قربان
(
qerb n
) و (
qorb n
) م . ع .
قرب قربا و قربانا و قرنانا . مر .
قرب (
qorb
) .
قربان
(
qorb n
) و (
qarb n
) ا . ع .
آنچه بدان به خدا تقرب جويند . و نديم و همنشين خاص پادشاه . ج : قرابين .
قربان
(
qorb n
) ا . پ . نيام و جعبهء كمان .
قربان
(
qorb n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فدا و گريان و سربها و گيريان . و صدقه . و ذبح . و نذر . و قربان كردن : فدا كردن و كشتن گوسپند و يا جاندار ديگرى را جهة صدقه و نذر و تقرب به خدا . و عيد قربان : عيد گوسپند كشان كه روز دهم ذى حجه باشد .
قربانان
(
qarb n ne
) ص . ع . تثنيهء قربان . يق : قدحان قربانان .
قربانگاه
(
qorb n - g h
) ا . پ . محل ذبح قربانى .
قربانى
(
qorb ni
) ا و ص . پ . هر جاندارى كه جهة تقرب به خدا و يا نذر و يا صدقه ذبح كنند و كريان و كريان و فدا .
و قربانى كردن : ذبح كردن جهة قربان و فدا كردن .
قربانيون
(
qarb niyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بابونهء گاو چشم .
قربة
(
qerbat
) ا . ع . مشك . و مشك شير . و مشك يك كرانه دوخته . ج : قربات (
qerb t
) و (
qareb t
) و (
qereb t
) و قرب (
qerab
) . و عرق القربة : نكبت و بدبختى .
قربة
(
qorbat
) و (
qorobat
) ا . ع .
خويشى . و نزديكى . و هر چيز كه موجب تقرب به خدا گردد . ج : قربات (
qorb t
) و (
qorab t
) و (
qorob t
) و قرب (
qorab
) .
قربت
(
qorbat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه موجب تقرب به خدا گردد .
قربة
(
qarabat
) ا . ع . پرى . و آب .
و هر چيز كه آوند را بپرى رساند .
قربج
(
qorbaj
) ا . ع . دكان مىفروش .
قريز
(
qorboz
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - فريبنده . و حيله .
قربشوش
(
qarbacuc
) ا . ع . رخت خانه .
قربغه
(
qorbaqe
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - وزغ و غوك و قرباغه .
قربق
(
qorbaq
) ا . ع . دكان تره فروش .
و دكان مىفروش . و نام بصره .
قربوت
(
qarabut
) ا . ع . قربوت السرج : كوههء زين .
قربوس
(
qarbus
) ا . ع . كوههء زين .
ج : قرابيس .
قربوسان
(
qarbusane
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو قربوس زين .
قربوله
(
qarbule
) ا . پ . نوعى از عشقه .
قربى
(
qarb
) ص . ع . مؤنث قربان .
ج : قراب (
qer b
) .
قربى
(
qorb
) ص . ع . مؤنث اقرب .
يقال : هى قربى .
قربى
(
qorb
) ا . ع . نزديكى . و خويشى .
و نزديكى بواسطهء رحم . و رحم . و ذو القربى :
خويشاوند و قوم خويش .
قربى
(
qorb
) م . ع . قرب قربا و قربى . مر . قرب (
qorb
) .
قرپوس
(
qarpus
) ا . پ . بلندى پيش زين و كوههء زين و قاش زين و زين كوده .
قرة
(
qerat
) ا . ع . قرة البلاد بلغة اهل حجاز : مرگا مرگى . مرقرءة (
qer'at
) . و نيز قرة : گلهء گوسپندان . يقال : هو اكثر منه قرة يعنى گلهء گوسپندان او بيشتر است .
و نيز قرة : عيال مرد . و گرانى . و پير سالخورده . و هنگام بيمارى گوسپندان و شتران . و بردبارى ( اسم است و قار را ) . يق :
رجل حسن القرة اى حسن الوقار .
قرة
(
qerat
) م . ع . و قرقرة ( از باب ضرب ) : بردبار گرديد و آهستگى نمود . و وقر العظم قرة ( مجهولا ) . مر . وقر (
vaqr
) .
قرة
(
qarrat
) ص . ع . مؤنث قر . يق :
ليلة قرة : شب خنك .
قرة
(
qarrat
) و (
qorrat
) م . ع . قرت عينه قرة و قرة و قرورا ( از باب ضرب و سمع ) : خنك گرديد چشم او و سپرى شد گريهء او و ديد آنچه را كه مشتاق بوى بود .
و قررت به عينا قرة و قرة ( نيز از باب سمع و ضرب ) : خنك گرديد به آن چشم من .
و كذا : قر اليوم يعنى خنك گرديد روز و به اين معنى اخير از باب نصر نيز آيد .
قرة
(
qerrat
) ا . ع . سرما . و خنكى سرما . و براى شدت عطش گويند : حرة على قرة . و ذهب قرتها يعنى گذشت زمانى كه در آن بيمارى مىآمد .
قرة
(
qorrat
) ا . ع . آنچه در تك ديگ چسبيده باشد از شوربا و توابل ريزهها و جز آن . و يك دفعه . يق : رمت الناقة ببولها قرة يعنى يك دفعه كميز انداخت آن ماده شتر .
و قرة العين : آنچه بدان خنكى چشم دست دهد . و نيز قرة العين : تره تيزك آبى . و نام مردى . و ابو قرة : بوقلمون .
قرة
(
qorrat
) و (
qarrat
) و (
qerrat
) ا . ع . غوك و قرباغه .
قرت
(
qart
) ا . پ . ديوث و قلتبان و به چشم خودبين .
قرت
(
qort
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - جرعه . و قرت قرت : جرعه جرعه .
قرت
(
qarat
) ا . ع . برف . و آب منجمد .