قوس
(
qus
) ص . ع . ج . اقوس و قوساء .
قوس
(
qavas
) م . ع . قوس قوسا ( از باب سمع ) : كوز پشت گرديد .
قوس
(
qavas
) ا . ع . كوزى پشت .
قوس
(
qaves
) ا . ع . زمانهء تنگ و دشوار .
قوساء
(
qavs '
) ص . ع . مؤنث اقوس :
زن كوزپشت . ج : قوس (
qus
) .
قوسرة
(
qavsarat
) و (
qavsarrat
) ا . ع . زنبيل خرما .
قوسه
(
qavse
) ا . پ . آژفنداك .
قوسى
(
qavsi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بقوس . و روزهاى قوسى :
كوتاهترين ايام در سال .
قوسى
(
qavsiyy
) ص . ع . هر چيز كه به شكل و رنگ قوس قزح باشد .
قوسى
(
qusiyy
) ا . ع . زمان تنگ و دشوار .
قوسيا
(
qusiy
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - داروئى كه بتازى قسط گويند .
قوسين
(
qavsayne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كمان . و دو گز . قوله تعالى :
فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ
: يعنى مقدار دو كمان و يا دو گز .
قوش
(
quc
) ص . ع . - مأخوذ از كوچك فارسى - خرد اندام . يق : رجل قوش .
و قوش قوش : كلمه ايست كه بدان سگ را رانند .
قوش
(
quc
) - مأخوذ از تركى - مرغى شكارى .
قوشباز
(
quc - b z
) ا . پ . صياد و شكارچى كه با قوش شكار مىكند .
قوشچى
(
quc - ci
) ا . پ . نگهدار قوش .
قوشخانه
(
quc - x ne
) ا . پ . جائى كه در آن قوشهاى شكارى نگهدارى مىكنند .
قوشقون
(
qucqun
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - پاردم و كاشو و اخكمر .
قوشون
(
qucun
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - خانه . و بيمار خانه . و بيمارستان .
و قشون .
قوشى
(
quci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مترس كه در مزرعهها جهة رميدن و حوش و طيور گذارند .
قوص
(
qus
) ا . ع . قصبة صعيد در مصر .
قوصرة
(
qavsarat
) و (
qavsarrat
) ا . ع . زنبيل خرما . ج : قواصر . و كنايه از زن .
قوصف
(
qavsaf
) ا . ع . چادر خطدار چارگوشه .
قوض
(
qavz
) ا . ع . عوض و بدل .
يق : هذا بذا قوضا بقوض اى بدلا ببدل .
قوض
(
qavz
) م . ع . قاض البناء قوضا ( از باب نصر ) : ويران كرد آن بنا را .
قوط
(
qavt
) ا . ع . رمهء گوسپند و يا صد گوسپند . ج : اقواط .
قوطة
(
qavtat
) ا . ع . خنور بزرگ خرما .
قوطى
(
quti
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - تپنگو و حقه و صندوقچه .
قوظ
(
qavz
) ا . ع . گرماى تابستان .
قوع
(
qav '
) ا . ع . جاى هموار كه در آن خرما و گندم و جز آن خشك كنند .
ج : اقواع .
قوع
(
qav '
) و قوعان
(
qava ' n
) م . ع . قاع الفحل قوعا و قياعا ( از باب نصر ) : برجست گشن بر ماده . و و قاع الكلب قوعانا و قوعا : لنگيد و خميد آن سگ . و آزمند گشنى كردن گرديد .
و قاع فلان : سپس ماند فلان و سپسايگى رفت .
قوعس
(
qav'as
) ا . ع . ستبر گردن سخت پشت از هر چيزى .
قوعلة
(
qav'alat
) ا . ع . كوه خرد و يا پشتهء خرد ، و نام موضعى .
قوعلة
(
qav'alat
) ا و ص . ع . عقاب قوعلة ( باضافه ) و يا عقاب قوعلة ( به وصف ) :
عقاب كوه باش كه در قاعلة مأوا گيرد . و يا عقاب بر كوه برآينده .
قوعلة
(
qav'alat
) م . ع . قوعل قوعلة :
بر كوه خرد و يا بر پشتهء خرد نشست .
قوغا
(
qavq
) ا . پ . غوغا و هنگامه .
قوف
(
qavf
) م . ع . قاف اثره قوفا ( از باب نصر ) : پيروى او كرد و در پى او رفت .
قوف
(
quf
) ا . ع . قوف الاذن :
بالاى گوش . و جاى حلقه از سوراخ گوش .
و اخذة بقوف رقبته : گرفت پوست گردن وى را .
قوفا
(
quf
) ا . پ . نوعى از صمغ صنوبر .
قوفة
(
qufat
) ا . ع . اخذه بقوفة رقبته : گرفت پوست گردن وى را .
قوفل
(
qufal
) ا . ع . پوپل و فوفل .
قوفى
(
quf
) ا . ع . بيت قوفى :
نام قريهاى در دمشق .
قوق
(
qavq
) م . ع . قاقت الدجاجة قوقا ( از باب نصر ) : بانگ كرد آن ماكيان .
قوق
(
quq
) ص . ع . رجل قوق : مرد نيك دراز .
قوق
(
quq
) ا . ع . فرج زن . و جاى بىموى از سر . و نام مرغى آبى . و نام پادشاهى در يونان .