محال
(
moh ll
) ص . ع . كسى كه فرود مىآيد با ديگرى در جائى و آنكه با كسى هممنزل مىگردد .
محالاة
(
moh l t
) م . ع .
حاليته محالاة : خوشطبعى كردم با او و بطور مهربانى رفتار كردم .
محالات
(
moh l t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى محال و امكانناپذير .
محالانديش
(
mah l - andic
) ياى مجهول . ص . پ . وهمى و خيالى .
محالبة
(
moh labat
) م . ع .
حالبه محالبة : يارى داد او را و كمك كرد در دوشيدن شير .
محالة
(
mah lat
) ا . ع . حذاقت و قوت و توانائى وجودت نظر و قدرت تصرف در كارها . و چرخ بزرگ آبكشى . و مهرهء پشت شتر . و چوبى كه بنادر وقت كار به روى آن قرار مىگيرد . و مكر و حيله . ج : محال و محاول و محل .
و لا محالة يعنى لابد و ناچار .
محالة
(
moh llat
) م . ع . حاله محالة : فرود آمد با وى و هممنزل شد او را .
محالدار
(
mah l - d r
) ا . پ .
باصطلاح مردم هند صاحب منصبى كه در تحت حكم كوتوال باشد و حافظ امنيت شهر و مانع از تعديات مردم . و سرهنك پليس .
محالف
(
moh lef
) ص . ع .
همعهد و همپيمان و همسوگند .
محالفة
(
moh lafat
) م . ع .
حالفه محالفة و حلافا : معاهده كرد با وى . و حالف فلان فلانا : لازم گرفت فلان فلان را .
محالق
(
mah leq
) ع . ج . محلق .
محالگوئى
(
moh l - gui
) ا . پ .
بيهودهگوئى و ياوهگوئى .
محاليد
(
mah lid
) ص . ع .
ابل محاليد : شترانى كه شير آنها رو بكمى گذاشته باشد .
محاليس
(
mah lis
) ع . ج .
محلس .
محام
(
moh mm
) ص . ع . پايدار و ثابت . يق : انا محام على هذا .
محاماة
(
moh m t
) م . ع . حاميت عنه محاماة و حماء : دفع كردم از او . و نگاهداشتم او را . و حاميت على ضيفى :
نيك قيام كردم در مهماندارى مهمان خود .
محامة
(
moh mmat
) م . ع .
حاممته محامة : مطالبه كردم آن را . و حامه :
نزديك او شد و با او بود .
محامد
(
mah med
) ع . ج . محمدة .
محامد
(
mah med
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كردارهاى نيك و ستايشها .
محامر
(
mah mer
) ع . ج . محمر .
محامقة
(
moh maqat
) م . ع .
حامقه محامقة و حماقا : مساعدت كرد وى را در حمق و گولى او .
محامل
(
mah mel
) ا . ع . ج .
محمل (
mahmel
) و (
mehmal
) .
محامل
(
mah mel
) ا . ع . محامل الذكر : رگهاى بن ذكر و پوست آن .
محاملة
(
moh malat
) م . ع .
باهم برداشتن .
محاملى
(
mah meliyy
) ا . ع .
منسوب به محامل يعنى سازندهء محملها .
محانة
(
mah nat
) ا . ع . خم رودخانه .
محانث
(
mahanes
) ا . ع . مواقع گناه .
محانق
(
mah neq
) ص . ع . ج .
محنق . و ابل محانق : شتران لاغر .
محانى
(
mah ni
) ع . ج . محنية .
محانيق
(
mah niq
) ص . ع .
ابل محانيق : شتران لاغر و شتران فربه .
محاوتة
(
moh vatat
) م . ع .
حاوته محاوتة : كشتى گرفت با او . و حاوت فلانا : مدافعه كرد از فلان . و حاوت زيدا : كنكاش نمود و مشورت كرد با زيد . و حاوت فلانا : گفتگو كرد با فلان در مشورت يا وعدهء در خريد و فروش .
محاودة
(
moh vadat
) م . ع .
تحاوده الحمى محاودة : بسيار مىگيرد او را تب .
محاور
(
mah ver
) ا . ع . قلقت محاوره : مختل شد كارهاى او .
محاورات
(
moh var t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مكالمه و گفتگو و گفت و شنود .
محاورة
(
moh varat
) م . ع .
حاورته محاورة و حوارا و حوارا :
پاسخ دادم او را و سخن گفتم با او و گفتگو كردم با او . و تحاوروا : با يكديگر گفتگو كردند و مجادله نمودند .
محاورة
(
moh varat
) ا . ع .
پاسخ و گفتگو و جواب و سؤال .
محاوره
(
moh vere
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مجادله و گفتگو و جواب و سؤال . و محاورهء بحث و جدل : مباحثه و مجادله .
محاوزة
(
moh vazat
) م . ع .
مخالطت و مصاحبت كردن با همديگر . و پاسپر كردن و پايمال نمودن . و داد و ستد نمودن و معامله كردن با يكديگر .
محاوشة
(
moh vacat
) م . ع .
حاوشه عليه محاوشة : بر آغالانيد او را بر وى . و حاوشت البرق : كناره گرفتم از باران برق هر جا كه درخشيد .
محاوصة
(
moh vasat
) م . ع .