تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2768

مساهمون:

ص٢٧٦٨
كلاغ كه عكه نيز گويند و بتازى عقعق نامند .

كج‌مج

(
kaj - maj
) ا و ص . پ . بسيار خميده و معوج . و سخن پيچيده و گفتار ناهموار و غلط . و پرحرفى كودكان . و كج مج رفتن : معوج و ناراست رفتن .

كج مزاج

(
kaj - mez j
) ص . پ . تند خوى . و نادان و احمق . و لجوج و ستيزنده .

كجنال

(
kajn l
) ا . پ . توپ كوچكى كه بر روى فيل باز كنند .

كج نظر

(
kaj - nazar
) ص . پ . حسود و رشكين و بدخواه . و بدنگاه .

كج نهاد

(
kaj - neh d
) ص . پ . بد ذات و بد اصل و بد عقيده .

كجواج

(
kaj - v j
) ص . پ . كج و معوج و ناراست و نادرست .

كجور

(
kajur
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - زرنباد .

كجور

(
kojur
) ا . پ . نام بلوكى در مازندران .

كجوك

(
kojuk
) ا . ع . بيمارى كه بتازى عرق النساء گويند .

كج و مج

(
kaj - o - maj
) ا . پ . مر . كج مج .

كجومن

(
kajuman
) ا . پ . كاكنج كه عروس در پرده نيز گويند .

كجوه

(
kajave
) ا . پ . كجاوه .

كجه

(
kaje
) ا . پ . هر چيزى كه نوك آن كج و خميده باشد . و قلابى كه بدان گوشت آويزان مىكنند .

كجى

(
kaji
) ا . پ . پيچ و اعوجاج و خميدگى و پيچيدگى و ستيزيدگى و عناد و اعتراض . و ابريشم خام .

كجيرده

(
kojirde
) و (
kojayrde
) ا . پ . پيشوا و سركردهء مردمان .

كجيم

(
kajim
) ا . پ . برگستوان و پوشاكى كه در روز جنگ پوشند و بر اسب نيز پوشانند .

كجين

(
kajin
) ص . پ . منسوب بكج . و هر چيز كه از كج ساخته باشند .

كجين

(
kajin
) ا . پ . برگستوانى كه در درون آن بجاى پنبه ابريشم آغنده باشند .

كجين

(
kejin
) ا . پ . آرد روغن .

كچ

(
koc
) ا . پ . فلس ماهى .

كچرى

(
kecri
) ا . پ . يك نوع طعامى كه از برنج و ماش و روغن سازند و بيشتر هنديان خورند .

كچك

(
kacak
) ا . پ . جانور كوچكى كه مشك آب را پاره كند .

كچلول

(
kackul
) ا . پ . كشكول و زنبيل . و گدا و گدائى كننده . و كاسهء كچكول : كاسهء گدايان .

كچل

(
k'acal
) ا . پ . اقرع و كل و كسى كه سر او بىموى بود و زخم و يا داغ زخم داشته باشد . و آدم و يا حيوانى كه پاهاى آن كجواج و ناراست بود .

كچل

(
kacal
) و (
kocal
) ا . پ . جانور كوچكى كه مشك آب را پاره كند .

كچله

(
kocole
) ا . پ . داروئى سمى و مهلك كه اذاراقى و قاتل الكلب و خانق الذئب نيز گويند .

كچلى

(
kacali
) ا . پ . جوششى كه در سر كودكان بهم رسد و پس از به شدن موى در سر آنها بر نيايد . و نام قريه‌اى در نزديكى صفاهان .

كچول

(
kacul
) ا . پ . جنبش جفته و سرين در هنگام رقص .

كچه

(
kace
) ا . پ . انگشترى بىنگين خانه يعنى حلقه‌اى از طلا و نقره كه بر انگشت و زنخ و چانه كنند . و كفگير . و قلابى كه از آن گوشت آويزان كنند . و كچه گل كردن : ظاهر شدن و فاش كردن چيزى نهانى .

كچه بازى

(
kace - b zi
) ا . پ . نوعى از بازى كه شبها با انگشترى بىنگين بازى كنند .

كچير

(
kacir
) و كچيرده (
kacirde
) و كچيرده (
kocayrde
) ا . پ . پيشوا و سركردهء مردمان .

كح

(
kohh
) ص . ع . عربى كح : عربى خالص ( لغة فى قح ) .

كحال

(
kah l
) ا . ع . سنگ سرمه . و سرمه . و مهرهء افسون .

كحال

(
kahh l
) ا . ع . كسى كه سرمه در چشم مىكشد .

كحال

(
kahh l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه بيماريهاى چشم را مداوا مىكند . و كحال شريعت : از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله است .

كحالى

(
kahh li
) ا . پ . شغل و پيشهء كحال و علم بامراض چشم .

كحائل

(
kah 'el
) ص . ع . ج . كحيل . و ج . كحيلة .

كحب

(
kahb
) ا . ع . غورهء انگور . و كون .

كحب

(
kahb
) م . ع . كحبه كحبا ( از باب فتح ) : زد بر كون آن .

كحبة

(
kahbat
) ا . ع . واحد كحب يعنى يك دانه غورهء انگور .

كحة

(
kohhat
) ا و ص . ع . مؤنث كح . يق : عربية كحة . و ام كحة : نام زنى كه در شان وى فرايض نازل شده .

كحث

(
kahs
) م . ع . كحث له من المال كحثا ( از باب فتح ) : برداشت از مال براى آن با هر دو كف دست خود .

كحثلة

(
kahsalat
) م . ع . كلانى شكم .

كحثلة

(
kahsalat
) م . ع . كحثل كحثلة : كلان شكم گرديد .

كحح

(
kohoh
) ا . ع . زنان سالخورده .

كحص

(
kahs
) ا . ع . نام گياهى كه دانهء
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2768 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )