آراستهكننده و زينت دهنده . و آنكه لشكر را تا دير زمانى مقام مىدهد .
مجملا
(
mojmalan
) م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - نتيجهء كلام . و مختصرا .
و ما حصل كلام .
مجمم
(
mojammam
) ص . ع .
آنكه موى سرش انبوه باشد .
مجممة
(
mojammemat
) ا . ع .
زنى كه موهاى سر خود را ارسال نكند و نگذارد بلند شود و آنها را مانند مردان از بيخ بسترد .
مجموع
(
majmu '
) ا . ع . گرد آوردهء از هر جاى .
مجموع
(
majmu '
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جمع شده و گرد آمده و گرد آورده و فراهم آورده و فراهم آمده . و مشت بسته شده . و همه و همگى و تمام .
و حاصل جمع هر حسابى . و همهء حساب .
و مجموع بنى آدم : همهء اولاد آدم و همهء مردمان و تمام مردم .
مجموعا
(
majmu'an
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - جملگى و همگى و تمامى .
مجموعدار
(
majmu ' - d r
) ا . پ .
باصطلاح مردم هند حافظ دفتر و آنكه ضبط مىكند اسناد ماليات يك ولايتى را .
مجموعه
(
majmu'e
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جمع شده و گردآمده و گردآورده و فراهمآمده . و تمام و همه و همگى . و محل اجتماع . و مخزن و انبار .
و توده و جماعت . و مجلس و انجمن . و مجمعه و طبق . و يك قسم خوشبوى مركبى .
و مجموعهء كلام : حاصل كلام و مختصر كلام .
مجمول
(
majmul
) ا . ع . آنچه پيش از حرف جر واقع شود .
مجموم
(
majmum
) ص . ع .
آرام شده و آسوده گشته . و پر شده .
مجمهرة
(
mojamharat
) ص . ع .
ناقة مجمهرة : ماده شتر استوار خلقت .
مجن
(
mojn
) م . ع . مجن مجنا و مجانة ر . مجانه .
مجن
(
mejann
) ا . ع . سپر . و حميل زنان . و كمربند چرمين . ج : مجان . و قلب مجنه : بىحيا و خود رأى گرديد و كرد آنچه خواست . المثل : قلب له ظهر المجن : يعنى گذاشت دوستى و رعايت را و اين مثل را دربارهء آن گويند كه با كسى دوستى و رعايت داشته و سپس تغيير حالت داده و برگشته باشد .
مجن
(
mojann
) ص . ع . مجنون .
و ديوانه .
مجنأ
(
mojna '
) ا . ع . سپرى كه در وى هيچ آهن نباشد .
مجنأة
(
mojna'at
) ا . ع . گودال گور .
مجنب
(
majnab
) م . ع . جنب الفرس جنبا و مجنبا . ر . جنب (
janab
) .
مجنب
(
majnab
) (
mejnab
) ا . ع . بسيار و فراوان .
مجنب
(
mejnab
) ا . ع . پرده و دروازه مانندى كه بر بالاى آن برآمده عسل از زنبور خانه چينند . و آخرين جزئى كه محدود مىكند عربستان را . و نيز سرحد عربستان با ممالك ديگر . و پارو و بيل چوبين .
مجنب
(
mejnab
) و (
mojnab
) ا . ع . سپر .
مجنب
(
mojneb
) ص . ع . بيگانه و اجنبى . و عرضه شدهء در باد جنوب .
مجنب
(
mojannab
) ا . ع . اسب كتل .
مجنب
(
mojanneb
) ص . ع . كسى كه اسب كتل و يا اسير مىبرد . و كسى يا چيزى كه دور مىشود و يا دور مىگرداند .
و اسبى كه ساقهاى وى كوز باشد .
مجنبة
(
mojannabat
) ا . ع .
پيشرو لشكر .
مجنبتان
(
mojannabat ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : ميمنه و ميسرهء لشكر .
مجنة
(
majannat
) ا . ع . ديوانگى .
و جاى نهان شدن .
مجنة
(
majannat
) ص . ع .
ارض مجنة : زمين داراى جن .
مجنة
(
majannat
) م . ع . جن جنا و جنونا و جنة و مجنة ر . جن (
jann
) .
مجنة
(
majannat
) و (
mejannat
) ا . ع . موضعى در چند ميلى مكهء معظمه . و نام بازارى در زمان جاهليت .
مجنة
(
mejannat
) ا . ع . سپر .
و قلب مجنته : بيحيا و خودرأى گرديد و كرد آنچه خواست .
مجنح
(
mojneh
) ص . ع . ميل كننده . و كسى كه بميل و رغبت مىدهد .
مجنح
(
mojnnah
) ا . ع . صاحب دو بال و باصطلاح عروض هر بيت و يا هر مصراعى از بيت كه كلمهء اول و آخر آن مقلوب از يكديگر باشد .
مجند
(
mojannad
) ص . ع .
سپاه گرد كرده و عرضه داده .
مجند
(
mojanned
) ص . ع .
كسى كه لشكر جمع كرده گرد مىآورد .
مجندة
(
mojannadat
) ص . ع .
مؤنث مجند . الحديث : الارواح جنود مجندة .
مجندل
(
mojandal
) ص . ع .
پايمال كرده .