قمن
(
qamn
) ا . ع . روش و طريقه . و جهة . و نزديك .
قمن
(
qaman
) ص . ع . سزاوار و لايق .
يق : انت قمن ان تفعل كذا : تو سزاوارى كه چنين كنى ، و مذكر و مؤنث و جمع و تثنيه در وى يكسان است . يقال : هو و هى و هما و هم و هن قمن :
قمن
(
qaman
) ا . ع . روش و راه و نهج و طريقه . يق : جاء على قمنة اى نهجه و جهته و طريقه .
قمن
(
qamen
) ص . ع . سزاوار و لايق .
يق : انت قمن ان تفعل كذا : تو سزاوارى كه چنين كنى ، و اين صفت بر خلاف قمن (
qaman
) مطابقه مىكند موصوف را در تانيث و تذكير و افراد و جمع .
قمن
(
qeman
) ا . ع . نام قريهاى در مصر .
قمنانة
(
qamn nat
) ا . ع . كنهء خرد چه كنه را . كه هنوز خرد است قمنانة گويند و سپس حمنانة و بعد قراد و در آخر كه بزرگ گرديد حلمة و نيز عل و طلح .
قمنة
(
qamenat
) ص . ع . مونث قمن .
و رائحة قمنة : بوى گند و بوى بد .
قموء
(
qomu '
) و قموءة
(
qomu'at
) م . ع . قماقما و قموء و قموءه . مر . قمأ .
قموح
(
qomuh
) م . ع . قمح البعير قموحا ( از باب فتح ) : سر برداشت آن شتر نزديك حوض و باز ايستاد از آب خوردن و يا سر برداشت پس از آب خوردن .
قموس
(
qamus
) ص . ع . بئر قموس :
چاه پر آبى كه دول در آن غوطه خورد و در آب پنهان گردد .
قموص
(
qamus
) ا . ع . ستورى كه صاحب خود را بجنباند . و شير بيشه . و شخص مضطربى كه به جائى قرار نگيرد . و نام كوهى در خيبر .
قموع
(
qamu '
) ص . ع . كسى كه چشم وى از روانى اشك نابينا باشد و گوشهء چشم او آماس كرده باشد .
قمه
(
qamah
) ا . ع . كمى خواهش طعام .
و كم ميلى بطعام .
قمه
(
qameh
) ا . پ . سلاحى برنده و دو دمه و نوك تيز و كوچكتر از قداره .
قمه
(
qome
) ا . پ . ميان سر و فرق سر .
قمه
(
qommah
) ع . ج . قامه (
q meh
) .
قمهد
(
qamhad
) ا . ع . ناكس فرومايهء بد نژاد بد اصل زشت روى .
قمهد
(
qomhod
) ا . ع . مقيم و ثابت كه از جاى نرود .
قمهزية
(
qomhaziyat
) ا . ع . زن بسيار كوتاه بالا .
قمئ
(
qami '
) ص . ع . خوار حقير . ج :
قماء (
qem '
) و (
qom '
) .
قميثل
(
qamaysal
) ا . ع . زشت رفتار .
قميحة
(
qamihat
) ا . ع . گوارش . و پست و جز آن .
قمير
(
qamir
) ا . ع . قمير الشخص :
هم قمار شخص و بازىكنندهء با آن . ج :
اقمار .
قمير
(
qomayr
) ا . ع . مصغر قمر يعنى ماه كوچك . و بنو قمير : گروهى از تازيان .
قمير
(
qomir
) ا . پ . نام شهرى در هندوستان .
قميز
(
qamiz
) ا . پ . پياله و ساغر و جام .
قميس
(
qemmis
) ا . ع . دريا . ج :
قماميس .
قميشة
(
qamicat
) ا . ع . نوعى از طعام از شير و دانهء حنظل و جز آن ترتيب دهند .
قميص
(
qamis
) ا . ع . پيراهن كه از پنبه باشد و گاه مؤنث آيد . قمص (
qomos
) و اقمصة و قمصان (
qoms n
) . و ستورى كه صاحب خود را بجنباند و حركت دهد . و پوستى كه در رحم بچه در آن باشد . و غلاف دل .
قميص
(
qamis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پارچهاى پنبئين سپيد و نازك و لطيف كه از آن پيراهن و جز آن سازند .
قميط
(
qamit
) ص . ع . حول قميط :
سال تمام .
قميع
(
qami '
) ا . ع . سر كوهان . و تندى بالاى مهرهء پشت .
قميعة
(
qami'at
) ا . ع . تندى ميان دو گوش ستور . ج : قمائع . و طرف دم . و آنجاى از دم اسب كه محل انقطاع بن دم است .
قميم
(
qamim
) ا . ع . ترهء خشك .
قمين
(
qamin
) ص . ع . سزاوار و لايق .
يق : انت قمين ان تفعل كذا : تو سزاوار و لايقى كه چنين كنى ، و اين صفت مطابقه مىكند مر موصوف را در تأنيث و تذكير و افراد و جمع بر خلاف قمن (
qaman
) .
قمين
(
qamin
) ا . ع . شتاب رو و تيز رو . و گلخن حمام .
قميئة
(
qami'at
) ا . ع . نام يكى از شعراى تازى .
قن
(
qann
) م . ع . قن الاخبار قنا ( از باب نصر ) : در پى اخبار رفت و طلب كرد آنها را . و قن الشيئ : بنگاه جست آن چيز را . و قن فلانا : به چوب دستى زد فلان را .
قن
(
qenn
) ا و ص . ع . بنده و برده ، در مفرد و جز آن بر لفظ واحد اطلاق مىگردد . يق :
عبد قن (
qennen
) و عبد قن (
qennon
)
و عبيد قن (
qennen
) و عبيد قن (
qennon
) و گاه بر اقنان و اقنة جمع بسته مىشود . و نيز قن : بنده ايست كه از پدر و مادر بنده زاده باشد ، و آنكه مادر آن كنيز و پدر آن عربى باشد آن را هجين گويند . و نيز قن : بندهء خالص