تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3152

مساهمون:

ص٣١٥٢
م . پ . شستن و پاك و پاكيزه كردن . و بريان نمودن و برشته كردن . و گرفتن . و به زور گرفتن . و ريودن . و كندن . و از بيخ بركندن و نشكنج گرفتن . و تيز و شتات رفتن .

مجير

(
mojir
) ص . ع . زنهار دهنده و پناه دهنده . و پناه دهندهء از جور و زبردستى .

مجير

(
mojayyar
) ص . ع . حوض مجير : حوض كوچك . و حوض دور تك . و حوض آهك‌كارى شده .

مجيز

(
mojiz
) ص . ع . رخصت دهنده و پروانه دهنده . و تحسين‌كننده . و رهائى بخشنده . و امان دهنده و پناه دهنده . و كسى كه رخصت عبور مىدهد و مىگذراند كسى را از جائى . و كسى كه قطع مسافت مىكند و پس مىافگند جائى را برفتن از آن . و آنكه مىفرستد و روانه مىكند و راه مىدهد و سبب عبور مىشود . و آنكه كمك و امداد مىكند و آب مىدهد كشت و ستور را .

مجيز

(
mojiz
) ا . ع ولى و وصى و مصلح امر يتيم . و بندهء ماذون در تجارت .

مجيش

(
mojayyec
) ص . ع . كسى كه گرد مىآورد لشكر را .

مجيض

(
mojayyez
) ص . ع . آنكه ميل مىكند و برميگردد .

مجيع

(
maji '
) ا . ع . طبق شير و خرما .

مجيع

(
moji '
) ص . ع . گرسنه شده . و گرسنه دارنده .

مجيف

(
mojif
) ص . ع . كاواك و ميان‌تهى . و طعنه‌اى كه در گذرد به داخل . و كسى كه در را مىبندد .

مجيل

(
mojil
) ص . ع . كسى كه برميگرداند و سبب مىشود برگشتن را . و آنكه گرد مىسازد و گرد مىكند .

مجيم

(
mojayyem
) ا . ع . نويسندهء حرف جيم .

مجينق

(
mojayneq
) ا . ع . منجنيق خرد .

مجئى

(
maj'iyy
) ا . ع . خيك دو بار دوخته شده .

مچ

(
moc '
) ا . پ . مچ دست : پيوندگاه ساعد با مشط . و مچ پا : پيوندگاه ساق با قدم .

مچاچنگ

(
mac ' c'ang
) ا . پ . چرمينه و كيركاشى .

مچرگ

(
mac'arg
) ا . پ . بيگار و كارفرمائى به زور و بىمزد و اجرت .

مچفس

(
mac'fs
) پ . كلمهء نهى از چفسيدن يعنى مچسب .

مچك

(
mac'ak
) ا . پ . عدس . و بادام كوهى .

مچگان

(
moc'ag n
) پ . چ . مچه
moce
.

مچلكا

(
moc'alk
) و

مچلكاه

(
moc'alk h
) و

مچلكه

(
moc'alke
) ا . پ . مأخوذ از تركى . تمسك و دستاويز و سند و شرط و عهد و اقرار .

مچه

(
moc'e
) ا . پ . پلك چشم . ج : مچگان .

مچه

(
moc'c'e
) ا . پ . مجه و برغست .

مچه‌وا

(
moc'c'e - v
) ا . پ . آش مجه .

مچيدن

(
mac'idan
) و (
mec'idan
) ف . ل - م . پ . رفتن با تبختر و كروفر و حشمت و خراميدن . و ديدن و نگريستن .

مح

(
mahh
) ا . ع . جامهء كهنه .

مح

(
mahh
) م . ع . مح الثوب محا و مححا و محوحا ( از باب ضرب و نصر ) : كهنه گرديد آن جامه .

مح

(
mohh
) ا . ع . زردهء تخم مرغ . و بىآميغ و خالص از هر چيزى .

محابا

(
moh b
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خبردارى و هوشيارى . و سلوك با مهربانى . و كمى در قيمت و ارزش . و ريا و رياكارى . و بازار متاعهاى خرد و اندك . و بىمحابا : بىخبر . و بدون تعظيم شخص و يا موقع .

محاباء

(
moh ba ' ?
) و

محاباة

(
moh b t
) م . ع . حاباه محاباء و محاباة و حباء : يارى داد او را . و عطا كرد بىپاداش و منت . و ميل كرد بان . و حاباه فى البيع : سخت‌گيرى كرد به آن در معامله . و نيز محاباة : فرو گذاشت كردن . و نبرد نمودن با كسى در عطا دادن .

محاباة

(
moh b t
) ا . ع . محاباة الحتى : پوست و تفالهء تمر هندى .

محابة

(
moh bbat
) و

محاببة

(
moh bebat
) م . ع . حابه محابة و محاببة و حبابا : با او دوستى گرفت .

محابر

(
mah ber
) . ع . ج . محبر و محبرة (
mahbarat
) و (
mehbarat
) و (
mohbarat
) .

محابس

(
mah bes
) ع . ج . محبس (
mehbas
) .

محابسة

(
moh basat
) م . ع . حابس صاحبه محابسة : بند كرد يار خود را .

محابض

(
mah bez
) . ع ج . محبض (
mehbaz
) .

محابيب

(
mah bib
) ع . ج . محبوب و محبوبة .

محابيس

(
mah bis
) ع . ج . محبوس .

محاتة

(
mah tat
) م . ع .