مجلاح
(
mejl h
) ص . ع . ناقة مجلاح : ماده شترى كه در سال سخت پر شير باشد . ج : مجاليح .
مجلب
(
mojleb
) ص . ع . غوغائى و هنگامهساز . و كسى كه مىكشاند و مىبرد از جائى به جائى . و رانندهء اسب . و بانگ زنندهء بر آن در وقت دويدن تا در گذرد . و جراحت پوست فراهم آورده و به شده . و آنكه مىپوشاند پالان را از چرم خام تا خشك گردد .
و يارى دهنده . و آنكه حيله مىكند براى اهل و عيال و كسب مىكند .
مجلب
(
mojalleb
) ص . ع . رعد مجلب : تندر بسيار صدا .
مجلبة
(
majlabat
) ا . ع . هر آنچه مىكشد و سبب كشيدن مىگردد و چيزى را مىآورد . يق : حسن الخلق مجلبة للمودة : يعنى نيكوئى خوى دوستى را مىكشد و مىآورد .
مجلبة
(
mojallebat
) ص . ع .
امرأة مجلبة : زن بسيار فرياد بيهودهگوى بدخوى .
مجلة
(
majlat
) ا . ع . پوستك آبلهاى كه در آن از اثر كار آب گرد آمده باشد .
ج : مجال و مجل .
مجلة
(
majallat
) ا . ع . كتاب حكمت و ادب و هر چه باشد از كتاب بزرگ .
ج : مجال .
مجلجبة
(
mojlejabbat
) ص . ع .
أبل مجلجبة : شتران گرد اندام .
مجلجل
(
mojaljal
) ص . ع .
مرد بسيار ظريف بىعيب . و شتر بسيار توانا .
مجلجل
(
mojaljel
) ا - ص . ع .
مهتر . و قوى . و آنكه آوازش دور رود .
و بسيارگوى دلاور . و دفعكننده . و عدد بسيار از دشمن . و سحاب مجلجل :
ابر با تندر .
مجلجلة
(
mojaljalat
) ص . ع .
ابل مجلجلة : شترانى كه بر گردن آنها زنگ آويخته باشند .
مجلح
(
mojallah
) ص . ع .
مأكول و خورده شده .
مجلح
(
mojalleh
) ص . ع . پرخور و اكول .
مجلحبة
(
mojalhebbat
) ص . ع .
ابل مجلحبة : شتران گرد اندام و صاحب معيار اللغه اين لغت را بحاى مهلمه ضبط كرده .
مجلخد
(
mojlaxedd
) ص . ع .
مردى كه به روى زمين دراز كشيده و خفته باشد .
مجلد
(
mejlad
) ا . ع . پوست پاره كه زن نوحهكننده بر روى خود زند .
ج : مجاليد .
مجلد
(
mojallad
) ا . ع . كتاب جلد كرده شده . و مقدار از بار كه كيل و وزن آن معلوم باشد . و عظم مجلد : استخوانى كه جز پوست چيز ديگر بر وى نمانده باشد . و فرس مجلد : اسب سخت در تازيانه خوردن .
مجلد
(
mojallad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كتاب جلد كرده شده و هر چند جزو از كتاب كه لايق جلد كردن جداگانه باشد .
مجلد
(
mojalled
) ا . ع . صحاف و آنكه پوست مىكند شتر را .
مجلدات
(
mojallad t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كتابهاى جلد شده و چندين جلد از يك كتاب .
مجلز
(
mojallez
) ص . ع . كسى كه پى مىپيچد بر دستهء كارد و شمشير و جز آن . و آنكه مىنوردد و مىپيچد چيزى را .
و آنكه مىكشد و بر مىكند .
مجلس
(
majlas
) م . ع . جلس جلوسا و مجلسا ر . جلوس .
مجلس
(
majles
) ا . ع . محل نشستن . و مردمانى كه در آن محل نشسته اند . ج : مجالس .
مجلس
(
majles
) ا . پ . مأخوذ از تازى - محل نشستن مردمان . و محل اجتماع و انجمن و محفل و مجمع . و محل شور و مذاكره و ارسن . و محل ضيافت و بزمگاه و ملاقات و ديدار و مكالمه و گفتگو و مشاوره و مذاكره . و زمان اجتماع . و محل اجتماع . و ديوان عدالت و محكمهء قضاوت . و مجلس حكومت : ديوان حكومت . و مجلس رقص : جا و مقام رقصيدن . و مجلس شراب : مىزد و مىگزد . و مجلس عزا : ماتمخانه . و مجلس كردن : انجمن كردن و گفتگو نمودن و مشاوره و مذاكره كردن .
مجلس
(
mojles
) ص . ع . كسى كه سبب مىگردد نشستن را .
مجلسآراى
(
majles - r y
) و
مجلسافروز
(
majles - afruz
) ا . پ .
شراب و شمع افروخته . و نام نغمهاى از موسيقى .
مجلسة
(
majlesat
) ا . ع . محل نشستن . ج : مجالس .
مجلسخانه
(
majles - x ne
) ا . پ . اطاق انجمن و محكمه .
مجلسگاه
(
majles - g h
) ا .
پ . محل انجمن و محفل و مجمع .
مجلسنشين
(
majles - necin
) ا . پ . كسى كه در انجمن مىنشيند و اهل انجمن .
مجلسنويس
(
majles - nevis
)