كبرادرك له بنواخ فكانوا يفعلون به مثل ما فعل بعمه فقال ذلك اى هذا ما فعلت انا بعمى .
مجور
(
mojavver
) ص . ع .
كسى كه جور مىكند و مىزند . و كسى كه بنائى را با زمين برابر مىكند . و كسى كه منهدم مىكند و بر مىاندازد .
مجوز
(
mojavvaz
) ص . ع . روا و جايز . و حلال و روا شده .
مجوز
(
mojavvez
) ص . ع .
كسى كه تجويز مىكند روائى و ناروائى چيزى را و رخصت مىدهد كردن و يا نكردن كارى را .
مجوس
(
majus
) ا . پ . معرب موى گوش و يا سيخگوش كه نام كسى بوده كه در آئين زردشت بدعتها گذاشته و اكنون پيروان زردشت را گويند . ر . زردشت .
مجوس
(
majus
) ع . ج .
مجوسى .
مجوسى
(
majusi
) ا . پ . با ياى مجهول آتشپرست .
مجوسى
(
majusi
) و (
majusiyy
) ا . ع . آتشپرست و پيرو زردشت . ج :
مجوس .
مجوسية
(
majusiyyat
) ا . ع .
مغى و مذهب و آئين مجوس .
مجوع
(
mojavve '
) ص . ع .
گرسنه دارنده و گرسنهكننده .
مجوعة
(
majva'at
) ص . ع . عام مجوعة : سال قحط و سال سخت . ج :
مجائع .
مجؤف
(
maj'uf
) ص . ع . گرسنه .
و ترسيده .
مجوف
(
majuf
) ا . ع . كلان شكم .
مجوف
(
mojavvaf
) ص . ع .
كاواك و ميانتهى . و ستورى كه پيسگى تا شكم وى رسيده باشد . و رجل مجوف :
مرد بىعقل .
مجوف
(
mojavvef
) ص . ع . كسى كه ميانتهى و كاواك مىكند .
مجوق
(
mojavvaq
) ا . ع . كسى كه هر دو زنخ وى كج باشد .
مجوق
(
mojavveq
) ص . ع .
كسى كه گرد مىكند و جمع مىنمايد . و كسى كه بانگ بر مىزند .
مجول
(
mejval
) ا . ع . شاماكچه و شاماكچهء زنان و شاماكچهء دختران خرد .
و سپر . و پاى برنجن . و درم صحيح . و تعويذ . و گورخر . و سيم . و هلال مانندى از سيم كه در وسط قلاده تعبيه كنند . و خرقهء سپيد كه در دست كسى باشد كه تيرهاى قمار را بدست وى اندازند .
مجول
(
mojul
) م . ع . مجل مجلا و مجولا ر . مجل .
مجول
(
mojavvel
) ا . ع . گردش كنندهء در بلاد . و آواره و بىخانمان .
مجون
(
mojun
) م . ع . مجن مجانة و مجنا و مجونا ر . مجانة .
مجؤوث
(
maj'us
) ص . ع .
ترسيده .
مجؤوف
(
maj'uf
) ص . ع . ترسيده .
و گرسنه .
مجوهر
(
majavhar
) ص . ع .
زينت شدهء با جواهر . و جواهرنشان .
مجوى
(
mojvi
) ص . ع . كسى كه آويزان مىكند ديگ را .
مجه
(
mojje
) ا . پ . گياهى خود رو و مأكول و داراى طعمى تيز و تند مانند طعم تره تيزك و يكى از اجزاى سبزى صحرائى و از آن بورانى نيز سازند و مچه و برغست نيز گويند .
مجهار
(
mejh r
) ص . ع . رجل مجهار : مردى كه عادت وى سخن آشكارا گفتن باشد .
مجهاض
(
mejh z
) ص . ع .
ناقة مجهاض : ماده شترى كه عادت وى بچه افگندن بود . ج : مجاهيض .
مجهب
(
mejhab
) ا . ع . مرد كمحيا و بيشرم .
مجهجه
(
mojahjah
) ا . ع . شير بيشه .
مجهد
(
mojhad
) ص . ع . مشتاق و خواهان . و آرزو داشته شده .
مجهد
(
mojhed
) ص . ع . كسى كه ستور را بيشتر از طاقت آن بار مىكند .
و آزردهكننده و رنج رساننده . و آغشته كننده . و گدازنده . و مشتاق و آرزومند طعام . و كسى كه طعام را بسيار و مكرر مىخورد . و كسى كه به سختى و شدت كارى را مىكند . و سپيد مو . و شتاب رونده . و رجل مجهد : مرد صاحب ستور ناتوان از ماندگى .
مجهدة
(
majhadat
) ا . ع . فصل با مشقت و سختى .
مجهر
(
mejhar
) ص . ع . رجل مجهر : مردى كه عادت وى سخن آشكار گفتن باشد .
مجهر
(
mojhar
) ص . ع . كلام مجهر : سخن بلند و آشكار .
مجهر
(
mojher
) ص . ع . كسى كه كلام را آشكارا مىگويد .
مجهز
(
mojhez
) ص . ع . موت مجهز : مرگ شتاب .
مجهز
(
mojahhaz
) ص . ع .
تجهيز شده و فرستاده شده .