قسيب
(
qesyabb
) ا . ع . دراز سخت .
قسية
(
qasiyyat
) ص . ع . دراهم قسية : درمهاى ناسره . و ليلة قسية :
شب نيك سرد .
قسيس
(
qessis
) ا . ع . مأخوذ از كشيش فارسى و بمعنى آن . ج : قسيسون و قساوسة .
قسيسة
(
qasisat
) م . ع . كشيش شدن و مهتر ترسايان گشتن ( و الفعل من ضرب ) .
قسيسون
(
qessisuna
) ع . ج . قسيس .
قسيسية
(
qessisiyyat
) ا . ع . رتبه و درجهء كشيشى .
قسيط
(
qasit
) ص . ع . رجل قسيط :
مرد راست استخوان پاى .
قسيطوس
(
qesitus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زنگار و زنگ .
قسيم
(
qasim
) ص . ع . تقسيم كننده و بخش بخش كننده . ج : اقسماء و قسماء .
و رجل قسيم الوجه : مرد خوبروى با جمال . ج : قسم (
qosm
) . و نيز قسيم :
لقب امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام .
يق : على امير المؤمنين قسيم الجنة و النار . و نيز قسيم : هم قسم و هم سوگند .
يقال : هو قسيمى : او با من هم سوگند است .
ج : نيز اقسماء و قسماء .
قسيم
(
qasim
) ا . ع . نصيب و بهره .
ج : اقسماء . و نام مردى . و نام اسبى . و قسيم الشيىء : نيمهء آن چيز .
قسيمة
(
qasimat
) ص . ع . زن صاحب جمال و خوبروى .
قسيمة
(
qasimat
) ا . ع . سوگند و قسم .
و طبلهء عطار .
قش
(
qac
) ا . پ . شبيه و مانند و نظير . و يار و رفيق .
قش
(
qacc
) ا . ع . خرمابن هيچكاره .
و دول بزرگ .
قشا
(
qac
) ا . ع . آب دهن .
قشاء
(
qec '
) ع . ج . قشوة (
qacvat
) .
قشابة
(
qac bat
) م . ع . قشب قشابة ( از باب كرم ) : پاكيزه گرديد .
قشابر
(
qoc ber
) ص . ع . جرب پراكنده و منتشر . و رجل قشابر اللحية : مرد دراز ريش .
قشاح
(
qac h
) ا . ع . كفتار .
قشاح
(
qoc h
) ا . ع . خشك .
قشادة
(
qoc dat
) ا . ع . درد و ته نشين مسكه چون با پست و خرما پخته شود .
قشارة
(
qoc rat
) ا . ع . پوست از درخت باز كرده . و آنچه از پوست باز كردن درخت ورنديدن آن برافتد .
قشاسار
(
qoc s r
) ا . ع . موضعى است كه از آنجا نمك مىآورند .
قشاسارى
(
qoc s riyy
) ص . ع . ملح قشاسارى : نمكى كه از قشاسار آورند .
قشاش
(
qoc c
) ا . ع . تراشه و ريزه و افتادهء از چيزى . و اكل از اين جاى و آن جاى .
قشاش
(
qacc c
) ا . ع . كسى كه از اين جاى و آنجاى خورد . و گدا .
قشاط
(
qec t
) ا . ع . انكشاف . و رفتگى پرده و پوشش . و برهنگى و عريانى از پوست .
قشاع
(
qec '
) ا . ع . لته پاره . يق :
ما عليه قشاع .
قشاع
(
qec '
) ا . ع . ج . قشعة (
qac'at
) .
قشاع
(
qoc '
) ا . ع . آواز ماده كفتار .
قشاعة
(
qoc 'at
) ا . ع . آب بينى افگنده شده .
قشاعر
(
qac 'er
) ع . ج . مقشعر (
moqca'err
) .
قشاعر
(
qoc 'er
) ا . ع . درشت سالخورده .
قشاعم
(
qac 'em
) ع . ج . قشعم .
قشاف
(
qocc f
) ا . ع . سنگ تنك .
قشافة
(
qac fat
) م . ع . قشف قشفا و قشافة . مر . قشف .
قشافة
(
qocc fat
) ا . ع . واحد قشاف : يك قطعه سنگ تنك .
قشاق
(
qac q
) ا . ع . بيدانجير . و كرچك .
قشام
(
qac m
) ا . ع . پوستين .
قشام
(
qoc m
) ا . ع . آنچه برخوان و جز آن باقى ماند و بيكاره باشد . ج : قشومة . و آنچه بيفتد از بار خرمابن پيش از غوره شدن . يق :
اصاب النخل القشام .
قشامة
(
qoc mat
) ا . ع . آنچه برخوان و جز آن باقى ماند و بيكاره باشد .
قشاوة
(
qoc vat
) ا . ع . بندروغ دراز و پشتهء دراز .
قشب
(
qacb
) م . ع . قشب الشيىء بالشيىء ( از باب ضرب ) : آميخت اين چيز را به آن چيز . و قشب فلانا السم : زهر داد مر فلان را . و قشب زيدا : بدى و رنج رسانيد زيد را .
و قشب عليه : دروغ بربست بر او . و قشب الرجل : بنيكنامى و يا بدنامى خود ورزيد آن مرد . و قشب الشيىء : تباه كرد آن چيز را .
و قشب فلانا : ببدى ياد كرد فلان را . و قشبه بقبيح : آلود آن را ببدى . و قشب المال عقل فلان : زايل كرد مال عقل فلان را و برد عقل او را . و قشب فلانا :
سرزنش كرد فلان را و عيب كرد آن را . و قشب السيف : زدود شمشير را . و قشبتنى ريح كذا : رنجانيد مرا اين بوى .
قشب
(
qacb
) و (
qecb
) و (
qacab
) ا . ع .
زهر و سم . ج : اقشاب .
قشب
(
qecb
) ا . ع . نفس . و زنگ . و گياهى شبيه بادنجان و يا خيار .
قشب
(
qecb
) ص . ع . رجل قشب