محارة
(
mah rat
) م . ع . حار حورا و حوورا و محارا و محارة ر . حور .
محارث
(
mah res
) ع . ج . محرث (
mahras
) .
محارد
(
mah red
) ا . ع . لبهاى مردم و شتر و اسب .
محارد
(
moh red
) و
محاردة
(
moh redat
) ص . ع . ناقة محارد :
ماده شتر كم شير و كذا ناقة محاردة .
محاردة
(
moh radat
) م . ع .
حاردت الابل محاردة و حرادا :
كم شير شدند شتران . و حاردت السنة :
كم آب شد سال .
محارز
(
moh rez
) ص . ع .
نگهبان و حافظ و حاكم .
محارز
(
moh rez
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حافظ و نگهبان . و محارز حصن :
حاكم قلعه .
محارزة
(
moh razat
) م . ع .
با هم مزاح كردن كه بدشنام ماند حراز مثله .
محارست
(
moh rasat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - محافظت و نگهبانى و حراست .
محارشة
(
moh racat
) م . ع .
آزردن و خراشيدن . و در گوش نهادن .
محارضة
(
moh razat
) م . ع .
پيوسته در كارى بودن . و تير ناتراشيدهء پيكان نانهاده بر همديگر زدن .
محارف
(
moh raf
) ا . ع . بدبخت و بىروزى خلاف مبارك .
محارفة
(
moh rafat
) م . ع .
حارفه محارفة : پاداش داد او را . الحديث :
موت المؤمن عرق الجبين تبقى عليه البقية من الذنوب فيحارف بها عند الموت اى يشدد عليه ليمحص عنه ذنوبه . و حارف الجرح : ميل فرو برد در جراحت تا غور آن را معلوم كند . و نيز محارفة : كسى را بىروزى كردن . يق : حورف كسب فلان مجهولا : سخت گرفته شد بر فلان در معاش وى .
محارقة
(
moh raqat
) م . ع .
حارق المراة محارقة و حراقا :
گائيد زن بر پهلو خوابانيده را .
محارم
(
mah rem
) ا . ع . حرام كردههاى خدا . و محارم الليل : مخاوف شب كه بددلان و مردمان ترسو را از رفتن باز دارد .
محارم
(
mah rem
) ع . ج . محرم و محرمة (
mahramat
) و (
mohromat
) .
محارم
(
mah rem
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسانى كه نكاح آنها حرام باشد مانند مادر و خواهر و خاله و عمه و دختر و جز آن .
محارن
(
mah ren
) ع . ج . محرن .
محاريب
(
mah rib
) ا . ع . ج .
محراب .
محاريب
(
mah rib
) ا . ع .
مسجدهائى كه بنى اسرائيل در آن مىنشستند .
محاريم
(
mah rim
) ع . ج .
محرم .
محارين
(
mah rin
) ع . ج .
محزان .
محاز
(
mah z
) م . ع . محز محزا و محازا و . محز .
محازبة
(
moh zabat
) م . ع .
حازبوا محازبة و حزابا : گروه گروه شدند . و حازبته : از گروه او شدم .
محازة
(
moh zzat
) م . ع .
حاز محازة و حزازا : جهد تمام كرد و كوشش بسيار نمود .
محازم
(
mah zem
) ع . ج . محزم .
محاسب
(
moh seb
) ص . ع .
حسابكننده .
محاسب
(
moh seb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حسابكننده و مرتبكنندهء حساب و مستوفى . و امين حساب . و مفتش حساب و شمارگير .
محاسبات
(
moh sab t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حسابها .
محاسبة
(
moh sabat
) ا . ع .
مراقبت در اينكه حفظ كند شخص ظاهر و باطن خود را تا آنكه چيزى كه حسنات وى را باطل مىكند از آن صادر نشود .
محاسبة
(
moh sabat
) م . ع .
حاسبه محاسبة و حسابا : حساب كرد با او و طلب نمود از وى حساب را . و قوله تعالى :
يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ
اى يجازيكم عليه .
محاسبه
(
moh sebe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حساب و شماره و عمل حساب و دعوت به حساب . و دقت در حساب . و رسيدگى به حساب . و غور و تعمق در حساب . و ترتيب و انتظام در حساب . و علم حساب . و محاسبه كردن : شمردن و حساب كردن و مرتب كردن حساب .
محاسبهدار
(
moh sebe - d r
) ا . پ . كسى كه تفتيش در حساب مىكند .
محاسبه طلب
(
moh sebe - talab
) ا . پ . كسى كه تفريغ حساب را از وى مىخواهند .
محاسن
(
mah sen
) ع . ج . حسن و قيل المحاسن المواضع الحسنة من البدن الواحد محسن كمقعد او لا واحد لها و من المراة ايضا المواضع الحسنة من بدنها التى امر اللّه بسترها و من الاعمال ضد مساويها .
محاسن
(
mah sen
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نيكوئيها و خوبيها . و كردارهاى نيكو و احسانها . و خيرات . و زيبائيها . و ريش