خشب : مرد بىخير .
قشبار
(
qecb r
) ا . ع . چوبدستى بزرگ درشت .
قشبار
(
qecb r
) و (
qocb r
) ص . ع .
رجل قشبار اللحية : مرد دراز ريش .
و كذلك : قشبار اللحية .
قشبانية
(
qocb niyyat
) ا . ع . جامهء كهنه . الحديث : مر النبى صلى اللّه عليه و آله و عليه قشبانيتان اى بردتان خلقان .
قشبة
(
qecbat
) ا . ع . مرد فرومايه . و بچهء كبى .
قشبر
(
qecber
) ا . ع . بدترين پشم . و آنچه از پشم وقت پاكيزه كردن برافتد و دور سازند .
قشبر
(
qecbarr
) ا . ع . درشت دراز ستبر .
قشة
(
qeccat
) ا . ع . كبى ماده .
و بچهء مادهء كبى . و منه المثل : اكيس من قشة . و كودك . و دختر كوچك اندام . و پشم پارهاى كه بدان قطران بر بدن شتر مالند . ج :
قشش (
qecac
) . و كرمكى شبيه بخبز دوك .
قشد
(
qacd
) م . ع . قشده قشدا ( از باب نصر ) : مكشوف ساخت آن را و برهنه كرد و وا كرد .
قشدة
(
qecdat
) ا . ع . درد مسكه و ته نشين آن چون با پست و خرما بخته شود . و شتر مادهء پير بسيار شير . و سر شير تنك .
قشذة
(
qeczat
) ا . ع . لغتى است در قشدة .
قشر
(
qacr
) ا . ع . نام كوهى .
قشر
(
qacr
) م . ع . قشر هم قشرا ( از باب نصر ) : بد شكوئى آورد ايشان را و بد شكون و زيان رسانيد . و قشره قشرا ( از باب نصر و ضرب ) : باز كرد پوست آن را .
قشر
(
qecr
) ا . ع . پوست و پوشش هر چيزى . و پردهء هر چيزى خواه عرضى باشد و يا خلقى . و پوشش و لباس هر چه باشد .
ج : قشور .
قشر
(
qecr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوست دانه و پوست ميوه و پوست درخت و پوست حيوان و جز آن .
قشر
(
qocr
) و (
qecr
) ا . ع . ماهى باندازهء يك بالشت .
قشر
(
qacer
) ص . ع . تمر قشر : خرماى بسيار پوست .
قشراء
(
qacr '
) ص . ع . مؤنث اقشر .
و حية قشراء : مار پوست برافگنده . و شجرة قشراء : درخت پوست رفته .
قشران
(
qocr ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو بال ملخ .
قشرة
(
qecrat
) ا . ع . واحد قشر يعنى يك پوست . و نيز پوست درخت و جز آن .
و گوسپند خرد گرد اندام گوئى گوى چوگان است .
قشرة
(
qocrat
) و (
qocarat
) ا . ع .
باران كه روى زمين را رندد .
قشرة
(
qocarat
) ا . ع . بد فال و نامبارك .
قشش
(
qecac
) ع . ج . قشة (
qeccat
) .
قشط
(
qact
) م . ع . قشطه قشطا ( از باب نصر ) : برهنه و گشاده كرد آن را . و قشط فلانا بالعصا : زد فلان را بچوبدستى .
قشع
(
qac '
) ا . ع . پوستين كهنه . و گول و احمق . و پر شتر مرغ . و آب بينى افگنده شده . و خانهء چرمين . ج : قشوع .
و نطع و گستردنى از اديم . و پارهاى از اديم كهنه . و مشك خشك . و مرد پراكنده گوشت و سست گوشت از پيرى . و كربسه و آفتاب پرست . و كيسه و انبان . و كفتار نر . و آب تنك بسته و فسردهء بر چيزى . و گل خشك شكافته و پاره پاره گرديده . و كلوخ . و آنچه از زمين بدست گيرند و بيندازند . و چرم خشك .
ج : قشع (
qeca '
) .
قشع
(
qac '
) م . ع . قشع القوم قشعا ( از باب فتح ) : پراكنده كرد آن گروه را .
و قشعت الريح السحاب : دور كرد باد ابر را و پراكنده نمود . و قشع الناقة :
دوشيد آن ماده شتر را . و قشع ( از باب سمع ) : سبك گرديد .
قشع
(
qac '
) و (
qec '
) ا . ع . ابر روندة پراكنده كه هوا را واكند .
قشع
(
qac '
) و (
qec '
) و (
qoc '
) ا .
ع . خاكروبه و كثافات حمام . ج : قشوع .
قشع
(
qace '
) ا . ع . خشك . و مردى كه بر يك روش نپايد .
قشع
(
qeca '
) ع . ج . قشع (
qac '
) .
و ج . قشعة (
qec'at
) .
قشعام
(
qec ' m
) ا . ع . كركس بزرگنر .
قشعامة
(
qec ' mat
) ا . ع . دام شكارى .
قشعة
(
qac'at
) ا . ع . پارهاى از پوستين كهنه . و يك پاره كلوخ و گل خشكيدهء كفيده .
و عجوزه و زن پير . ج : قشاع . و گياه كشوث .
قشعة
(
qac'at
) و (
qec'at
) ا . ع . پارهاى از ابر كه پس از گشادن هوا ماند . و پارهاى از چرم خشك . ج . قشع (
qeca '
) .
قشعة
(
qec'at
) ا . ع . آب بينى انداخته شده .
قشعة
(
qace'at
) ص . ع . شاة قشعة :
گوسپند لاغر كم گوشت .
قشعر
(
qoc'or
) ا . ع . خيار .
قشعريرة
(
qoca'rirat
) ا . ع . فراخه و فسره و لرزه . يق : اخذته القشعريرة :
گرفت او را فراخه و لرزه .
قشعريره
(
qoc'arire
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فراخه و فسره و لرزه و فراشا .
قشعم
(
qac'am
) ا . ع . ستبر درشت .
و كلانسال از مرد و كركس . و شير بيشه . و لقب شخصى . و ام قشعم : جنگ و كار زار . و مرگ و بلا و سختى . و كفتار . و