تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2720

مساهمون:

ص٢٧٢٠
و ام قوب : بلا و سختى .

قوب

(
qovab
) ا . ع . پوست تخم مرغ .

قؤب

(
qa'ub
) ص . ع . بسيار آبخور .

قوب

(
qovvab
) و (
qovab
) ع . ج . قوباء (
qovab '
) .

قوباء

(
qub '
) و (
qovab '
) ا . ع . ادرفن و نوعى از خشك‌ريشه كه در پوست آدمى پديد آيد . و زن سترده موى . و جوهرى گويد : القوباء داء معروف و هى مؤنثة غير مصروفة . ج : قوب (
qovab
) و قد يسكن الواو منها فان سكنتها ذكرت و صرفت .

قوبة

(
qubat
) و (
qovabat
) ا . ع . ادرفن و قوباء . و زن موى سترده . و پوست بركندهء از گرى و خارش .

قوبة

(
qubat
) ا . ع . واحد قوب (
qovab
) يعنى يك دانه پوست تخم مرغ .

قوبة

(
qovabat
) ص . ع . مقيم در خانه . و خانه‌نشين . و دربارهء كسى كه از منزل خود بيرون نمىآيد گويند : فلان ملى قوبة اى ثابت الدار مقيم .

قوبع

(
qavba '
) ا . ع . بند شمشير از سيم و يا آهن . و نام مرغى سرخ پاى . و نام جائى در عقيق مدينه .

قوبعة

(
qavba'at
) ا . ع . يك نوع جانوركى .

قوبى

(
qubiyy
) ا . ع . حريص بچوزه خوردن .

قوة

(
qovvat
) ا . ع . توانائى و طاقت . ج : قوى (
qov
) و (
qev
) . و تاه ريسمان . ج : قوى (
qov
) . و باصطلاح حكمت : آنچه را كه صلاحيت داشته باشد باينكه متصور بصور گردد . و باصطلاح طب : مصدر هر يك از افعال بدنى و جز آن را قوه گويند . يق : القوة الباصرة و القوه السامعة و غيرها و كالقوة الجاذبة و الماسكة و امثالها و كالقوة المتخيلة و المتفكرة و الواهمة و امثالها .

قوة

(
qovvat
) م . ع . قوى الرجل قوة و قواية ( از باب سمع ) : توانا گرديد آن مرد . و قويت الدار : خالى گرديد آن خانه . و قوى فلان : سخت گرسنه گرديد فلان . و قوى المطر : باز ايستاد باران . و قويته ( از باب نصر ) : چيره شدم به روى در نبرد مقاواة . مر . مقاواة .

قوت

(
qavt
) و (
qut
) م . ع . قاتهم قوتا و قوتا و قياتة ( از باب نصر ) : خورش داد ايشان را .

قوت

(
qut
) ا . ع . خورش باندازهء قوام بدن انسان . و رزق . ج : اقوات . قوله تعالى :
وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها
اى ارزاقها . و قولهم : ما عنده قوت ليلة : نيست در نزد او باندازهء خوراك يك شب .

قوت

(
qut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوراك و خوا و رنجال . و مقدارى از طعام كه قوام بدن بدان باشد و پرورش بدن كند . و غذا و طعام . و توشه و توش . و روزى و گذران و معاش . و قوت روح : آنچه بدان روح پرورش كند . و قوت لا يموت : توش و توشه و مقدار از خوراك كه براى حفظ بدن و روح كافى باشد . و قوت مسيح : شراب يك شبه . و قوت مسيح يك شبه : خرما و تمر .

قوت

(
qovvat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - توانائى و قدرت و يا را و زور . و زبر دستى . و نيرو . و هنگ و طاقت و پايدارى . و قابليت . و استوارى . و قوت دل : استوارى دل و استحكام آن . و قوت خيال : استوارى خاطر . و قوت قلب : قوت دل . و قوت معده : استوارى معده .

قوتاس

(
qut s
) و قوتاش (
qut c
) ا . پ . قطاس .

قوت‌پذير

(
qovvat - pazir
) ص . پ . قابل استوارى و پايدارى .

قوتة

(
qutat
) ا . ع . واحد قوت يعنى غذاى يكروزه .

قوت‌خواه

(
qut - x h
) ص . پ . تلاش كننده و جستجو كنندهء قوت و روزى .

قوتى

(
quti
) ا . پ . حقه و تپنگوى كوچك كه نوعا از چوب تراشند و از نقره و مقوا و جز آن نيز سازند و در آن سنگهاى گرانبها و معجون و مانند آن را حفظ كنند .

قوتيل

(
qutil
) ا . پ . وزن سه درم .

قوثر

(
quser
) ا . پ . درخت وج كه چوب آن را اگر تركى گويند .

قوچ

(
quc
) ا . پ . گوسپند شاخ‌دار جنگى و راك .

قوچ ارغالى

(
quc - arq li
) ا . پ . ارغالى نر .

قوچغار

(
qucq r
) و قوچقار (
quc ? q r
) ا . پ . قسمى از قوچ وحشى كه در آنجاى كه سرچشمهء رود جيحون است فراوان مىباشد .

قوچين

(
qucin
) ا . پ . طبقه لشكرى مردم كاشغر .

قوح

(
qavh
) م . ع . قاح الجرح قوحا ( از باب نصر ) : ريم گرد آمد در آن جراحت . و قاح البيت : روفت خانه را .

قوح

(
quh
) ع . ج . قاحة .

قوخ

(
qavx
) م . ع . قاخ جوفه قوخا ( از باب نصر ) : تباه شد شكم آن از بيمارى .

قود

(
qavd
) ا . ع . اسبان . و اسبانى كه لگام و رسن آنها را بكشند و سوار نشوند . يق : مر بناقود .

قود

(
qavd
) م . ع . قاد الفرس و غيره قودا و مقادا و تقوادا و قيدودة و