كلنج
(
kelanj
) ا . پ . چرك . و وسخ .
و عجب و خودستائى و تكبر . و انگشت كوچك و خنصر .
كلنجار
(
kelenj r
) ا . پ . خرچنگ و سرطان . و خرچنگ دريائى .
كلنجر
(
kelanjar
) ا . پ . موضعى در هندوستان .
كلنجرى
(
kalenjari
) ا . پ . قسمى از انگور سياه و اين قسم از انگور در هرات به خوبى عمل مىآيد و در نازكى و شيرينى معروف است گويند خوشهء آن تا پنج من تبريز مىشود و هر دانهاى از آن تا پنج درم .
كلنجرى
(
kelanjari
) ص . پ . منسوب بكلنجر هندوستان .
كلنجك
(
kelanjak
) ا . پ . انگشت كوچك و خنصر .
كلنجك
(
kelenjak
) و (
kolanjak
) و
كلنچك
(
kolancak
) ا . پ . خرچنگ و سرطان .
كلند
(
kaland
) و (
koland
) ا . پ .
كلنگ و دست افزار نقب كنان و گلكاران و سنگتراشان كه بدان زمين را كنند .
و تبر تيشه . و دست افزارى كه بدان درخت رز را آرايش كنند .
كلند
(
koland
) ا . پ . كليدان و كلان در باغ و كوچه . و هر چيز ناتراشيده . و چوبى كه بر قلادهء سگ بندند و ساجور .
كلند بردار
(
kaland - bar - d r
) و (
koland - bar - d r
) ا . پ . كلنگدار . و پيادهاى كه جهة ساختن راه پيشاپيش لشكر مىرود .
كلندر
(
kalandar
) ا . پ . مردم ناتراشيده و ناهموار و قلندر . و چوب گندهء ناتراشيده كه در پس در اندازند تا در گشوده نشود . و كندهاى كه بر پاى مجرمان و گنهكاران و گريز پايان گذارند .
كلندره
(
kalandare
) و (
kolandare
) ا . پ . قلندر و مردم ناهموار درشت و ناتراشيده .
و چوب گندهء ناتراشيده .
كلندگر
(
kaland - gar
) ا . پ . آنكه با كلنگ كار مىكند . و كلندبردار .
كلندن
(
kolandan
) ف . م . تكانيدن و افشاندن فرش و خالى و دامن و جز آن .
كلنده
(
kalande
) ا . پ . لكلكه يعنى چوب كوچكى كه يك سر آن بدول آسيا و سر ديگرش در سوراخ سنگ آسيا نصب است و از گردش سنگ به حركت آمده كم كم دانه از دول در آسيا مىريزد .
كلندى
(
kaland
) ا . ع . پشته و زمين درشت .
كلندى
(
kalandi
) ا . پ . زمين سخت و درشت . و كلندبردار .
كلنديدن
(
kalandidan
) ف م . پ .
كندن و شكافتن و كافتن زمين .
كلنز
(
kalnaz
) ا . ع . درهم اندام . و نزديك اندام . و روى درشت كوتاه پى غير ممتد .
كلنك
(
kalenk
) ص . پ . كاج و احول و لوچ .
كلنك
(
kelnak
) ا . پ . تخم خرفه .
كلنك
(
kelnak
) و (
kelank
) ا . پ .
سوراخ كليدان .
كلنك
(
kalonk
) ا . پ . پرندهاى كبود رنگ دراز گردن بزرگتر از لك لك كه آن را شكار كرده خورند و پرهاى زير دنب آن را بر سر زنند . و نيز خروس بزرگ .
كلنك
(
kolank
) ا . پ . كلنگ و دست افزارى كه بدان زمين و ديوار كنند .
كلنكك
(
kelnakak
) ا . پ . خرفه .
كلنكى
(
kolonki
) ا و ص . پ . آزمند و حريص و طمعكار . و كسى كه با كلنگ و تيشه كار مىكند . و نوعى از خروس .
كلنگ
(
kelang
) ا . پ . سوراخ كليدان .
كلنگ
(
kolang
) ا . پ . كلنك و پرندهاى كبود بزرگتر از لكلك و مأكول . و پرندهء كلان خوش اصل .
كلنگ
(
kolang
) ا . پ . كلند و دست افزارى كه بدان زمين و ديوار كنند .
كلنه
(
kolne
) ا . پ . منقار مرغ .
كلو
(
kolu
) ا . پ . كلانتر بازار . و رئيس و ريش سفيد محله . و نان بزرگ روغنى .
كلوء
(
kalu '
) ص . ع . رجل كلوء العين : مرد بيدار سخت چشم كه خواب بر آن چيره شدن نتواند .
كلوا
(
kalv
) ا . پ . گرفتگى رخنهء چيزى .
و وصل چيزى به چيز ديگر . و غوك و قرباغه .
كلواذ
(
kalv z
) ا . ع . نام زمينى .
كلواذ
(
kelv z
) ا . ع . تابوت تورات .
و ام كلواذ : سختى و بلا .
كلواذاء
(
kalv z '
) و كلواذى
(
kalv z
) ا . ع . نام دهى در بغداد .
كلوب
(
kolub
) ا . پ . شكل و قالب و كالبد .
كلوب
(
kallub
) ا . ع . مهميز . و كلبتان و انبر . و اره . ج : كلابيب .
كلوبنده
(
kolu - bande
) ا . پ .
بزرگ و مهتر غلامان .
كلوة
(
kolvat
) ا . ع . لغة فى الكلية لاهل اليمن يعنى گرده و قلبه . ج : كلى (
kol
) .
كلوتك
(
kalutak
) و (
kolutak
) ا .
پ . كدنگ و چوبى كه بدان جامه را دقاقى كنند .
كلوته
(
kolute
) ا . پ . حلقهء دام . و دامك دوشيزگان كه بمنزلهء كلاه است مر پسران را و آن رو پاكى باشد مانند دام كه دخترگان بر سر كنند و بتازى شبكه نامند . و كلاه گوشهدار پر پنبه كه بر سر كودكان پوشند و گوشه هاى آن را زير چانه بندند .