تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3146

مساهمون:

ص٣١٤٦
ا . پ . كاتب و محرر انجمن .

مجلسى

(
majlesi
) ا . پ . اهل مجلس و نشستهء در مجلس . ج : مجلسيان . و لقب آخوند ملا محمد باقر از علماى معاصر شاه سلطان حسين صفوى . و نيز لقب پدر وى آخوند ملا محمد تقى .

مجلسيان

(
majles n
) پ . ج . مجلسى .

مجلعب

(
mojla'ebb
) ص . ع . دراز خفته . و تيز رفته . و منبسط و بسيار و پراكنده .

مجلعب

(
mojla'ebb
) ا . ع . مرد چالاك شرير . و توجبه‌اى كه چيزهاى بسيار آورد .

مجلف

(
mojallaf
) ص . ع . هلاك شده و تلف شده .

مجلف

(
mojallaf
) ا . ع . كسى كه تنگسالى مالهاى وى را تلف كرده باشد . و هر چيزى كه از طرف چيز ديگرى گرفته شده باشد . و آنكه چيزى از وى مانده باشد .

مجلف

(
mojallef
) ص . ع . سال سختى كه تلف كند ستور را .

مجلل

(
mojallal
) ص . ع . هر چيز كاملا فرا گرفته و پوشيده شده . برابر فرا گرفتهء همهء زمين را بباران .

مجلل

(
mojallal
) ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى بزرگوارى و عظمت و قدرت و شوكت و جلال .

مجلل

(
mojallel
) ص . ع . ابر فرا گيرندهء همهء زمين را بباران . و هر چيزى كه كاملا بپوشاند و فرا گيرد .

مجلندى

(
mojland
) ص . ع . غالب و فاتح . و فوقانى . و سخت .

مجلنظى

(
mojlanz
) ص . ع . ستان خفته و پاها را بلند داشته . و بر پهلو خفته و پاها را دراز كرده .

مجلو

(
majlavv
) ص . ع . جلا داده شده و زدوده و صيقل كرده شده . و روشن و درخشان و تاب‌دار .

مجلوب

(
majlub
) ص . ع . عبد مجلوب : غلامى كه به شهر بگردانند براى فروختن .

مجلوة

(
majlovvat
) ا . ع . عروس بىحجاب .

مجلوة

(
majlovvat
) ص . ع . مؤنث مجلو .

مجلوت

(
majlut
) ص . ع . رجل مجلوت الية : مرد سبك‌سرين و لاغرسرين .

مجلود

(
majlud
) م . ع . جلد جلادة و جلد او جلدة و جلودة و مجلودا ر . جلادة .

مجلود

(
majlud
) و

مجلودة

(
majludat
) ص . ع . پشك زده . و تگرك زده . يق : بقل مجلود و ارض مجلودة .

مجلوز

(
majluz
) ص . ع . رجل مجلوز الرأى : مرد استوار رأى . و رجل مجلوز اللحم : مرد سخت گوشت .

مجلوف

(
majluf
) ص . ع . رنديدهء پوست باز كرده . و خبز مجلوف : نان سوخته .

مجلوم

(
majlum
) ص . ع . بريده شده و سترده شده . و هن مجلوم : كس موى سترده شده .

مجلوه

(
majluh
) ا . ع . خانهء بىدر . و خيمهء بىپرده .

مجلوه

(
majlovve
) ص . پ . مأخوذ از تازى . مرآت مجلوه : آيينهء صاف و روشن .

مجلى

(
majl
) ا . ع . پيش سر موى ريخته . ج : مجالى (
maj li
) .

مجلى

(
mejl
) ا . ع . بىموئى پيش سر تا فرق سر .

مجلى

(
mojli
) ص . ع . آواره و دربدر و از خانمان بدرشده . و آزاد شدهء از غم . و رها شده و نجات يافته .

مجلى

(
mojall
) ص . ع . واضح شده و هويدا گشته . و جلا داده شده . و زدوده و صيقل شده . و صاف و روشن كرده شده .

مجلى

(
mojalli
) ص . ع . زداينده و جلا دهنده . و تيز نگرنده مانند عقابى كه مىنگرد شكار خود را . و كسى و يا چيزى كه روشن و هويدا مىكند و آشكار مىنمايد . و خبر دهندهء از خيال و آنچه در دل دارد .

مجلى

(
mojalli
) ا . ع . نخستين اسب از اسبهاى رهان كه پيش مىآيد .

مجليات

(
mojalli t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - باصطلاح طب داروهاى منقح و پاك‌كننده .

مجليق

(
mejliq
) ص . ع . رجل مجليق : مردى كه دندانهاى وى هنگام خنده نمايان باشد .

مجم

(
majamm
) ا . ع . سينه . يقال : هو واسع المجم : او گشاده سينه است .

مجم

(
majamm
) و (
majemm
) ا . ع . آن طرفى از چاه كه در وى آب گرد آمده .

مجم

(
mojamm
) ص . ع . اسب آسوده‌اى كه سوارى كرده نشود .

مجم

(
mojemm
) ص . ع . آنكه مىپيمايد پيمانه را و پر مىكند آن را . و آسايش دهنده . و آسوده‌كننده . و كار