مدقل
(
modqel
) ص . ع . شاة مدقل : گوسپندى كه بچهء لاغر و خرد زايد . و نيز گوسپند لاغر و خرد . و نخل مدقل :
خرمابنى كه خرماى پست و بلايه بار آورد .
مدقم
(
modqem
) ا . ع . زنى كه فرج آن هر چيزى را فرو برد . و آنكه هنگام جماع فرج وى آواز كند .
مدقوق
(
madquq
) ص . ع . كوفته و نرم كوفته شده . و در ميان خاك افتاده شده .
مدقوق
(
madquq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - نرم كوفته شده . و لاغر و باريك شده . و گرفتار تب دق .
مدك
(
medakk
) ص . ع . رجل مدك : مرد تواناى بر كار .
مدكة
(
medakkat
) ص . ع . امة مدكة : داه تواناى كار و قابل هر كار .
مدكدك
(
modakdak
) و
مدكدكة
(
modakdakat
) ص . ع . جاى هموار و برابر .
و جائى كه از بسيارى پشك و كميز شتر فاسد شده باشد .
مدكر
(
maddaker
) ص . ع . ياد آورنده . قوله تعالى :
وَ ادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ
فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ *
.
مدكش
(
mad - kac
) ا . پ .
ابزارى كه بدان تار مىكشند . و زركش و حداد .
مدكك
(
modakkak
) ص . ع . حنظل مدكك : حنظلى كه با خرما و جز آن خورده شود .
مدكوبة
(
madkubat
) ا . ع . بسيار كشته و خسته گرديدهء در كارزار .
مدكوع
(
madku '
) ص . ع . اسب و يا شتر گرفتار بيمارى سينه .
مدكوك
(
madkuk
) ص . ع .
رجل مدكوك : مردى كه تب وى را كوفته باشد . و فرس مدكوك : اسبى كه استخوان سرينش بلند نباشد .
مدكوكة
(
madkukat
) ص . ع .
ارض مدكوكة : زمين برابر بىنشيب و فراز كه گياه رمث روياند .
مدل
(
madl
) ا . ع . مرد فرومايه .
و شير خفته و خاثر .
مدل
(
medl
) ا . ع . مرد باريك اندام كم گوشت .
مدل
(
madal
) ا . ع . نام يكى از پادشاهان حمير .
مدل
(
modell
) ص . ع . از حد در گذرندهء در محبت و مهربانى با دوست .
مدل
(
modell
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هادى و راهنما و توفيق راست كردارى دهنده .
مدلبة
(
madlabat
) ص . ع . ارض مدلبة : چنارستان و زمينى كه داراى چنار فراوان باشد .
مدلبة
(
madlabat
) ا . ع . نام گروهى از سياهان و حبشيان .
مدلث
(
madlas
) ا . ع . جاى كارزار و موضع قتال . ج : مدالث .
مدلث
(
modles
) ص . ع . آنكه مىپوشاند و پنهان مىكند .
مدلج
(
madlaj
) ا . ع . جاى تهى كردن دول آب مانند حوض و جز آن .
مدلج
(
modlej
) ص . ع . آنكه در اول شب به جائى مىرود .
مدلج
(
modlej
) ا . ع . خارپشت . و ابو مدلج : نيز خارپشت . و بنو مدلج : نام گروهى از قبيلهء كنانه . و تدلج بين يدى المدلج من خلقك المعنى انك لم تزل تسير بين يدى السالك و هو كلما يسير يراك قدامه فلا يصل اليك ابدا .
مدلج
(
modallej
) ص . ع . آنكه در آخر شب به جائى مىرود .
مدلج
(
modallej
) ا . ع . از اعلام است .
مدلجة
(
madlajat
) ا . ع . خانه و منزل حيوان وحشى . و جاى تهى كردن دول آب مانند حوض و جز آن . ج : مدالج .
مدلجة
(
mcdlajat
) ا . ع . شير دوشهء كلان كه از آن شير را در كاسهها ريزند .
ج : مدالج .
مدلس
(
modles
) ص . ع . كسى كه مىيابد باقى ماندهء گياههاى روئيده را . و جائى كه در آن ازين گياهها فراوان باشد .
مدلس
(
modalles
) ص . ع . تدليس كننده . و آنكه پنهان مىكند عيب متاع را بر خريدار .
مدلص
(
modalles
) ص . ع . نرم و تابان گرداننده . و جماعكنندهء در خارج فرج .
مدلظ
(
medlaz
) و (
medalz
) ا .
ع . سخت راننده .
مدلع
(
modle '
) ص . ع . بيرون آورندهء زبان . و آنكه شكم وى پيش آمده باشد . الحديث :
يبعث شاهد الزور مدلعا لسانه فى النار اى مخرجا .
مدلع
(
moddale '
) ص . ع . زبان بيرون آمده . و زبان بيرون آورنده .
مدلف
(
modlef
) ص . ع . آنكه به كسى درشت گويد .
مدلك
(
medlak
) ا . ع . آلتى كه بدان چيزى را مالش دهند .
مدلنظى
(
modlanzi
) ا ع . سخت گوشت .
مدلوج
(
madluj
) ا . ع .
بازوبند . و بازوبندى كه در آن تعويذ نهاده باشند .
مدلوك
(
madluk
) ص . ع . بعير