مأزورات
(
ma'zur t
) ع . كه در حديث آمده : ارجعن مأجورات غير مأزورات ج . موزورة است بمناسبت مأجورات مأزورات گفتهاند و اگر تنها استعمال شود بايد موزورات گفت . ر . موزورة .
مازون
(
m zun
) ا . پ . ماز و هر داروى قابضى . و غسول قابضى كه زنان جهت تنگى استعمال مىكنند .
مازه
(
m ze
) ا . پ . صلب و مازن و استخوان ميان كمر و ناو ميان پشت و عضله . و پشت مازه : عضلهء پشت .
ماره در
(
m ze - dar
) و
مازه درد
(
m ze - dard
) ا . پ . كمر درد كه بتازى وجع الورك گويند .
مازى
(
m zi
) ص . ع . متكبر .
ج ا : مزاة .
مازى
(
m zi
) ا . ع . مخالف و دور . يق قعد عنى مازيا اى مخالفا بعيدا .
مازياره
(
m zi re
) و
مازيارى
(
m zi ri
)
مازيانه
(
m zi ne
) ا . پ .
طعام شيرين و مربا .
مازينه
(
m zine
) ا . پ . نام زنى كه باتفاق مازنين قلعهء سنگويهء هندوستان را بنا كرد .
ماژ
(
m j
) ا . پ . عيش و عشرت و فراغت . و ماژ و موژ : فريادى كه موش در هنگام ديدن گربه و يا مار مىكند .
ماژ پرست
(
m j - parast
) ا . پ .
عياش و عيش پرست .
ماژدر
(
m jdar
) ا . پ . مار بزرگ كه بتازى ثعبان گويند .
ماژديستان
(
m jdist n
) ا . پ .
به لغت زند و پازند دورى از بديها و پاكيزگى از گناهان .
ماس
(
m s
) پ . ح . م . ماسيدن .
ا . آماس و ورم . و الماس .
ماس
(
m s
) ص . ع . رجل ماس : مردى كه عتاب و سرزنش در وى نگيرد .
و مرد سبك . و سبك سر .
ماس
(
m s
) ا . ع . الماس .
مأس
(
ma's
) م . ع . مأس بين القوم مأسا از باب فتح بدى و تباهى افگند ميان آن قوم و فتنه انگيخت . و مأس الجرح : فراخ شد آن زخم و مأس على فلان : خشم گرفت بر فلان . و ماس الجلد : ماليد پوست را . و مأست الناقة : نيك گرد آمد شير در پستان آن ماده شتر .
مأس
(
ma'as
) م . ع . مئس الجرح مأسا از باب سمع فراخ شد آن زخم .
ماساى
(
m s y
) پ . كلمهء فعل يعنى مياساى و آسوده مباش .
ما سبق
(
m - sabaq
) پ . كلمهء فعل مأخوذ از تازى - هر آنچه گذشته باشد و پيشى گرفته باشد و گفته شده و كرده شده .
ماسة
(
m ssat
) ص . ع . حاجة ماسة : حاجت سخت و مهم . و بينهما رحم ماسة : ما بين آن دو نفر خويش نزديكى است .
ماست
(
m st
) ا . پ . چغرات و شيرى كه بواسطهء ماستينه بسته شده باشد . و مصطكى .
ماستابه
(
m st be
) و
ماستاوه
(
m st ve
) و
ماستبا
(
m st - b
) ا . پ .
دوغ صاف شدهء ستبر كردهء خشك كرده . و آش ماست .
ماستبند
(
m st - band
) ا . پ .
كسى كه ماست مىسازد و شير را ماست مىكند .
ماستدان
(
m st - d n
) ا . پ .
آوند ماست و خيك ماست . و صندوق مشبكى كه در آن خيك ماست گذارند .
ماست مايه
(
m st - m ye
) ا . پ .
مايهاى كه بدان شير را ستبر نموده و چغرات سازند .
ماستو
(
m stu
) و
ماستوا
(
m stv
) و
ماستونه
(
m stune
) و
ماستينه
(
m stine
) ا . پ . دوغ صاف كردهء ستبر كردهء خشك كرده . و آش ماست .
ماسح
(
m seh
) ا . فا . ع .
مسع كنندهء سر و پاى در وضو . و شانه كننده . و بسيار گايده و كثير الجماع . و بسيار دروغگوى .
و شترى كه پنجم سپل آن بر آرنج وى برخورده و خون آلود نكرده باشد . و تل ماسح : نام موضعى .
ماسحة
(
m sehat
) ا . ع . شانه كننده و زن مشاطه .
ماسخ
(
m sex
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بيمزه و تفه .
ماسخة
(
m sexat
) ا . ع . نام كمان سازى معروف از طايفهء ازد .
ماسخى
(
m sexiyy
) ا . ع .
كمانساز .
ماسخيات
(
m sexiyy t
) ا . ع .
كمانهاى منسوب به ماسخة .
مأسدة
(
ma'sadat
) ص . ع .
ارض مأسدة : زمين شيرناك .
مأسدة
(
ma'sadat
) ا . ع . ج .
اسد .
ماسط
(
m set '
) ا . ع . هر چيز شور كه شكم راند . و آب شور و گياه شور كه شكم راند . و گياهى تابستانى كه شكم شتر راند .
و نام آبكى شور .
ماسك
(
m sek
) ا . فا . ع .
چنگ زنندهء به چيزى و گيرنده .
ماسكة
(
m sekat
) ا . ع . پوست پارهاى كه بر روى كودك و اسب كره باشد . و قوتى است كه غذا را گيرد مدت طبخ هاضمه .