تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3141

مساهمون:

ص٣١٤١
به زور و ستم و بىمزد كار مىكند .

مجرم

(
mojrem
) ا . ع . گناهكار . و كافر . و نام مردى .

مجرم

(
mojrem
) ص . پ - ماخوذ از تازى - گناهكار . و عاصى و نافرمان . ج : مجرمان .

مجرم

(
mojarram
) ص . ع . حول مجرم : سال تمام و كامل .

مجرم

(
mojarrem
) ص . ع . آنكه تمام مىكند سال را . و بيرون آيندهء از چيزى .

مجرمان

(
mojrem n
) پ . ج . مجرم .

مجرمانه

(
mojrem ne
) م . ف . پ . گناهكارانه .

مجرمة

(
mojarramat
) ص . ع . مؤنث مجرم .

مجرمز

(
mojarmezz
) ص . ع . فراهم شونده . و عام مجرمز : سالى كه در اول آن باران نبارد و در وسط آن باران باريده آب جمع شود .

مجرمين

(
mojremin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مجرم و گناهكاران .

مجرن

(
mejran
) ا . ع . خرمن گاه . و جاى خرما خشك كردن . و نيك پرخور .

مجرن

(
mojarran
) ص . ع . سوط مجرن : تازيانهء سوده و نرم شده .

مجرنثم

(
mojransem
) ص . ع . فراهم گشته و مجتمع شونده . و ركب مجرنثم : پشت زهار و يا فرج بلند و برآمده .

مجروح

(
majruh
) ص . ع . خسته و زخم‌دار و زخم كرده شده . و سرزنش كرده شده . و افكار شده . و رد كرده شده . و ملزم شده . و شاهد و گواه دروغ .

مجروح

(
majruh
) ص . پ . مأخوذ از تازى - خسته و زخم‌دار و رخته .

مجروحة

(
majruhat
) ص . ع . مؤنث مجروح .

مجروحين

(
majruhin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مجروح و زخمدار .

مجرود

(
majrud
) ا . ص . ع . آنكه پوست از وى دور كرده باشند . و كسى كه از خوردن ملخ شكم وى دردگين باشد . و زرع مجرود : كشت ملخ زده .

مجرودة

(
majrudat
) ص . ع . ارض مجرودة : زمين ملخناك و ملخ رسيده .

مجرور

(
majrur
) ص . ع . كشيده شده و جر داده شده و داراى جر .

مجروزة

(
majruzat
) ص . ع . ارض مجروزة : زمين بىگياه كه هيچ نروياند . و زمين باران نرسيده . و زمينى كه علف وى را خورانيده باشند .

مجروسة

(
majrusat
) ص . ع . حروف مجروسة : همهء حروف هجا سواى حروف لين .

مجروش

(
mojravvac
) ا . ع . ميانهء پهلو .

مجروف

(
majruf
) ص . ع . بعير مجروف : شترى كه بر ران و يا نرمهء زير گوش آن داغ باشد .

مجروم

(
majrum
) ا . ع . بزرگ تن .

مجره

(
majarre
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كهكشان و آسمان دره .

مجره

(
mojarreh
) ص . ع . آشكاركننده و ظاهر كننده .

مجرهد

(
mojrahedd
) ص . ع . شتاب رفتار . و ليل مجرهد : شب دراز .

مجرهم

(
mojarhem
) ص . ع . رجل مجرهم : مرد دلير و با كوشش در جنك و جز آن .

مجرى

(
majr
) ا . ع . رهگذر . و حرف آخر كلمه . ج : مجارى . و در شعر حركت حرف روى را گويند .

مجرى

(
majr
) م . ع . جرت السفينة مجرى ( از باب ضرب ) : روان شد كشتى . قوله تعالى :
بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها
.

مجرى

(
mojr
) ص . ع . روان كرده شده و پيوسته شده .

مجرى

(
mojr
) م . ع . اجراه اجراء و مجرى : راند آن را . و روان كرد آن را . قوله تعالى :
بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها
هما مصدران من اجريت السفينة و ارسيتها و قرء مجريها و مرسيها (
mojrih va morsih
) نعتا لله تعالى .

مجرى

(
mojr
) و

مجرى

(
majr
) ا . ع . محل روان شدن و جريان يافتن هر چيز .

مجرى

(
mojri
) ا . ع . از صفات خداوند تبارك و تعالى . و اجراكننده . و كسى كه سبب مىشود مر جريان و روانى را . و آنكه سبب اجراى حكم مىگردد .

مجرى

(
mojri
) ص . ع . هر حيوان وحشى كه در پس وى بچهء وى روان باشد . و كلبة مجر : سگ با بچه .

مجرى

(
mojri
) ا پ . - ماخوذ از تازى - اجرا كننده . و كاركن . و كارفرما .

مجرى

(
mejri
) ا . پ . ظرفى كه در آن دارو و ديگر چيزها گذارند و حفظ كند .

مجرى

(
majriyy
) ص . ع . اسم منصرف .

مجريه

(
mojreyat
) ص . ع . كلبة مجرية : ماده سگ با بچه .