درشت و ستبر .
كس كباب
(
kos - kab b
) ص . پ .
قرمساق .
كسكر
(
kaskar
) ا . ع . شهرستانى كه پايتخت آن شهر واسط است .
كسكس
(
koskos
) ا . ع . يك نوع طعامى كه در مراكش از آرد ارزن سازند .
كسكسة
(
kaskasat
) م . ع . كسكسه كسكسة : سخت كوبيد آن را . و كسكسة بنى تميم : الحاق كردن سين است بكاف خطاب مؤنث در حال وقف . يق : اكر متكس بجاى اكرمتك ، و بكس بجاى بك .
كسكش
(
kos - kac
) ا . پ . ديوث و قلتبان و جاكش .
كسگر
(
kas - gar
) ا . پ . كاسهگر و سفالگر .
كسكن
(
kaskan
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - گرز .
كسل
(
kesl
) ا . ع . زه كمان نداف چون آن را بكشد .
كسل
(
kasal
) م . ع . كسل كسلا ( از باب سمع ) : سستى كرد در كار و تنبلى و كاهلى نمود . و كسل الرجل فى الجماع :
گائيد آن مرد زن را بىانزال و اعتزال كرد و خواهش فرزند نكرد .
كسل
(
kasal
) ا . ع . سستى و كاهلى در كار . و فتور در چيزى .
كسل
(
kasel
) ص . ع . سست و كاهل .
كسل
(
kasel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سست و ناتوان . و بيمار . و تنبل و كاهل . و كسل بودن : تنبل و كاهل بودن و سست بودن در كار .
كسل
(
kosel
) پ . كلمهء امر يعنى رها كن و جدا كن .
كسلان
(
kasl n
) ص . ع . سست و كاهل .
ج : كسالى (
kas l
) و (
kes l
) و (
kos l
) و (
kas li
) و كسلى (
kasl
) .
كسلانة
(
kasl nat
) ص . ع . مؤنث كسلان : زن سست و كاهل .
كسلة
(
kaselat
) ص . ع . مؤنث كسل :
زن سست و كاهل .
كسلمند
(
kasel - mand
) ص . پ . سست و ناتوان و ضعيف . و دردمند و بيمار . و تنبل و كاهل .
كسلناك
(
kasel - n k
) ص . پ . سست و ناتوان و داراى كسالت . و تنبل و كاهل .
كسلى
(
kasl
) ع . ج . كسلان .
كسم
(
kasm
) ا . ع . گياه خشك بسيار .
و نام جائى .
كسم
(
kasm
) م . ع . كسم كسما ( از باب ضرب ) : رنج برد و سختى كشيد جهة عيال . و ورزيد و كسب كرد . و برپا كرد كارزار را . و بدست شكست . و ماليد . و پاكيزه كرد چيزى خشك را .
كسملة
(
kasmalat
) م . ع . گام نزديك نهاده رفتن .
كسمه
(
kasme
) ا . پ . موى چند از سر زلف كه پيچ و خم داده زنان بر رخسار خود گذارند . و دسته موهائى كه زنان عراقى در پيش سربندند . و زلف عملى . و نان كليچه .
و كسمه شكستن : پيچ دادن و تاب دادن زلف .
كسناج
(
kasn j
) ا . پ . كاسنى .
كسندر
(
kasandar
) و (
kosondar
) ا .
پ . ناكس و نااهل و فرومايه .
كسنك
(
kesnak
) ا . پ . غلهاى ما بين ماش و عدس كه مقشر كرده بگاو دهند .
كسنى
(
kasni
) و (
kesni
) ا . پ . كاسنى .
و كسنى تلخ : كاسنى دشتى .
كسنى
(
kesni
) ا . پ . انغوزه و حلتيث .
كسو
(
kasv
) م . ع . كسوته ثوبا كسوا ( از باب نصر ) : پوشانيدم جامه را به او .
كسوء
(
kosu '
) ا . ع . كسوء الشيىء :
دنبالهء آن چيز . ج : اكساء .
كسوء
(
kosu '
) ا . ع . ج . كسء (
kas '
) .
كسوء
(
kosu '
) ا . ع . كسوء الشيىء :
دنبالهء آن چيز .
كسوب
(
kasub
) ص . ع . بسيار ورزنده .
كسوب
(
kasub
) ا . ع . ما له كسوب :
نيست مر او را چيزى .
كسوب
(
kassub
) ا . ع . نام گياهى .
كسوة
(
kesvat
) و (
kosvat
) ا . ع .
جامهء پوشيدنى و لباس . ج : كسى (
kos
) و كساء (
kes '
) .
كسوت
(
kesvat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رخت و لباس و جامه و پوشاك . و طريقه و روش آرايش . و كسوت جان دادن و يا كردن : خاصيت دادن و حيات دادن و زنده كردن . و كسوت كافورى :
برفى كه بپوشاند همهء سطح زمين و كوه و دشت را .
كسوتگرى
(
kesvat - gari
) ا . پ .
پوشيدن . و ترجمه . و كسوتگرى كردن :
ترجمه كردن .
كسود
(
kesvad
) ا . پ . درشتى و تندى و بىمهرى و بىآزرمى با مردم .
كسود
(
kosud
) م . ع . كسد كسادا و كسودا . مر . كساد (
kas d
) .
كسور
(
kasur
) ا . ع . شتر ستبر كوهان .
و شترى كه دنب خود را پس از برداشتن بخماند و كج كند .
كسور
(
kosur
) ا . ع . ج . كسر (
kasr
) و (
kesr
) . و ج . كسرة (
kasrat
) . و ج .
كسرى (
kesr
) . و كسو الاودية : خمهاى رودبار و شعبههاى آن . و ارض ذات كسور :
زمين داراى بلندى و پستى و سرازيرى و سرابالائى .