قران
(
qorr n
) ا . ع . نام دهى . و نام مردى .
قرآنخوان
(
qor ' n - x n
) ا . پ .
كسى كه وى را از منصب و حكومت معزول كرده باشند .
قرانى
(
qor n
) ا . ع . نزديك .
قرآنى
(
qor ' ni
) ص . پ . منسوب به قرآن مجيد .
قرانيا
(
qar niy
) ا . ع . نام درختى كوهى كه ميوهء آن سرخ و قابض است .
قرانيس
(
qar nis
) ا . ع . اوايل توجبه و يا اوائل توجبه با آنچه آورد .
قرانيص
(
qar nis
) ع . ج . قرنوص (
qornus
) .
قراوح
(
qar veh
) ع . ج . قرواح (
qerv h
) .
قراول
(
qar vol
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - پيشرو لشكر . و فوجى كه پيشاپيش رود و از سياهى و نمودارى دشمن خبر دهد .
و سپاهى كه در جلو ديگر سپاهيان در وقت راحت باش بايستيد و نگاهبانى از آنها كند و هركش . و قراول كشيدن : نگاهبانى كردن . و قراول بر در ملوك را ياتش گويند .
قراولخانه
(
qar vol - x ne
) ا . پ .
جائى كه در آن قراولان منزل دارند و ياتشخانه .
قراولى
(
qar voli
) ا . پ . نگهبانى و محارست و محافظت . و قراولى كردن :
نگهبانى كردن و محارست نمودن .
قراؤن
(
qarr 'una
) ع . ج . قراء (
qarr '
) .
قراؤن
(
qorr 'una
) ع . ج . قراء (
qorr '
) .
قراوى
(
qorr viyy
) ص . ع . منسوب بقراء .
قراويح
(
qar vih
) ع . ج . قرواح (
qerv h
) .
قراهيد
(
qar hid
) ا . ع . گوسپندان ريزه .
قرائب
(
qar 'eb
) ع . ج . قريبة .
قرائث
(
qar 'es
) ع . ج . قريثاء (
qaris '
) .
قرائح
(
qar 'eh
) ع . ج . قريحة .
قراى صاحب طيلسان
(
qar ye -
) (
s heb - taylas n
) پ . كنايه از ستارهء مشترى و يا از زحل .
قراى طيلسان
(
qar ye - tayals n
) پ . كنايه از زحل .
قرائن
(
qar 'en
) ع . ج . قرينة . و نيز آنچه براى انسان حاصل مىشود از آثار و علامات تا قطع كند بر صحت و حقانيت مطلبى و يا بر سقم و بطلان آن . و ذوات القرائن :
ج . ذو القرينتين . و دور قرائن :
سرايهاى روباروى هم .
قراين
(
qar yen
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آثار و علاماتى كه دلالت كند بر چيزى .
قرائى
(
qorr 'iyy
) ص . ع . منسوب بقراء (
qorr '
) .
قرب
(
qarb
) م . ع . قرب السيف قربا ( از باب نصر ) : در نيام كرد شمشير را . و نيام ساخت براى شمشير . و قرب الضيف : گوشت قرب كه تهيگاه باشد خورانيد ميهمان را .
قرب
(
qorb
) ا . ع . نزديكى . و خويشى .
و هو بالقرب منى : او خويش من است .
قرب
(
qorb
) م . ع . قرب منه و اليه قربا و قرابة و قرابا و قربة و قربى و قربانا و قربانا ( از باب كرم ) : نزديك شد به آن . و قرب الامر قربا و قربانا و قربانا ( از باب سمع - و در لغتى از باب نصر ) : كرد آن كار را و يا نزديك شد به آن كار . قوله تعالى :
وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى .
وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ
. و قربت المراة : نزديكى كردم با آن زن كه كنايه از جماع باشد .
قرب
(
qorb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديك . و نزديكى . و همسايگى و همجوارى .
و قرب و بعد : نزديك و دور .
قرب
(
qorb
) و (
qorob
) ا . ع . تهيگاه .
و از زير تهيگاه تا تنگ جاى . و نرم جاى شكم . ج : اقراب .
قرب
(
qarab
) ا . ع . شبگيرى كه بامدادان به آب رسند يعنى درصورتىكه ما بين شخص و آب جز سير يك شب فاصله نباشد ، و هرگاه سير دو روز فاصله باشد اول روزى كه بطلب آب مىروند قرب گويند و دوم روز را طلق (
tala'q
) .
و قولهم : قرب بصباص يعنى قرب سريع .
و نيز قرب : چاه نزديك به آب . و جستجوى آب در شب .
قرب
(
qarab
) م . ع . قرب قربا ( از باب سمع ) : دردگين تهيگاه گرديد .
قرب
(
qerab
) ع . ج . قربة (
qerbat
) .
قرب
(
qorab
) ع . ج . قربة (
qorbat
) و قربة (
qorobat
) .
قرباء
(
qorab '
) ع . ج . قريب (
qarib
) .
قربات
(
qerb t
) و (
qerab t
) و (
qereb t
) ع . ج . قربة (
qerbat
) .
قربات
(
qorb t
) و (
qorab t
) و (
qorob t
) ع . ج . قربة (
qorbat
) و قربة (
qorobat
) .
قرباغه
(
qorb qe
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - غوك و وزغ .
قربان
(
qarb n
) ص . ع . هر آوند نزديك بپرى رسيده . يق : اناء قربان و قدح قربان . ج : قراب (
qer b
) .
قربان
(
qerb n
) ا . ع . مجامعت .