نهند .
گيسودار
(
gisu - d r
) ا و ص . پ . آنكه مويهاى سر وى دراز باشد . و سيد و مولا زاده و پيرزاده .
گيسينه
(
gisine
) ص . پ . منسوب بگيسو .
گيل
(
gil
) و (
geyl
) ا . پ . ولايت گيلان .
و رعيت و روستائى . و مردم عامى .
گيلاس
(
gil s
) ا . پ . ميوهاى خوشمزه و گوارا . و يك آوندى بلورين .
گيلان
(
gil n
) ا . پ . ولايتى از ايران واقع در شمال غربى در ساحل درياى خزر و متصل بقزوين . و نيز مردمان جنگى و كوهستانى .
گيلدانى
(
gil ni
) ص . پ . منسوب بگيلان .
گيلدارو
(
gil - d ru
) ا . پ . گياهى نر و ماده كه در سواحل درياى خزر بيشتر يافت گردد و آن را در دفع كرم كدو به كار برند و سرخس و سغبر نيز گويند .
گيلك
(
gilak
) ا . پ . به زبان مردم گيلان :
رعيت روستائى . و مردم عامى .
گيل مردم
(
gil - mardom
) ا . پ .
مردم گيلان .
گيلو
(
gilu
) ا . پ . نام كوهى .
گيله
(
gile
) ا . پ . نام جائى .
گيلى
(
gili
) ا و ص . پ . منسوب بگيلان .
و نام طايفهاى .
گيميا
(
gimiy
) ا . پ . نوعى از جامهء نفيس .
گين
(
gin
) ص . پ . مخفف آگين يعنى پر و مملو و هميشه آن را در آخر اسم در مىآورند و معنى صفتى به آن مىدهد مانند شرمگين :
يعنى داراى شرم و غمگين : يعنى داراى غم و اندوه .
گينه
(
gine
) ا . پ . آبگينه و آئينه .
گيو
(
gtv
) ا . پ . جنگجو و بهادر و دلاور .
و نام پسر گودرز .
گيو
(
gayu
) ا . پ . سخنكننده . و زبان و لسان .
گيو
(
gayu
) م ف . پ . گويا و غاليا و ظاهرا و شايد و يحتمل .
گيور
(
givar
) ا . پ . افسانه گوى و قصه خوان . و سخنران . و باصطلاح حكمت : حس مشترك .
گيوگان
(
givg n
) ا . پ . نام پهلوانى ايرانى .
گيومرث
(
giyumars
) ا . پ . نام اول پادشاه ايران كه كيومرث نيز گويند .
گيوه
(
give
) ا . پ . يك قسم پاافزارى كه ته آن را از لته سازند و رويهء آن را از ريسمان بافند و كفش جامكى و جمجم نيز گويند .
گيوه
(
give
) ا . پ . نام يكى از پادشاهان قديم .
گيه
(
giyah
) ا . پ . گياه .
گيها
(
giyah
) ا . پ . بلغت زند و پازند .
گياه .
گيهان
(
gayh n
) ا . پ . دنيا . و روزگار و جهان و كيهان .
گيهان خديو
(
gayh n - xadiv
) ص .
پ . خداوند جهان .
گيهانمنش
(
gayh n - manec
) ص .
پ . آنكه عقل و دانش وى بوسعت عالم است .
گيهه
(
gihe
) ا . پ . عليق و تموش .
بتاريخ عصر جمعهء 22 شهر جمادى الاخر سنهء 1325 هجرى على مهاجرها آلاف التحية و السلام .