لأظ
(
la'z
) م . ع . غمگينى و اندوهگينى .
لأظ
(
la'z
) م . ع . لأظه لأظا ( از باب فتح ) : اندوهگين كرد آن را و براند او را از نزد خود . و لاظ فى مطالبة الدين :
سخت تقاضاى وام كرد و ستيهيد در آن .
لاع
(
l '
) ا . ع . دردى كه از حب و يا مرض و يا هم پديد آيد .
لاع
(
l '
) ص . ع . ناشكيباى از مرض و بيمارى و جزعكننده . ج : لاعون و لاعة و الواع . و رجل هاع لاع : مرد بددل ترسنده .
لا عاقل
(
l - 'qel
) ص . پ . - مأخوذ از نازى - بىعقل و نادان .
لاعب
(
l 'eb
) ص . ع . بازىكننده . ج :
لاعبون (
l 'ebuna
) .
لاعبات
(
l 'eb t
) ع . ج . لاعبة .
لاعبة
(
la'ebat
) ص . ع . مؤنث لاعب .
ج : لاعبات .
لاعبة
(
la'ebat
) ا . ع . يك قسم گياهى شيردار .
لاعبون
(
l 'ebuna
) ع . ج . لاعب .
لاعة
(
l 'at
) ص . ع . زن عشقباز . و زنى كه مرد را بر خود قادر نكند . و زن تيز خاطر و چالاك . و اتان لاعة الفؤاد الى جحشيها : ماده خر عاشق زار بر بچهء خود .
لاعة
(
l 'at
) ص . ع . ج . لاع .
لاعج
(
l 'ej
) ص . ع . هوى لاعج :
عشق سوزان و مولم .
لاعط
(
l 'et
) ا . ع . مر لاعطا : گذشت از پهلوى ديوار و يا كوه .
لاعق
(
l 'eq
) افا . ع . ليسنده و خورندهء با انگشت . ج : لعقة (
l 'aqat
) .
لا علاج
(
l - el j
) ص . ع . - مأخوذ از تازى - بدون چاره و ممتنع العلاج و چاره ناپذير و نااميد .
لاعن
(
l 'en
) ص . ع . دوركننده . و دشنام دهنده . و دعاى بدكننده .
لاعون
(
l 'una
) ح . ج . لاع .
لاعى
(
l 'i
) ا . ع . بد دل و بيمناك كه از ادنى چيزى در فزع آيد . و ليسندهء با زبان .
و ما بالدار لاعى قرو : نيست در خانه ليسندهء كاسه يعنى كسى نيست .
لاعية
(
l 'iyat
) ا . ع . درختى كوهى و داراى گلى زرد و شيردار كه شير آن را چون در حوض ماهى ريزند بميراند ماهيها را و چون به انسان خورانند قى و اسهال هر دو آورد .
لاغ
(
l q
) ا . پ . هزل و ظرافت و تتربوه و تتره و خوش طبعى و مسخرگى . و حيله و غدر .
و فريب و مكر . و بددلى و بيمناكى و بيدلى .
لاغب
(
l qeb
) ص . ع . مرد سست و ضعيف .
لاغر
(
l qar
) ص . ع . كم گوشت و نحيف ضد فربه و نزار و باريك و دقيق . و تهيدست و مفلس . و لاغر شدن : نحيف و كم گوشت شدن . و لاغر كردن : نحيف كردن .
لاغر اندام
(
l qar - and m
) ص . پ .
باريك اندام .
لاغر ميان
(
l qar - miy n
) ص . پ .
باريك كمر .
لاغرى
(
l qari
) ا . پ . كم گوشتى .
لاغريدن
(
l qaridan
) ف . ل . پ . كم گوشت و نحيف شدن . و نازك گشتن . و مفلس و تهيدست شدن .
لاغوس
(
l qus
) - مأخوذ از يونانى -
و لاغون
(
l qun
) ا . پ . خرگوش .
لاغية
(
l qiyat
) ا . ع . لغو . و سخن بيهوده .
و سخن لغو . قوله تعالى :
لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً
.
لاغية
(
l qiyat
) ص . ع . كلمة لاغية :
سخن بد و فاحش و بيهوده .
لاغية
(
l qiyat
) م . ع . لغا لغوا و لاغية و ملغاة : مر . لغو .
لاغيدن
(
l qidan
) ف ل . پ . هرزه گفتن و سخن بيهوده گفتن . و لطيفه گفتن .
لا غير
(
l - qayr
) پ . كلمهء نفى مأخوذ از تازى يعنى نه ديگرى .
لاغينه
(
l qine
) و لاغيه
(
l qiye
) ا . پ . گياهى كه گل آن به گل شبت ماند و زنبور عسل آن را خورد .
لاف
(
l f
) ا . پ . ستايش بىجا . و خودستائى و كلام فضول . و عبارت گشاده . و فخر و مفاخرت .
و بىحيائى . و لاف زدن : ستايش بىجا كردن و خودستائى نمودن . و گزاف گفتن . و تهمت زدن .
لأف
(
la'f
) م . ع . لاف الطعام لأفا ( از باب فتح ) : نيك خورد طعام را .
لاف باف
(
l f - b f
) و لاف پاش (
l f - p c
) و لاف پيماى
(
l f - paym y
) ص . پ . خودستائىكننده . و لافزننده .
لافح
(
l feh
) و لافحة
(
l fehat
) ص . ع . آتش سوزان و كرمى سوزان . و باد سوزان . ج : لوافح .
لافزن
(
l f - zan
) ص . پ . كسى كه لاف مىزند و خودستائى مىكند .
لافزنى
(
l f - zani
) ا . پ . تصلف و خودستائى . و لافزنى نمودن : تصلف نمودن و خودستائى كردن . و فخريه كردن .
لافظ
(
l fez
) افا . ع . اندازنده . ج :
لافظون .
لافظات
(
l fez t
) ع . ج . لافظة .
لافظة
(
l fezat
) ص . ج . مونث لافظ .
ج : لافظات و لوافظ .
لافظة
(
l fezat
) ا . ع . دريا بدانجهت كه بيرون اندازد عنبر و گوهر و جز آن را . و با الف و لام يعنى اللافظة نيز به همين معنى آمده .