مدمم
(
modammam
) ا . ع . چاه خرد سر برآورده .
مدمم
(
madammem
) ص . ع .
آنكه طلا مىكند كنار مژكانها را .
مدممونتن
(
madmamunetan
) ف م . پ . به لغت زند و پازند ترسيدن و واهمه كردن و رميدن .
مدمن
(
modmen
) ص . ع . دائم و هميشه و همواره . و فراوان . و باربار .
مدمن
(
modamman
) ا . ع . نام موضعى .
مدمن
(
modammen
) ص . ع .
آنكه دستورى مىدهد . و آلودهكننده و ناپاك كننده .
مدموع
(
madmu '
) ص . ع .
بعير مدموع : شترى كه زير چشم وى داغ كرده شده باشد .
مدموغ
(
madmuq
) ص . ع . آنكه جراحت بر دماغ وى رسيده باشد . و احمق و گول . و گرفتار رنج دماغ .
مدموق
(
madmuq
) ص . ع . مندرج شده و در چيزى درآمده .
مدموم
(
madmum
) ا . ع . سرخ رنك . و سخت فربه پيهناك از شتر و جز آن . و بار كرده از شتر و جز آن .
مدمومة
(
madmumat
) ص . ع .
قدر مدمومة : ديگ شكستهاى كه با سپرز و يا خون و يا جگر آن را چسبانيده باشند .
مدمى
(
modmi
) ص . ع . آنكه مجروح مىكند تا خون ظاهر گردد .
مدمى
(
modamm
) ا . ع . نيك سرخ از اسب و جز آن . و تيرى كه بران سرخى خون باشد . و تيرى كه بر آن خون چسبيده و خشك شده و مايل به سياهى گشته باشد . و هر سرخى نيك سرخ . و المدمى السهم : آنكه تيراندازى كند با ديگرى .
مدن
(
modn
) و (
modon
) ع . ج .
مدينة .
مدن
(
madan
) پ . كلمهء نهى يعنى به عيش و نشاط و گردش و مهمانى مرو .
مدن
(
modenn
) ص . ع . اقامت كننده و ساكن شونده .
مدناس
(
medn s
) ص . ع . آلودهء بريم و چرك . و مرد زشتخو و آلوده آبرو .
ج : مدانيس .
مدنح
(
mdanneh
) ص . ع . رام و مطيع .
مدنخ
(
modannex
) ص . ع . آنكه فروتنى مىكند و سر خود را پست مىنمايد . و آنكه ملازم خانه مىگردد . و گستاخ و بىادب .
مدنر
(
modannar
) ا - ص . ع .
اسبى كه در وى خجكهاى زيادتر از ابرش باشد .
و رجل مدنر : مرد بسيار دينار . و دينار مدنر : دينار سكه زده .
مدنس
(
madnas
) ا . ع . چركى و جاى چركين . ج : مدانس .
مدنس
(
modannas
) ص . ع . آلوده و ناپاك و ملوث و چركين .
مدنس
(
modannes
) ص . ع . آلوده كننده و چركينكننده و پليدكننده .
مدنف
(
modnaf
) و (
modnef
) ص .
ع . گرفتار بيمارى گران و سخت .
مدنف
(
modnef
) ص . ع . آفتاب نزديك بفرو شدن و زرد گرديده .
مدنق
(
modanneq
) ص . ع . لاغر صورت از رنج و يا بيمارى . و آنكه نيك مىنگرد .
مدنقر
(
modanqer
) ص . ع . آنكه جستجو مىكند كارهاى مشكل و كارهاى پست و ركيك را .
مدنقس
(
modanqes
) ص . ع . آنكه فتنه و آشوب در ميان مردم مىافگند . و آنكه سر خود را از فروتنى و خوارى پست مىنمايد . و آنكه خوابيده چشم نگاه مىكند .
مدنكس
(
modankes
) ص . ع .
آنكه در خانهء خود پنهان مىگردد و براى حاجت مردمان بيرون نمىآيد .
مدنگ
(
madang
) ا . پ . كليد چوبين كه بدان كليدان را گشايند . و دندانهء كليدان و پرهء قفل و آنكه در را مىبندد .
مدنى
(
modni
) ص . ع . نزديك شونده .
و نزديك گرداننده . و ناقة مدن : ماده شترى كه نتاج وى نزديك شده باشد .
مدنئ
(
modne '
) ص . ع . مرتكب شوندهء عيب و نقص .
مدنى
(
madani
) ص . پ . مأخوذ از تازى - شهرى خوش طبع و صاحب سليقه ضد دهاتى .
مدنى
(
moddani
) ص . ع . نزديك شده .
مدنى
(
modann
) ا . ع . مرد ضعيف .
مدنى
(
modanni
) ص . ع . آنكه نزديك مىگرداند و سبب نزديك شدن مىگردد .
و آنكه جستجو مىكند در كارهاى خرد و بزرگ .
مدنى
(
madaniyy
) ص . ع . منسوب به شهر و نيز منسوب به مدينهء طيبه .
مدنية
(
modniyat
) ص . ع . مونث مدنى : . يق : ناقة مدنية : ماده شترى كه نتاج وى نزديك شده باشد .
مدنية
(
madaniyyat
) ص . ع . مؤنث مدنى . يق : سورة مدنية : سورهاى از قرآن مجيد كه در مدينهء طيبه نازل شده است .