
(
maduc
) م . ع . مدش مدشا و مدوشا . ر . مدش .
مدوص
(
modavves
) ص . ع . آنكه از بالا به نشيب فرود مىآيد و يا خود را از بالا مىاندازد .
مدؤظ
(
mad'uz
) ص . ع . آنكه به سختى خشم مىگيرد بر كسى .
مدوف
(
maduf
) ص . ع . حل شدهء در آب . و تر كرده شده . و سوده . و مسك مدوف :
مشك سودهءتر كرده شده .
مدوك
(
medvak
) ا . ع . سنگ صلايه و سنگ بوىساى .
مدوم
(
medvam
) ا . ع . قطعه چوبى كه بدان جوشش ديگ فرو نشانند و مدوام .
مدوم
(
modavvem
) ص . ع . پيوسته دهنده . و آرامكننده و فرونشاننده .
مدون
(
madun
) م . ع . مدن مدونا ( از باب نصر ) : پيوسته و هميشه ماند در جائى و مقيم شد . و هو فعل ممات . و مدن المدينة : درآمد در آن شهر .
مدون
(
modavven
) ص . ع . ديوان ترتيب داده شده .
مدون
(
modavven
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - جمع كرده شده و ترتيب داده شده .
مدونه
(
madune
) ا . پ . به لغت زند و پازند : مينو و بهشت .
مدؤوظ
(
mad'uz
) ص . ع .
آنكه به سختى بر كسى خشم گيرد .
مدووف
(
madvuf
) ص . ع . حل شدهء در آب و تر كرده شده و سوده و آميخته . و مسك مدووف : مشك سودهءتر كرده شده .
مدوى
(
modvi
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه بيمار مىگرداند . و طعام مدو :
طعام بسيار .
مدوى
(
modavvi
) . ا - ص .
ع . سرشير خورنده . و ابر با رعد . و امر مدو :
كار پنهان و پوشيده .
مده
(
madh
) ا . ع . مدح و تعريف و ستايش .
مده
(
mode
) ص . پ . بيمار و ناخوش .
مده
(
moddah
) ع . ج . ماده .
مده
(
modde
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مدت .
مدهامة
(
modh mmat
) ص .
ع . روضة مدهامة : مرغزار نيك سبز كه از بسيارى سبزى و طراوت به سياهى زند . و منه قوله تعالى :
مُدْهامَّتانِ
.
مدهدق
(
modahdeq
) ص . ع .
شكنندهء استخوان و برندهء گوشت . و گوشت پارهاى كه از جوشش ديگ گرد شده باشد .
مدهدم
(
modahdem
) ص . ع .
شكننده . و ويران سازنده . و براندازنده . و بعض چيزى را بر بعضى برگرداننده .
مدهش
(
modhec
) و (
modahhec
) ص . ع . در حيرت افگنده .
مدهش
(
modhec
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - دهشت آورنده . و متحير كننده . و آشفتهكننده . و سرگردان نماينده . و بىهوشكننده .
مدهق
(
modahhaq
) ص . ع . شكسته و افشرده .
مدهق
(
modahheq
) ص . ع . سنك هاى درهم درآمده و بهم پيوسته .
مدهم
(
modhem
) ص . ع .
اندوهگينكننده .
مدهم
(
modahhem
) ص . ع . آتش سياهكنندهء ديگ .
مدهمرة
(
modahmarat
) ا . ع .