تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3153

مساهمون:

ص٣١٥٣
محت محاتة ( از باب كرم ) : سخت گرديد و خردمند و تيز خاطر شد . و خالص و بىآميغ گشت . و محت يومنا : سخت گرم شد امروز .

محاتنة

(
moh tanat
) م . ع . با هم مساوى و برابر شدن .

محاج

(
meh j
) ا . ع . مماطله و درنگى در اداى دين .

محاج

(
meh j
) م . ع . ماحجه مماحجة و محاجا : درنگى نمود در اداى آن و تأخير كرد .

محاج

(
mah jj
) ع . ج . محجة (
mahajjat
) .

محاجاة

(
moh j t
) م . ع . حاجاه محاجاة و حجاء ر حجا .

محاجة

(
moh jjat
) م . ع . حاج محاجة و حجاجا : حجت آورد و خصومت كرد .

محاجر

(
mah jer
) ع . ج . محجر (
mahjar
) و (
mahjer
) و (
mehjar
) .

محاجر

(
mah jer
) ا . ع . جايهاى مخفى .

محاجزة

(
moh jazat
) م . ع . يكديگر را از جنك بازداشتن .

محاجف

(
moh jef
) ا . ع . مبارز صاحب سپر و معاوضه‌كننده .

محاجفة

(
moh jafat
) م . ع . حاجفه محاجفة : معاوضه كرد با او و مدافعه نمود و مقاتله كرد .

محاجم

(
mah jem
) ا . پ . گياهى كه مخلصه نيز گويند .

محاجم

(
mahajem
) ع . ج . محجم (
mehjam
) و محجمة (
mahjamat
) .

محاجن

(
mah jen
) ع . ج . محجن (
mehjan
) .

محاجه

(
moh jje
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اقامهء حجت . و معاوضهء با حجت .

محاجى

(
moh ji
) ا . ع . سؤال كنندهء از چيستان .

محاح

(
mah h
) ا . ع . زمينى كه گياه شور در آن كم باشد .

محاح

(
moh h
) ا . ع . گرسنگى .

محاح

(
mahh h
) ا . ع . بسيار دروغ‌گوى و كذاب . و آنكه كارى از وى ساخته نشود و بقول و سخن كسى را خشنود كند .

محاد

(
moh dd
) ص . ع . مزاحم و مانع و مخالف . و پيوسته و متصل و پهلوى هم و هم حد .

محادة

(
moh ddat
) ا . ع . دارى محادة داره : خانهء من پهلوى خانهء وى و هم حد است با آن .

محادة

(
moh ddat
) م . ع . حادته محادة : جنك كردم با او و خلاف كردم و خشم گرفتم او را و دشمنى كردم . قوله تعالى :
إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ *
. و نيز محادة : هم حد شدن و پيوستن و متصل شدن . و شمردن .

محادثة

(
moh dasat
) ا . ع . حكايت و قصه و نقل و داستان . و گفتگو و مكالمه .

محادثة

(
moh dasat
) م . ع . باهم سخن گفتن . و صيقل كردن و جلا دادن .

محادلة

(
moh dalat
) م . ع . با يكديگر دستان آوردن و كشتى گرفتن .

محاديك

(
moh dika
) ع . كلمه‌ايست كه در اقبال و بختيارى كسى گويند .

محاذا

(
moh z
) ا . ع . مقابل و روياروى . يق : محاذاك يعنى رو يا روى تو .

محاذاة

(
moh z t
) م . ع . حاذاه محاذاة و حذاء : مقابل شد او را و در برابر وى افتاد .

محاذات

(
moh z t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مقابل و روباروى .

محاذرة

(
moh zarat
) م . ع . حاذره محاذرة و حذارا : ترسيد از او و دورانديشى نمود .

محاذى

(
moh zi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مقابل و روباروى .

محاذير

(
mah zir
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهائى كه از آنها حذر مىكنند و مىترسند و پرهيز مىكنند .

محار

(
mah r
) م . ع . حار حورا و حوورا و محارا و محارة ر . حور .

محارات

(
mah r t
) ع . ج . محارة .

محارب

(
moh reb
) ا . ع . جنگجو و بهادر . و غازى . و نام قبيله‌اى از تازيان .

محارب

(
moh reb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردم جنگجو و نبردكننده .

محاربة

(
moh rabat
) م . ع . حاربه محاربة و حرابا : جنك كرد با او .

محاربت

(
moh rabat
) و

محاربه

(
moh rebe
) ا . پ . ماخوذ از تازى - جنك و پيكار و نبرد و كارزار .

محاربين

(
moh rebin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - محاربه كنندگان و جنگجويان .

محارة

(
mah rat
) ا . ع . جاى بازگشت . و صدف و هر استخوان مانا بصدف . و پيوند كتف و كام و حنك . و اندرون گوش . و آن جزئى كه واقع شده است ما بين نسر يعنى برآمدگى سم و پيش سم . و قسمى از هودج . و خط و رسم و كرانه و ناحيه . ج : محارات . و نقصان . يق : حور فى محارة : يعنى نقصان در نقصان .