آويزانى و معلقى . و پائين افتادگى . و استرخا و سستى .
فروهشتن
(
feru - hectan
) ف ل و م .
پ . پائين افتادن . و سست گشتن . و آويزان شدن . و آويزان كردن .
فروهشته
(
feru - hecte
) ص . پ . مسترخى و سست . و آويزان و معلق .
فروهل
(
faruhel
) ا . پ . نام يكى از مبارزان ايران .
فروهل
(
feru - hel
) پ . كلمهء امر از فروهليدن .
فروهليدن
(
feru - helidan
) ف م . پ گذاشتن و ترك كردن و رها كردن . و گشودن . و آزاد كردن . و افگندن . و بر انداختن .
فروهنده
(
foruhande
) ا . پ . فرشته و ملك .
فروهنده
(
foruhande
) ص . پ . خوب روى . و نيكو سيرت و با ادب .
فروهيختن
(
feru - hixtan
) ف م . پ .
آموختن و تعليم كردن . و شمشير كشيدن .
فروهيدن
(
faruhidan
) ف م . پ .
ترك كردن . و گذاشتن . و افگندن .
فروهيده
(
faruhide
) ص . پ . خردمند و عاقل و دانا .
فروهيده
(
feruhide
) ص . پ . ظاهر و آشكار . و با شأن و شوكت و باشكوه .
فرويده
(
farvide
) ص . پ . ستوده .
و توصيف شده .
فرويز
(
farviz
) ا . پ . فراويز و سجاف جامه . و ريشه و طراز .
فرويش
(
farvic
) ا . پ . قصور و تقصير و فروگذاشت . و خطا و سهو . و غفلت و تغافل .
و نسيان و فراموشى . و تعطيل و درنگى در كارها .
و فراغت از كار . و قصور در عمل . و بيكارى .
و سختى و درشتى . و نام زنى .
فره
(
forh
) و (
foroh
) ع . ج . فاره .
فره
(
farah
) م . ع . فره فرها ( از باب سمع ) : خراميد و فيريد و تكبر كرد و تبختر نمود .
فره
(
fareh
) ص . ع . خرامنده و فيرنده و تكبركننده . ج : فرهون . قوله تعالى :
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ
، و من قرا : فارهين فهو من فره فراهة .
فره
(
fere
) ا و ص . پ . بسيار و فراوان .
و افزون و زياده . و سبقت و پيشى و تقدم . و خوش منش و خوشخوى و صاحب همت و بلند همت . و انديشه ناك و متفكر و مشغول در افزونى دو نفر حريف با هم در نرد و شطرنج .
فره
(
fereh
) ا . پ . سبب و دليل و جهة .
فره
(
farre
) ا . پ . شأن و شوكت و شكوه و عظمت و بزرگوارى . و قدرت و توانائى .
و لياقت .
فره
(
ferroh
) ا . ع . بلغت اهالى مراكش :
آهن و حديد .
فره
(
forrah
) ع . ج . فاره .
فرهاد
(
farh d
) ا . پ . سنگ تراش و حجاز . و معدن كار و كسى كه در معدن كار مىكند . و نام حجار معروف كه عاشق شيرين بود .
فرهادجرد
(
farh d - jard
) ا . پ .
نام قريهاى نزديك مرو .
فرهانج
(
farh nj
) ا . پ . پيرامون و گرداگرد دهان . و كابوس . و شاخ بزرگى از درخت كه ببرند تا شاخههاى ديگر برآيد .
و شاخهاى كه بدرخت ديگر پيوند كنند . و عكيس يعنى آن شاخهء از درخت رز كه در زير زمين كنند تا از جاى ديگر برآرند .
فرهانه
(
fereh ne
) ا . پ . سود در قمار و جز آن .
فرهة
(
forhat
) ع . ج . فاره .
فرهة
(
farahat
) ع . ج . فاره .
فرهة
(
farehat
) ص . ع . زن خرامنده و فيرنده و تكبركننده .
فرهة
(
forrahat
) ع . ج . فاره .
فرهت
(
farhat
) ا . پ . لياقت و شايستگى و سزاوارى . و وقار و بزرگى و عظمت و شأن و شوكت و شكوهمندى .
فرهخت
(
farhaxt
) پ . ح م . فرهختن .
ا . لياقت و سزاوارى و شايستگى . و شكوهمندى .
و ادب .
فرهختن
(
farhaxtan
) و (
farhextan
) ف ل و م . پ . تربيت كردن و ادب آموختن . و علم آموختن و تعليم كردن و آموزانيدن . و شمشير كشيدن . و آويختن و آويزان نمودن .
فرهخته
(
farhaxte
) ص . پ . ادب كرده و تأديب نموده و تربيت شده .
فرهد
(
farhad
) و (
forhod
) ا . ع .
كودك پر گوشت خوب صورت .
فرهد
(
forhod
) ا . ع . گرد اندام درشت شتاب زده . و نازك بدن پر گوشت . و بچهء شير .
فرهذ
(
forhoz
) ا . ع . گرد اندام ستبر پرگوشت . و نازك بدن پرگوشت .
فرهست
(
farhast
) ا . پ . جادو و جادوئى و سحر و ساحرى و افسونگرى .
فرهمند
(
farh - mand
) و (
farha - mand
) و (
farah - mand
) ص . پ . خردمند و عاقل و هوشمند . و قريب و نزديك .
فرهنج
(
farhanj
) ا . پ . فرهنگ و علم و فضل و دانش . و عقل . و ادب . و اخلاق و آداب نيك . و هوش و دريافت و فراست . و شاخهء درختى كه آن را خوابانيده خاك بر بالاى آن ريزند و مدتى گذارند تا ريشه كند و از آنجا بركنده در جاى ديگر نهال كنند . و نام كتابى كه محتوى لغات فارسى بود . و نام مادر كيكاوس . و نام داروئى كه بتازى كشوت گويند .