تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2925

مساهمون:

ص٢٩٢٥

گوهرنثار

(
gavhar - nes r
) ص . پ . كسى كه جواهر نثار مىكند .

گوهرى

(
gavhari
) ا . ص پ . جوانمرد و سخى . و نجيب و اصيل و پاك‌نژاد . و ذاتى و جبلى و طبيعى ضد عرضى . و آراسته شدهء با جواهر . و جواهر فروش . و جواهر شناس . و اسب گوهرى : اسب نجيب .

گوهريدن

(
gavharidan
) ف م . پ . چيزى را به چيزى عوض و بدل كردن و معاوضه و مبادله نمودن .

گوه غلطان

(
guh - qalt n
) ا . پ . جعل و سرگين غلطان .

گوه گردان

(
guh - gard n
) ا . پ . قسمى از بازى . و گوه غلطان و جعل .

گوهين

(
guhin
) ا . پ . خندق و مجرا و گودال .

گوى

(
guy
) و (
govy
) ا . پ . گلوله و گلولهء چوبين و گلوله‌اى كه از نخ و كهنه و جز آن سازند و كودكان بدان بازى كنند . و دكمهء گريبان . و كره و هر چيز گردى . و سرگين . و گوى انگله : گوانگله . مر . گوانگله . و گوى بردن : زيادتى كردن و فايق آمدن . و گوى زر : آفتاب . و گوى ساكن : كرهء زمين . و نقطه‌هائى كه بر خط گذارند . و گوى سيم : ماه . و گوى شدن : سر به زانو نهادن و به حالت مراقبه رفتن .

گوى

(
govy
) و (
guy
) ا و ص . پ . گوينده . و گفت و گفتار و سخن و كلام و تقرير و قول و لفظ . و بيهوده‌گوى و يا فافه گوى : آنكه قيل و قال بىمعنى كند و هرزه سرائى كند . و مذمت گوى و يا عيب گوى : آنكه عيب كسى را گويد و هجو كند و عيب جو و دشنام گو . و مرد خوش طبع لطيفه‌گو و مسخره .

گويا

(
guy
) و (
govy
) ا و ص . پ . گوينده و سخن‌كننده . و تكلم‌كننده و متكلم . و سازنده و سراينده . و سخن سرا . و پر حرف و زيادگو . و زبان . و يك قسم سازى كه ساز سير آهنگ نيز گويند . و خوش گويا : مرد خوش زبان و فصيح . و طوطى ممتاز . و مرغ خوش الحان . و عندليب گويا : بلبل خوش خوان . و گوياشدن : گفتن و حرف زدن و به حرف آمدن . و گوياى گهواره و يا گوياى مهد : حضرت عيسى .

گويا

(
guy
) و (
govy
) م ف . پ . شايد و يحتمل . و اكثر و اغلب . و ظاهرا . و غالبا . و خصوصا . و مانند و چنين و بدين طريق . و هر چه بگوئيد . و چنانچه بود و چنانچه باشد .

گوياك

(
guy k
) ص . پ . پرگو و پر حرف .

گويان

(
guy n
) ص و م ف . پ . گوينده و تكلم‌كننده و سخنگو . و پرگو . و بليغ و زبان آور و سراينده .

گويائى

(
guy i
) ا . پ . گفتگو و مكالمه و گفتار و گپ . و زبان آورى .

گوى باز

(
guy - b z
) ا . پ . آنكه گوى چوگان بازى كند . و بازيگرى كه چند عدد گوى الوان در دست گرفته و يكيك را بر هوا اندازد و بگيرد . و نام روز نوزدهم از هر ماه شمسى .

گوير

(
gavir
) ا . پ . كوير و دشت و صحرا . و سراب . و پيشكار و پاكار .

گويز

(
gaviz
) ا . پ . كويژ .

گويس

(
gavis
) ا . پ . شير زنه و چوبى كه بدان دوغ را جهت برآوردن مسكه مىزنند .

گويست

(
gavist
) و (
govist
) ا . پ . كوفتگى و ضربى كه از سنگ و چوب و لگد و جز آن به كسى رسد .

گويستن

(
gavistan
) ف م . پ . زدن و كوفتن .

گويسته

(
gaviste
) ص . پ . كوفته شده و ضرب ديده .

گويسه

(
gavise
) ا . پ . گويس .

گويش

(
gavic
) ا . پ . گويس .

گويش

(
guyec
) پ . م ح . گفتن . ا . گفتار و گفتگو و مكالمه و مقاله .

گويشه

(
gavice
) ا . پ . گويس .

گويك

(
guyak
) ا . پ . تكمه و گوى گريبان .

گوىگردان

(
guy - gard n
) و گوى گردانك (
guy - gard nak
) ا . پ . جعل و سرگين غلطان .

گويندگان

(
guyandag n
) پ . ج . گوينده .

گويندگى

(
guyandagi
) ا . پ . نطق و طريقهء تكلم و زبان‌آورى .

گوينده

(
guyande
) ا . پ . سخنگوى . و زبان و لسان . و قصه خوان . و قائل . و منهى . و خواننده و نغمه سراى . و ساز سير آهنگ . و مطربى كه نقش و صورت بسيار بخاطر داشته باشد .

گويه

(
guye
) ا . پ . غار و شكافى كه در كوه بهم رسد . و پناه جاى در كوه .

گوئى

(
gu'i
) و (
guyi
) م ف . پ . شايد و يحتمل . و مانند . و گويا .

گويى

(
guyi
) و (
govyi
) ا . پ . گوى و كره و گرد .

گوئيا

(
gu'iy
) م ف . پ . گويا و گوئى .

گوييدن

(
guyidan
) و (
govyidan
) ف م . پ . گفتن .

گه

(
gah
) م ف . پ . وقت و زمان و گاه و هنگام . و صبح زود . و به زودى .

گه

(
gah
) ا . پ . تخت پادشاهى ، و بوتهء زرگرى . و جاى و مقام . و بارگه : بارگاه . و خوابگه : خوابگاه . و منزلگه : منزلگاه .

گه

(
goh
) ا . پ . فضلهء انسان و ديگر حيوانات و گوه .

گهان

(
geh n
) ا . پ . جهان و عالم .