لازمة
(
l zemat
) ص . ع . مؤنث لازم .
ج : لوازم .
لازمگير
(
l zem - gir
) ص . پ . آنكه بماند و در جائى اقامت كند .
لازم گيرنده
(
l zem - girande
) ص .
پ . اقامتكننده . و واجب شمارنده .
لازم ملزوم
(
l zem - malzum
) م ف .
پ . - مأخوذ از تازى - ملازمت و مصاحبت بدون مفارقت . و نيز يار وفادار كه هرگز مفارقت نكند .
لازمى
(
l zemi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه واجب و ضرور باشد .
لا زوال
(
l - zav l
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىزوال و دائم و ابدى .
لازوردى
(
l zovardi
) ص . پ .
لاجوردى .
لازوردى
(
l zavardiyy
) ص . ع . - مأخوذ از فارسى - لاجوردى .
لازورى
(
l zuri
) ص . ع . مبتلا بجذام .
لازوق
(
l zug
) ا . ع . مرهمى كه چون به روى جراحت اندازند تا به شدن وى چسبان باشد .
لاژ
(
l j
) ا . پ . نام دهى از مضافات جام خراسان .
لاژورد
(
l jovard
) ا . پ . لاجورد .
لاژه
(
l j ? e
) ا . پ . زعفران دشتى .
لاس
(
l s
) ا . پ . ابريشم و فرومايه . و ابريشم پاك نكرده . و جنسى از ابريشم . و مادهء از هر حيوانى . و ماده سگ . و لاس زدن : از پى ماده بلند شدن حيواننر .
لا سخن
(
l - soxan
) ا . ص . پ . خاموش و ساكت . و گفتار نالايق و فحش و دشنام .
لاسع
(
l se '
) افا . ع . گزنده و نيش گيرنده .
لا سكوى
(
l sakvi
) ا . پ . مرغى كوچك و خوش آواز .
لا سيما
(
l siyyam
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - خصوصا و مخصوصا و على الخصوص .
لاش
(
l c
) ا و ص . پ . لاشه و بدن مرده .
و قسمى از نان . و تاخت و غارت و تاراج .
و خرابى و ويرانى ملك . و غنيمت و يغما .
و زبون و فرومايه و ضايع و بىاعتبار . و چيزى اندك و هيچ . و الراى اللاش :
انديشهء بيهوده و بىفايده و از روى نادانى .
لا شبيه
(
l - cabih
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىنظير و نادر و بىمانند .
لاشخوار
(
l c - x r
) و لاش خور
(
l c - xor
) ا . پ . نام نوعى از زغن كه مردار خوار است .
لا شدن
(
l - codan
) ف م . پ . نابود شدن و ناپديد گشتن .
لا شريك
(
l - carik
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بدون مشاركت و بدون مجالست و بىشريك .
لا شك
(
l - cak
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بىشك و بىگمان و بدون شك و شبهه .
لاشكن
(
l cakan
) ا . پ . نام كوهى در سرحد روسيه كه لاكن نيز گويند .
لاشه
(
l ce
) ا . پ . كالبد مرده خواه مردهء انسان باشد و يا ديگر حيوانات . و انسان و يا حيوان لاغر و زبون . و آدم بىادب .
و كاهل و تنبل . و دوش و شانه .
لا شىء
(
l - cayd
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناچيز و بيهوده و بىقدر .
لاشيدن
(
l cidan
) ف م . پ . پاشيدن و افشاندن و پراكنده كردن .
لاصف
(
l sef
) ا . ع . سنگ سرمه .
لاصق
(
l seq
) افا . ع . برچسبنده .
لأط
(
l 't
) م . ع . لاطه لأطا ( از باب فتح ) : فرمود آن را بكارى و ستيهيد و الحاح كرد بر آن كار . و لاط فلانا به سهم : تير زد بر فلان . و لاط فلانا : خواست از فلان حق خود را و ستيهيد در آن . و لاط زيدا : نگريست زيد را و چشم باز نداشت از وى تا آنكه پنهان شد . و لاطه بالعصا : بچوبدستى زد آن را .
و لاط فى مروره : گريزان و شتابان گذشت و التفات نكرد .
لاط
(
l t
) م . ع . لاط فى الامر لاطا ( از باب نصر ) : ستيهيد در آن كار و الحاح كرد .
لاط
(
l tt
) ص . ع . مرد پليد . و لاط ملط : آنكه خود خبيث و پليد باشد و يارانش نيز .
لا طايل
(
l - t yel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بيفايده و بيهوده و بىحاصل .
لاطة
(
l tat
) ا . ع . قوم لوط .
لاطع
(
l te '
) افا . ع . ليسنده و آن كه مىليسد .
لاطم
(
l tem
) افا . ع . زننده . و سيلى زننده . و از اعلام است .
لاطمات
(
l tem t
) ع . ج . لاطمة .
لاطمة
(
l temat
) ص . ع . زنى كه به روى خود سيلى زند . ج : لاطمات .
لاطن
(
l tan
) و لاطين
(
l tin
) ا . پ .
زبان قديم روميان .
لاطى
(
lati
) ص . ع . لواطكننده و لائط و لوطى .
لاطىء
(
l te '
) ص . ع . چسبندهء به زمين .
و ملتجى و پناه آورنده .
لاطئة
(
l te'at
) ا . ع . شكستگى سر كه به پوست تنك آن رسد . و ريشى كه به نشود و از گزيدگى ثطاة كه جانور كوچكى است عارض شود .