مجندل
(
mojandel
) ص . ع .
كسى كه بر روى مىافكند .
محنز
(
mojannez
) ا . ع . كسى كه مىنهد جنازه را در تابوت .
مجنس
(
mojannas
) ص . ع .
مركب از اجناس مختلف .
مجنس
(
mojannes
) ص . ع .
كسى كه مرتب مىكند . و كسى كه همجنس و مشابه هم مىكند .
مجنف
(
mejnaf
) ص . ع . خصم مجنف : حريف مايل از حق .
مجنف
(
mojnef
) ص . ع . رو گردان از راه راست و گمراه . و كسى كه در وصيت از حق و عدالت ميل مىكند . و آنكه آشكار مىكند بيراهى و گمراهى را .
مجنق
(
mojanneq
) ص . ع . كسى كه سنگ از منجنيق مىاندازد .
مجنقة
(
majnaqat
) م . ع .
مجنق مجنقة : سنگ انداخت از منجنيق .
مجنن
(
mojannen
) ص . ع .
ديوانهكننده .
مجنوب
(
majnub
) ص . ع . اسب كتل . و گرفتار ذات الجنب و بيمارى پهلو .
و كسى كه در باد جنوب در آمده باشد .
مجنوبة
(
majnubat
) ص . ع .
سحابة مجنوبة : ابرى كه باد جنوب در وى وزد و آن را پراكنده كند .
مجنوح
(
majnuh
) ص . ع . شترى كه جوانح وى از گرانى بار شكسته باشد .
مجنوز
(
majnuz
) ص . ع . پوشيده شده و گرد آورده .
مجنوز
(
majnuz
) ا . ع . جنازهء مرده .
مجنون
(
majnun
) ص . ع .
ديوانه شده . و ديوانه كرده شده . ج : مجانين .
مجنون
(
majnun
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - ديوانه و شوريده و بىعقل و نادان . و خشمگين . و ظالم و ستمگر .
و داراى وسواس . و داراى مانيا . و جن زده . و گرفتار عشق . و نام عاشق ليلى .
مجنونة
(
majnuniyyat
) ص . ع .
نخلة مجنونة : خرمابن دراز .
مجنونيت
(
majnuniyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ديوانگى و جنزدگى .
مجنه
(
mojannah
) ص . ع .
طبق مجنه : طبق ساخته شدهء از تركهء بيد و نى و جز آن .
مجنى
(
mojni
) ص . ع . چينندهء ميوه . و درختى كه ميوهء آن رسيده و براى چيدن آماده شده باشد . و ميوهء رسيده . و زمينى كه در آن ميوه و غله و علف و سماروغ فراوان باشد . و علف بسيار .
مجنى
(
majniyy
) ص . ع . ميوهء چيده شده .
مجو
(
majv
) ا . پ . عدس .
مجواب
(
mejv b
) ا . ع . آلت برنده و كارد .
مجواد
(
mejv d
) ص . ع .
رجل مجواد : مردى كه گفتار و يا كردار نيكو داشته باشد . و شاعر مجواد : شاعرى كه شعر نيكو گويد .
مجوب
(
mejvab
) ا . ع . ابزار آهنين كه بدان چيزى مىشكافند و دو نيم مىكنند . و مقراض . و سپر . و شاماكچهء زنان .
و آتشدان .
مجوب
(
mojavvab
) ص . ع .
جائى كه جابجا بر آن باران باريده باشد .
مجوب
(
mojavveb
) ص . ع .
آورنده . و برنده . و كسى كه گريبان مىسازد براى پيراهن .
مجوبة
(
majubat
) ا . ع .
پاسخ .
مجوبة
(
mojavvabat
) ص . ع .
مؤنث مجوب . يق : ارض مجوبة : زمين جابجا باران رسيده .
مجوجن
(
mojavjan
) ص . ع .
ماء مجوجن : آب بد بو .
مجوح
(
majuh
) ص . ع . مال مجوح : مال هلاك شده و هلاك كرده شده .
مجوح
(
mejvah
) ا . ع . آنكه هلاك كند هر چيزى را .
مجود
(
majud
) ص . ع . خوشيدهء از تشنگى . و جائى كه جابجا باران به آن رسيده باشد .
مجود
(
mojud
) م . ع . مجد مجدا و مجودا ر . مجد .
مجود
(
mojavvad
) ص . ع . هلاك شدهء از محبت و عشق . و پر از آرزو . و نيك ساخته شده . و نيك كرده شده .
مجود
(
mojavved
) ا - ص . ع .
دانا . و نيك . و خوشنويس . و دوستدار علم و ادب و بلاغت و فصاحت . و فصيح و بليغ و زباندان . و سازنده و صانع . و سرايند .
و كسى كه نيك قرآن مجيد را بخواند . و ادا كنندهء وجه نقد . و اسب تيزرو .
مجودة
(
majudat
) ص . ع .
مؤنث مجود . يق : ارض مجودة : زمين جابجا باران رسيده .
مجور
(
mojavvar
) ص . ع .
بناى سرنگون و منهدم شده و با زمين برابر شده .
المثل : يوم بيوم الحفض المجور :
اين مثل را در شماتت به كسى گويند كه نكبتى بوى رسيده باشد و در اصل مثل گويند : كان لرجل عم قد كبر و كان ابن اخيه لا يزال يدخل بيته و يطرح متاعه بعضه على بعض فلما