قيادا و قيادة ( از باب نصر ) : كشيد آن اسب و جز آن را ضد سوق چه سوق راندن از عقب را گويند و قود كشيدن از جلو .
و قاد القاتل الى موضع القتل قودا : آورد قاتل را بقتلگاه . و قيد الدقيق ( مجهولا ) : پخته و فراهم آورده شد آرد .
قود
(
qud
) ع . ج . اقود و قوداء .
قود
(
qavad
) ا . ع . قصاص و كشنده را باز كشتن .
قود
(
qayad
) م . ع . قود قودا ( از باب سمع ) : دراز پشت گرديد . و قود الرجل و غيره : دراز گردن گرديد آن مرد و جز آن .
قود
(
qovvad
) ع . ج . قائد .
قوداء
(
qavd '
) ص . ع . مؤنث اقود .
ج : قود (
qud
) . و ناقة قوداء : ماده شتر دراز پشت و دراز گردن .
قوداء
(
qavd '
) ا . ع . نام پشتهاى بلند .
قور
(
qavr
) ا . ع . ريسمان از پنبهء نيكو و نو . و پنبهء نو . و پنبهء يك ساله .
قور
(
qavr
) م . ع . قار الرجل قورا ( از باب نصر ) : بر سر هر دو پاى راه رفت آن مرد تا آواز پاى وى شنيده نشود .
و قار الصيد : فريب داد شكار را . و قار الشيئ : پارچهء گردى از ميان آن چيز بريد . و قار المراة : ختنه كرد آن زن را .
قور
(
qur
) ع . ج . قارة . و ج . اقور و قوراء .
قور
(
qur
) ا . پ . پنبه . و خصيه . و گره و برآمدگى در اعضاى آدمى . و سلعه . و گرهى كه در گردن پديد آيد . و جبه . و اسلحه .
و نشانهاى كه در بلندى گذارند جهة تير - انداختن .
قور
(
qavar
) ا . ع . يك چشمى .
و شبكورى .
قور
(
qavar
) م . ع . قور قورا ( از باب سمع ) : يكچشم گرديد .
قوراء
(
qavr '
) ص . ع . مؤنث اقور :
زن يك چشم . ج : قور . و دار قوراء :
خانهء فراخ .
قورب
(
qavrab
) ا . ع . آب بسيار و افزون از اندازه .
قوربيگى
(
qur - bigi
) ا . پ . رئيس قورخانه .
قورچى
(
qur - ci
) ا . پ . رئيس جبه خانه . و جبه پوش و سلاحدار . و قورچى باشى : رئيس سلاح داران و داروغهء اسلحه خانه .
قورسا
(
qurs
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - عود بلسان .
قورلتان
(
qurlat n
) ا . پ . به زبان اهالى خوارزم : شورا و كنكاش و مشاورت با هم .
قورمه
(
qurme
) و (
qovrme
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - بريان . و گوشت بريان .
قورى
(
quri
) ا . پ . غورى و آوندى لولهدار كه در آن چاى و جز آن دم مىكنند .
قوريلتاى
(
qurilt y
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مجلس شورى . و انجمن عيدهاى بزرگ .
قوريون
(
quryun
) ا . پ . گشنيز .
قوز
(
qavz
) ا . ع . ريگ تودهء گرد . و ريگ تودهء بلند . ج : اقواز و قيزان و اقاويز و اقاوز .
قوز
(
quz
) ص . پ . كوز و كج و خم و خميده .
قوز
(
quz
) ا . پ . گوسپند .
قوز پشت
(
quz - poct
) ص . پ . كوز پشت .
قوزع
(
qavza '
) ا . ع . گردنبند لازم كه پيوسته باشد . ج : قوازع . يق : قدتم قلائد قوزع اى طوقتم اطواقأ لا تفارقكم ابدا .
قوزعة
(
qavza'at
) م . ع . قوزع الديك قوزعة : مغلوب شد آن خروس و گريخت . و نيز پراكنده شد پرهاى گردن آن خروس .
قوزى
(
quzi
) ا . پ . كسى كه كوز پشت باشد .
قوس
(
qavs
) ا . ع . كمان ، مذكر و مؤنث هر دو آيد . ج : قسى (
qesiyy
) و (
qosiyy
) و اقواس و قياس و اقوس . المثل : هو من خير قوس سهما او صار خير قويس سهما ، دربارهء شخصى گويند كه اول با شخص خلاف و رزد و سپس برگردد و به خواهش و مرام وى عمل نمايد . و نيز قوس : گز و ذراع ، بدانجهت مذروع را بدان قياس كنند .
و قطعهاى از دايره . و آنچه در تك جلت از خرما باقى ماند . و آنچه گرو بندند در اسب دوانيدن و جز آن . و نام برجى در آسمان .
قوس الله و يا قوس الرحمن و يا قوس قزح : آژفنداك .
قوس
(
qavs
) م . ع . قاس قوسا و قياسا ( از باب نصر ) : اندازه كرد چيزى را به چيزى مانند وى در حكم . و كذا : قاس به و قاس عليه . و قاسهم : سبقت برد و پيشى گرفت بر آنها . و قاس الخيل :
راست كرد و در صف آورد اسبان رهان را در وقت تاختن .
قوس
(
qavs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كمان . و نام برج نهم از دوازده برج فلكى كه كمان و كمان گردون نيز گويند .
قوس
(
qus
) ا . پ . صومعهء ترسايان .
قوس
(
qus
) ا . ع . عبادت خانهء راهبان .
و خانهء صياد . و كلمهاى كه بدان سگ را رانند و زجر كنند .