تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2800

مساهمون:

ص٢٨٠٠

كسور

(
kosur
) م . ع . كسر كسرا و كسورا . مر . كسر (
kasr
) .

كسور

(
kosur
) ا . پ . صرفه و سود . و نگاهدارى چيزى و محافظت آن .

كسور

(
kosur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسرها و عددهاى كسرى .

كسوف

(
kosuf
) ع . ج . كسفة (
kesfat
) .

كسوف

(
kosuf
) م . ع . كسف كسفا و كسوفا . مر . كسف (
kasf
) .

كسوف

(
kosuf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرفتگى آفتاب .

كسول

(
kasul
) ص . ع . امراة كسول : زن سست و تنبل . و جارية كسول : دختر ناز پرورده كه از مجلس خود بيرون نرود ، و هو مدح لها .

كس و كوى

(
kas - o - kuy
) ا . پ . قبيله و خاندان و دوستان . و بيكس و كوى : بيكس و بىيار و معين و مهجور .

كسوم

(
kasum
) ا . ع . در گذرندهء در كارها . و شتابكار و جلد .

كسون

(
kasun
) ا . پ . نام يكى از علماى مجوس .

كسوه

(
kesve
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوشاك و لباس و كسوت .

كسوه

(
kasve
) ا . پ . نام شهرى در شام .

كسه

(
kase
) ا . پ . كشه و آسانى ضد دشوارى .

كسى

(
kasi
) ا . پ . شخصيت و فرديت و آدميت .

كسى

(
kasi
) م ف . پ . يك كس و يك شخص و شخص و احدى و هر كس . و كسى چند : نفرى چند .

كسى

(
kosy
) ا . ع . مؤخر و پائين هر چيزى . و مؤخر سرين . ج : اكساء . و ركب كسيه و يا ركب اكساءه : بر گردن او افتاد .

كسى

(
kas
) م . ع . كسى كسى ( از باب سمع ) : جامه پوشيد .

كسى

(
kos
) ع . ج . كسوة (
kesvat
) و (
kosvat
) .

كسيب

(
kosayb
) ا . ع . از نامهاى سگ است . و ابن الكسيب : فرزند زنا .

كسيح

(
kasih
) و (
kosayh
) ص . ع . برجا مانده و لنگ .

كسيح

(
kasih
) ا . ع . عاجز و درمانده .

كسيح

(
kessih
) ص . ع . بشدت لنگ و برجا مانده .

كسيد

(
kasid
) ص . ع . ناروان و نارايج . و شىء كسيد : چيزى دون و پست . و متاع كسيد : كالاى كساد .

كسيدا

(
kasid
) ا . پ . داروئى شبيه بدارچينى كه سليخه نيز گويند .

كسير

(
kasir
) ا . ع . قير خشك شده .

كسير

(
kasir
) ص . ع . شكسته شده و شكست خورده . ج : كسرى (
kasr
) و كسارى (
kas r
) . و پوسيده . و بيچاره . و ناقة كسير : ماده شتر شكسته اندام . و شاة كسير : گوسپندى كه يكى از دست و پاى آن شكسته شده باشد .

كسير

(
kosayr
) ا . ع . نام كوهى بلند مشرف بر منتهاى درياى عمان .

كسيرة

(
kasirat
) ص . ع . شاة كسيرة : گوسپندى كه يكى از دست و پاى آن شكسته شده باشد .

كسيس

(
kasis
) ا . پ . داروئى كه بدان تاب مىدهند فولاد را . و شراب . و شراب خرما . و ارزن .

كسيس

(
kasis
) ا . ع . شراب خرما . و گوشتى كه بر سنگ تفسان خشك كنند و نرم بكوبند و براى توشهء سفر با خود بردارند . و نان شكسته .

كسيف

(
kasif
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هنگفت و غليظ . و چرك و ناپاك .

كسيفه

(
kasife
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - درد و كدر و ناصاف .

كسيقون

(
kasiqun
) ا . پ . نوعى از سوسن صحرائى .

كسيل

(
kosil
) م ف . پ . نامزد و منتخب شده . و روانهء سفر . و دفع و طرد .

كسيلا

(
kasil
) ا . پ . داروئى مانند دارچينى كه سليخه و كسيدا نيز گويند .

كسيله

(
kasayle
) ا . پ . نوعى از كسيلا .

كسيلى

(
kessil
) ا . ع . يك نوع پوست درختى داروئى .

كش

(
kac
) ا . پ . بغل و ابط . و تهيگاه و آن جزء از كنار پائينى بغل . و سينه و صدر . و گوشه و بيغوله . و گوشهء ران . و ستارهء زحل . و يك نوع ريشى كه در دست و پاى شتر بهم رسد و پيوسته از آن زرداب برآيد و از بيم سرايت آن شتران صحيح را داغ كنند . و طريقهء دست در بغل كردن و از روى ادب دستها را بر تهيگاه نهادن . و نام شهرى در تركستان كه شهر سبز نيز گويند . و كش ران : گوشهء ران و اربية .

كش

(
kac
) ص . پ . تهى و خالى . و خوش و نيك . و كش رفتا و يا كش گفتار : خوشرفتار و خوش گفتار . و مأخوذ از كشيدن بمعنى كشنده مانند : آب كش : آنكه آب مىكشد و سقا . و باركش : آنكه بار مىبرد . و پياله‌كش : شرابخوار . و دردكش : آنكه تا ته پياله شراب را مىخورد . و حريص در شرابخوردن . و دلكش : دلربا . و معشوق . و سركش . نافرمان و غير مطيع و خودسر و نارام و ياغى . و كينه
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2800 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )