قمع
(
qomo '
) ع . ج . قموع (
qamu '
) .
قمعاء
(
qam ' '
) ا . ص . ع . مؤنث اقمع :
زنى كه در بن مژههاى آن آبله ريزه بر دميده باشد . و ماديانى كه يكى از دو زانوى آن ورم كرده باشد . ج : قمع (
qom '
) .
قمعال
(
qem ' l
) ا . ع . مهتر و بزرگ قوم .
و سردار شبانان .
قمعالة
(
qem ' lat
) ا . ع . سر نره و حشفهء بزرگ .
قمعان
(
qam ' ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو گوشهء پائينى جلت خرما .
قمعة
(
qom'at
) ا . ع . سربند انبان و جز آن .
قمعة
(
qam'at
) و (
qam'at
) و (
qama'at
) ا . ع . برگزيدهترين و بهترين مال و يا مخصوص است بخيار شتران . و برگزيدگى چيزى . ج : قمع (
qom '
) .
قمعة
(
qama'at
) ا . ع . راس و سر . و كوهان شتر . ج : قمع (
qama '
) . و مگس ريزهاى كه در شدت گرما بر شتر و آهو نشيند .
ج : مقامع (
qaq me '
) .
قمعة
(
qame'at
) ص . ع . ماديانى كه در يكى از دو زانوى آن و يا سر در سر عرقوب آن غلظتى باشد . و ناقة قمعة : ماده شتر گشن خواه .
قمعل
(
qom'al
) و (
qom'ol
) ا . ع .
تلاق و بظر .
قمعل
(
qom'ol
) ا . ع . كاسهء بزرگ .
و قرح كوچك . و ديگ كوچك تنگ گردن .
و نام مرغ خردى كوتاه گردن گوتاه نول .
قمعلة
(
qam'alat
) م . ع . قمعل قمعلة :
بزرگ و مهتر قوم گرديد . و قمعل النبت :
بيرون آمد قماعيل آن گياه .
قمعوث
(
qom'us
) ا . ع . مرد ديوث و بىغيرت دربارهء زن خود .
قمعول
(
qom'ul
) ا . ع . كاسهء بزرگ .
قمعولة
(
qom'ulat
) ا . ع . گره . و شكن .
و عقد . و نورد . و غلاف گياه . و غنچهء ناشكفتهء آن . ج : قماعيل . يق : فى راسه قماعيل اى عقد .
قمقام
(
qamq m
) و (
qomq m
) ا .
ع . درياى ژرف . و كار مهم و بزرگ . و عدد بسيار و معظم عدد . و مهتر و بزرگ قوم . و كنهء ريزه . و نوعى از شپش كه به سختى بين موهامى چسپد و عبارت از شپش زهار باشد .
قمقامة
(
qamq mat
) ا . ع . واحد قمقام يعنى يك كنهء ريزه . و يك شپش .
قمقم
(
qemqem
) ا . ع . غورهء خشك خرما .
قمقم
(
qomqom
) ا . ع . سبو و آوندى مر عطاران را . و آوندى از مس كه در آن آب گرم مىكنند . و حلقوم و ناى گلو .
المثل : على هذا دار القمقم يعنى معنى خبر در نزد اين است ، و اين مثل را دربارهء مردى گويند كه خبير و آگاه در كار باشد .
قمقمان
(
qomqom n
) ا . ع . عدد بزرگ .
و بزرگترين و بهترين جزء .
قمقمة
(
qamqamat
) م . ع . قمقم الله عصبه قمقمة : گرد آراد خداى پى او را و قبض كناد آن را و يا چيره گرداباد به روى كنه را .
قمقمة
(
qomqomat
) ا . ع . كاسه و آوندى از مس كه در آن آب گرم كنند . ج : قماقم .
قمقمه
(
qomqome
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آوند آب خورى از مس كه مسافر با خود برميدارد .
قمل
(
qaml
) ا . ع . شپش . و قمل قريش : دانهء صنوبر .
قمل
(
qamal
) م . ع . قمل قملا ( از باب سمع ) : بسيار گرديد شپش در او . و قمل راسه : بسيار شد شپش سر او . و قمل بطنه : كلان گرديد شكم او . و قمل العرفج : خجكهاى سياه مانند شپش بر عرفج برآمد . و قمل القوم : بسيار شدند آن گروه . و قمل الرجل : فربه شد آن مرد پس از لاغرى .
قمل
(
qamel
) ص . ع . شپش دار و پر شپش . و غل قمل يعنى بند و غل در دست و شپش در سر ما نيز اسير . و نيز زن بد خلق را غل قمل گويند .
قمل
(
qomal
) ا . ع . كنه و شپش گوسپند و شتر .
قمل
(
qommal
) ا . ع . جانوركى از جنس كنه و كوچكتر از آن كه در بدن شتر لاغر پديد مىآيد . و مورچهء كوچك . و ملخ بىپر .
و جانوركى سرخ بال مانند ملخ و بدبو كه غير مأكول است .
قمل
(
qommal
) ا . ع . ج . قملة الزرع .
قملة
(
qamlat
) ا . ع . واحد قمل يعنى يك شپش . و قملة النسر : يك نوع جانوركى .
قملة
(
qamelat
) ص . ع . مؤنث قمل يعنى پرشپش .
قملة
(
qamelat
) و (
qommalat
) ص .
ع . امراة قملة : زن بسيار كوتاه . و امراة قملة كذلك .
قملة
(
qommalat
) ا . ع . قملة الزرع :
جانوركى به شكل كنه و گنده بوى و مانند ملخ پرواز مىكند و خورندهتر از ملخ است مر كشت را .
ج : قمل (
qommal
) . و قملة الاذن :
جعل و گوش خيزك و هزار پا .
قملى
(
qamaliyy
) ا . ع . مرد كوتاه بالا و پست و حقير . و مرد بيابانى كه بود باش در شهر را اختيار كند .
قملية
(
qamaliyyat
) ص . ع . امراة قملية : زن بسيار كوتاه .
قمم
(
qemam
) ع . ج . قمة (
qemmat
) .