فتح ) : سخت سرخ شد . و قنا اللبن : آميخت شير را به آب . و قنا فلانا : كشت فلان را و يا برانگيخت بر كشتن فلان . و قنا الجلد :
در دباغ انداخت آن پوست را . و قنا لحيته فى الخضاب : سياه كرد ريش را بخضاب .
قنواء
(
qanv '
) ص . ع . مؤنث اقنى : زن بلند بينى .
قنوات
(
qanav t
) ع . ج . قناة (
qan t
) .
قنوات
(
qanav t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاريزها .
قنوان
(
qanv n
) و (
qenv n
) و (
qonv n
) ع . ج . قنو (
qenv
) و (
qonv
) .
قنوان
(
qonv n
) ا . ع . آستين پيراهن .
قنوان
(
qonv n
) ص . ع . مال قنوان :
مال ذخيره و يخنى نهاده .
قنوان
(
qonv n
) و (
qanav n
) م .
ع . قنا قنوا و قنوانا و قنوانا . مر .
قنو (
qanv
) .
قنوب
(
qonub
) م . ع . قنبت الشمس قنوبا ( از باب نصر ) : فروشد آفتاب .
قنوة
(
qenvat
) و (
qonvat
) ا . ع . كسب و ورزش . و خوشهء خرما . و فراهم آوردن گوسپند و جز آن براى خوردن نه براى تجارت .
قنوة
(
qenvat
) و (
qonvat
) ص . ع .
مال ذخيره و يخنى نهاده . يق : مال قنوة او قنوة . و غنمة قنوة : گوسپند دوشيدنى و ثابت بر آن . و كذا : قنوة .
قنوت
(
qonut
) ا . ع . طاعت و فرمان بردارى . و قيام در دعا و نماز . و سكوت و امساك در تكلم . و دعاء القنوت اى دعاء القيام . الحديث : افضل الصلاة طول القنوت .
قنوت
(
qonut
) م . ع . قنت قنوتا ( از باب نصر ) : دعا كرد . و فرمانبردارى نمود .
و خاموش بود و باز ماند از سخن . و ايستاد در دعا و نماز .
قنوج
(
qannuj
) و (
qennavj
) ا . پ .
نام شهرى در هندوستان .
قنود
(
qonud
) ص . پ . كسى كه در كردار و گفتار غره شود و دلير گردد .
قنور
(
qannur
) ا . ع . نمك زارى در باديهء عربستان كه نمك آن در غايت خوبى وجودت است .
قنور
(
qennavr
) ا . ع . بنده و برده و مملوك . و دراز و يا دراز سر .
قنور
(
qanavvar
) ا و ص . ع . كلان سر .
و سركش و دشوار خوى . و سخت و درشت از هر چيزى . و بعير قنور : شتر سركش .
قنوس
(
qonus
) ع . ج . قنس (
qens
) .
قنوط
(
qanut
) ص . ع . سخت نوميد .
قنوط
(
qonut
) م . ع . قنط قنوطا ( از باب نصر و ضرب ) و قنط قنوطا ( از باب كرم ) و قنط قنطا و قناطة ( از باب سمع ) و قنط ( از باب فتح و حسب ) : نااميد شد .
قنوط
(
qonut
) و (
qanut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوميدى و يأس .
قنوع
(
qanu '
) ا . ع . نشيب و پستى . و بلند . و بلندى ، مونث آيد .
قنوع
(
qanu '
) ص . ع . خرسند بسندكار ببهرهء خود .
قنوع
(
qonu '
) قنع قنوعا ( از باب فتح ) : خواست . و سؤال كرد . و خوارمندى و نياز نمود در سؤال . و خرسند شد بدانچه قسمت وى بود . و قنعت الابل : مايل گرديدند شتران بسوى خوابگاه و پيش آمدند اهل خود را و از چراگاه ترش گياه بسوى شيرين گياه برآمدند . و قنع فلان : برآمد فلان از مكانى به مكان ديگر . و قنعت الابل :
ببلندى برآمدند شتران . و قنع الرواية :
دولا كرد سر آن راويه را . و قنعت الشاة :
بلند شد پستان آن گوسپند و پائين نيفتاد .
قنوع
(
qonu '
) ا . ع . قناعت . المثل :
خير الغنى القنوع و شر الفقر الخضوع .
قنون
(
qonun
) ع . ج . قنة (
qonnat
) .
قنونة
(
qonunat
) ا . ع . بندگى و عبوديت و مملوكيت .
قنهور
(
qanahvar
) ا . ع . دراز درهم و در آمده پوست و يا ضعيف و سست .
قنى
(
qany
) م . ع . قنى المال قنيا و قنيانا و قنيانا ( از باب ضرب ) : ورزيد و كسب كرد آن مال را . و قناه الله : خشنود گرداناد او را خداى . و قنى الحياء و قنيه قنيا و قنيانا ( از باب ضرب و سمع ) :
لازم گرفت حيا را . و قنيت الغنم قنيا ( از باب ضرب ) : گرفتم آن گوسپندان را براى ذخيره و يخنى .
قنى
(
qan
) ا . ع . پيچيدگى و كجى بينى .
مر . قنا الانف .
قنى
(
qani
) ص . ع . سقاء قن : مشك برگرديده بوى .
قنى
(
qen
) ا . ع . خشنودى و بىنيازى .
يق : من اعطى مأة من المعز فقد اعطى القنى و من اعطى مأة من الضان فقد اعطى الغنى و من اعطى مأة من الابل فقد اعطى المنى .
قنى
(
qen
) م . ع . قنى الرجل قنى ( از باب سمع ) : بىنياز شد آن مرد و خشنود گرديد .
قنى
(
qen
) و (
qon
) ا . ع . ج . قنية (
qenyat
) و (
qonyat
) .
قنى
(
qaniyy
) ا . ع . گوسپندى كه براى شير دادن و بچه نگاهدارند .