و خرسندى . و آسودگى و اطمينان . و رضا و تسليم .
و سازش و تو سنگ و رضاى به چيز كم . و قناعت كردن : به چيز كم راضى و خشنود بودن .
قناعتگر
(
qen 'at - gar
) ا و ص . پ .
كسى كه به چيز كم راضى و خرسند باشد و آنكه به چيز كم سازش كند و خشنود باشد . و خرسند بسند كار ببهرهء خويش .
قناعتگزين
(
qen 'at - gozin
) ص .
پ . آنكه قناعت را اختيار كرده باشد .
قناعس
(
qan 'es
) ع . ج . قناعس (
qon 'es
) .
قناعس
(
qon 'es
) ا . ع . مرد شگرف بزرگ خلقت كلان جثه . ج : قناعس (
qan 'es
) .
قناعيس
(
qan 'is
) ع . ج . قنعاس (
qen ' s
) .
قناف
(
qen f
) و (
qon f
) ا . ع . مرد بزرگ بينى كلان ريش دراز قامت و درشت .
و سر نرهء بزرگ .
قنافذ
(
qan fez
) ا . ع . ج . قنفذ (
qonfoz
) .
قنافذ
(
qan fez
) ا . ع . كوههاى خرد .
و ريگ تودهها و پشتههاى تنگ بر سر راه .
قنافر
(
qon fer
) ا . ع . كوتاه بالا .
قنافش
(
qon fec
) ا . ع . مرد كلان درشت ريش كه پوست بينى وى رفته باشد .
قنافى
(
qon fiyy
) ا . ع . سر نرهء بزرگ .
قناقن
(
qan qen
) ع . ج . قناقن (
qon qen
) . و ج . ققن (
qenqen
) .
قناقن
(
qon qen
) ا . ع . آب شناس در كاريز كندن و در صحرا . ج : قناقن (
qan qen
) .
قنان
(
qen n
) ع . ج . قنة (
qonnat
) .
قنان
(
qon n
) ا . ع . آستين پيراهن .
و بوى بغل .
قنانة
(
qen nat
) و (
qon nat
) ا . ع .
بندگى و بردگى و مملوكيت .
قنانى
(
qan ni
) ع . ج . قنينة (
qenninat
) .
قناوة
(
qan vat
) و (
qen vat
) ا . ع .
جزا . و لياقت و سزاوارى . يق : لا قنونك قناوتك اى لا جزينك جزاءك . و كذا :
قناوتك .
قنب
(
qanb
) م . ع . قنب فى القنابة قنبا ( از باب نصر ) : داخل شد و در آمد در قنابة .
و قنب العنب : خشاوه كرد انگور را و بريد آنچه موذى بار آن بود . و قنب الزهر :
برآمد شكوفه از غلاف .
قنب
(
qenb
) ا . ع . بادبان كلان . و زه كمان . و چنگال شير . و غلاف نرهء اسب و مانند آن . و تلاق زن . و غلاف شكوفه . و غلاف گياه .
قنب
(
qennab
) و (
qonnab
) ا . ع . - مأخوذ از كتب فارسى و بمعنى آن .
قنبر
(
qanbar
) ا . ع . مولاى امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام و بسوى وى منسوباند جمعى از محدثين .
قنبراء
(
qonbor '
) ا . ع . چكاوك .
ج : قنابر .
قنبرانية
(
qonbor niyyat
) ص . ع .
دجاجة قنبرانية : ماكيان تاجدار .
قنبرة
(
qonborat
) ا . ع . چكاوك . و پرهاى زائدى تاج مانند كه بر سر ما كيان و جز آن باشد .
قنبرى
(
qonboriyy
) ص . ع .
خروس تاجدار .
قنبس
(
qanbas
) ا . ع . از اعلام زنان است .
قنبض
(
qonboz
) ا . ع . مار . و مرد زشت روى و كوتاه قامت .
قنبضات
(
qonboz t
) ع . ج . قنبضة .
قنبضة
(
qonbozat
) ا . ع . زن زشت روى . و زن كوتاه قامت . ج : قنبضات .
قنبع
(
qonbo '
) ا . ع . غلاف گندم و پوشش آن . و مرد پست قامت و كوتاه بالا . و نام كوهى .
قنبعة
(
qanba'at
) م . ع . قنبع فى بيته قنبعة : پنهان شد در خانه . و قنبع فلان : برآماسيد فلان از خشم . و قنبعت الشجرة : واقع گرديد شكوفهء آن درخت در غلاف . و قنبعت الحنطة : غلاف پديد آمد براى آن گندم .
قنبعة
(
qonbo'at
) ا . ع . زن كوتاه بالا .
و پارچهء دوختهء مانند كلاه برنس كه كودكان پوشند .
و چارقد كوچكى كه زنان بر سر افگنند و لچك .
قنبل
(
qanbal
) ا . ع . گروه مردم . و رمهء اسب از سى تا چهل . ج : قنابل .
قنبل
(
qonbol
) ا . ع . مرد درشت . و كودك سبكروح تيز سر . و نام درختى .
قنبلانى
(
qonbol niyy
) و قنبلانية
(
qonbol niyyat
) ص . ع . قدر قنبلانى :
ديگ بزرگى كه گروهى از مردم بر دور آن جمع شوند و آنچه در آن پخته مىشود كفايت آن گروه را بنمايد . و قدر قنبلانية كذلك .
قنبلة
(
qanbalat
) ا . ع . گروه مردم .
و رمهء اسب از سى تا چهل . ج : قنابل .
قنبلة
(
qanbolat
) م . ع . قنبل قنبلة :
با گروه شد پس از تنهائى . و قنبل فلان :
آتش زد فلان بدرخت قنبل .
قنبلة
(
qonbolat
) ا . ع . يك نوع دامى جهة شكار نهس كه مرغى است گنجشك را شكار مىكند .
قنبير
(
qenbir
) ا . ع . يك نوع گياهى .
قنبيط
(
qenbit
) ا . پ . - مأخوذ از رومى - نوعى از كلم .
قنبيط
(
qonnabit
) ا . ع . قنبيط كه نوعى از كلم است .
قنبيعة
(
qenbi'at
) ا . ع . پرهء بينى خوك .
قنبيل
(
qanbil
) ا . پ . يك نوع خاكى كه چون آن را برشته كنند زرد گردد و در دفع