مجرئش
(
mojar'ec
) ا . ع .
ستبر پهلو .
مجز
(
mejazz
) ا . ع . داس و مقراض جهت فريز .
مجز
(
mojezz
) ص . ع . گلهء آماده و حاضر شده براى فريز كردن . و غله و خرمابن آماده شده براى درودن .
مجزء
(
majza '
) و (
mojza '
) و
مجزأة
(
majza'at
) و (
mojza'at
) ا . ع . يق : اجزأت عنك مجزء فلان :
يعنى نايب كافى تو شدم و بىنياز كردم ترا از فلان . و كذا أجزأت عنك مجزأة فلان و كذلك مجزء فلان و مجزأة فلان .
مجزأ
(
mojazza '
) ص . ع .
جزء جزء شده .
مجزا
(
mojazz
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - جزء جزء شده و جدا شده .
و مجزا شدن : جدا شدن . و مجزا كردن :
جدا كردن .
مجزاع
(
mejz '
) ا . ع . بسيار ناشكيبا .
مجزب
(
mejzab
) ا . ع . نيكو روش پاك سيرت .
مجزبز
(
mojazbaz
) و (
mojazbez
) ص . ع . اسب سخت دونده .
مجزر
(
majzar
) و (
majzer
) ا . ع . جاى شتر كشتن . ج : مجازر .
مجزر
(
mojzer
) ص . ع . كشندهء شتر . و آنكه گوسپند مىدهد جهت ذبح كردن .
مجزر
(
mojzer
) ا . ع . خرمابنى كه خرماى وى براى چيدن رسيده باشد .
و پير مردى كه وقت مردن وى رسيده باشد .
مجزرة
(
majzerat
) ا . ع .
جاى شتر كشتن . ج : مجازر .
مجزع
(
mojze '
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه ناشكيبا مىكند و زارى مىآورد .
و آنكه هراس مىآورد .
مجزع
(
mojazze '
) ص . ع .
كسى كه گوشت را پاره پاره مىكند . و حوض مجزع : حوض كم آب .
مجزع
(
mojazze '
) و (
mojazza '
) ص . ع . هر چيز پيسه . و نوى مجزع :
دانهء خرماى براى سودن كه بعض جاى آن پيسه شده باشد . و بسر مجزع : غورهء خرما كه نصف آن رسيده باشد . و كذلك نوى مجزع و بسر مجزع .
مجزعة
(
mojazze'at
) و (
mojazza'at
) ص . ع . رطبة مجزعة :
رطبى كه نصف آن رسيده باشد . و كذلك رطبة مجزعة .
مجزفة
(
mejzafat
) ا . ع . دام ماهى .
مجزل
(
mojzel
) ص . ع .
سخى و جوانمرد و بسيار دهنده .
مجزم
(
mejzam
) ص . ع .
سقاء مجزم : مشك پر .
مجزم
(
mejzam
) ا . ع . از اعلام است .
مجزم
(
mojazzem
) ص . ع . پر كنندهء مشك . و بد دل و عاجز و ضعيف . و كسى كه سكوت مىورزد . و شكافنده .
مجزوء
(
majzu '
) ص . ع .
آنكه از وى يك جزء ساقط كرده باشند .
مجزور
(
majzur
) و
مجزورة
(
majzurat
) ص . شتر و يا گوسپند كشته شده .
مجزوز
(
majzuz
) ص . ع .
بريده و فريز كرده شده .
مجزول
(
majzul
) ص . ع .
كوهان ريش شده .
مجزول
(
majzul
) ا . ع .
باصطلاح عروض افگندن حرف چهارم از متفاعلن در بحر كامل و ساكن گردانيدن حرف دويم و متفعلن (
motfa'elon
) گفتن .
مجزوم
(
majzum
) ص . ع .
بريده شده و قطع شده . و حرف ساكن كه داراى جزم باشد .
مجزوم
(
majzum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - جزم شده . و يقين كرده شده .
مجزئ
(
mojze '
) ص . ع . مردى كه كافى باشد در هر چه به روى حكم كنند . و نيز طعام كافى و بسنده .
مجس
(
majas
) ا . پ . جائى كه در آن دارو مىسايند .
مجس
(
majass
) ا . ع . جاى انگشت نهادن طبيب از دست بيمار و نبض .
مجسة
(
majassat
) ا . ع . جاى انگشت نهادن طبيب از دست بيمار و نبض .
ج : مجاس . و فلان ضيق المجسة :
يعنى فلان تنگدل است . المثل : افواهها مجاسها و يا احناكها مجاسها :
يعنى دهنهاى شتران و يا حنكهاى آنها جاى لمس كردن آنهاست زيرا كه شتر هرگاه علف بسيار خورد بيننده به مجرد ديدن فربهى آن دريابد و احتياج بسودن دست ندارد و اين مثل را در چيزهاى ظاهرى گويند كه از امور باطنى خبر مىدهند .
مجسة
(
mejassat
) ا . ع . چيزى كه بدان دست مىسايند .
مجسد
(
mejsad
) ا . ع . جامهاى كه چسبيدهء بتن باشد .
مجسد
(
mojsad
) ص . ع . سرخ .
ج : مجاسد . و ثوب مجسد : جامهء چسبيدهء بتن . و جامهء رنگ شدهء بزعفران .