فروسة
(
forusat
) و فروسية
(
forusiyyat
) ا . ع . سوارى . و اسب شناسى .
فروسة
(
forusat
) و فروسية
(
forusiyyat
) م . ع . فرس فراسة و فروسة و فروسية ( از باب كرم ) :
زيرك و نيك ماهر گرديد در سوارى . و شناخت اسب . و سوارى كرد .
فروش
(
feruc
) ا . پ . فروخت و مبادلهء چيزى به پول نقد .
فروش
(
foruc
) ص . پ . فروشنده و هميشه با خراسم ملحق مىگردد . مانند : حلوا فروش : كسى كه حلوا مىفروشد . و فرش فروش : كسى كه فرش مىفروشد . و خود فروش : كسى كه لاف مىزند و ميلافد .
فروش
(
foruc
) ع . ج . فرش .
فروش
(
foruc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرشها و بساطها و گستردنيها .
فروشا
(
faruc
) ا . پ . بيع و خريد و فروخت . و فروشنده و بايع .
فروشاندن
(
feruc ndan
) ف م . پ .
دور كردن و بيك طرف راندن و بر طرف كردن و برانداختن . و انتقال كردن .
فروشتن
(
faructan
) ف م . پ . فروهشتن .
فروشدن
(
feru - codan
) ف ل . پ .
فرورفتن . و غرق شدن . و غوطه خوردن .
و فرود آمدن و پائين آمدن . و به زير رفتن و نزول نمودن . و غوص نمودن در آب . و غروب كردن آفتاب و جز آن . و مردن .
فروشستن
(
feru - costan
) ف م . پ .
تلف نمودن .
فروشك
(
farucak
) ا . پ . غلهء نيم - كوب كرده كه بلغور نيز گويند .
فروشندگان
(
ferucandag n
) پ . ج .
فروشنده .
فروشنده
(
ferucande
) افا . پ .
بايع و كسى كه چيزى را فروخته و يا مىفروشد .
فروشه
(
faruce
) ا . پ . افروشه و لوزينه . و هر حلوائى كه با مغز بادام سازند .
فروشه
(
foruce
) ا . پ . گندم نيم كوفته و بلغور كرده .
فروشى
(
feruci
) ص . پ . فروختنى .
و منسوب به فروش .
فروشيدن
(
ferucidan
) ف م . پ .
فروختن و فروش كردن .
فروض
(
foruz
) م . ع . فرضت البقرة فروضا و فرضة ( از باب كرم و ضرب ) :
كلانسال گرديد آن گاو . و كذا : فرض غيره .
فروط
(
forut
) م . ع . فرط فرطا و فروطا . مر . فرط .
فروع
(
foru '
) ع . ج . فرع . و فروع الجوزاء و يا نجم الفروع : گرماى سخت .
فروع
(
foru '
) م . ع . فرع فرعا و فروعا . مر . فرع .
فروع
(
foru '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرعها و شاخهها ضد اصول . و چيزهائى كه پيرو يك اصل باشند و از آن منشعب شده باشند .
و ريشههائى كه از يك بيخ برآمده باشند . ج :
فروعات .
فروعات
(
foru ' t
) پ . ج . فروع .
فروغ
(
faruq
) ا . ع . ستارهء جوزا .
فروغ
(
foruq
) م . ع . فرغ فروغا ( از باب فتح و سمع و نصر ) : بمرد . و فرغ فراغا و فروغا . مر . فراغ .
فروغ
(
foruq
) ا . پ . فروز و شعاع و روشنى . و تابش آفتاب و آتش و جز آن .
و شعله .
فروغانى
(
foruq ni
) ص . پ . روشن و نورانى .
فروغته
(
feruqte
) و فروغده (
feruqde
) ص . پ . فروخته و فروش شده .
فروغته
(
faruqte
) و فروغده
(
faruqde
) ص . و . افروخته و تابان و درخشان .
فروغمند
(
foruq - mand
) ص . پ .
منور و تابدار و نورانى .
فروغمندى
(
foruq - mandi
) ا . پ .
جلوه و تابش و روشنى و لمعان .
فروق
(
faruq
) ا . ع . نام شهر قسطنطنيه .
فروق
(
faruq
) ص . ع . مرد ترسنده و شديد الفزع .
فروق
(
foruq
) ع . ج . فريق .
فروق
(
foruq
) م . ع . فرقت الناقة و الاتان فروقا ( از باب نصر ) : رميد آن ماده شتر و آن خر ماده و برجست از درد زه . و فرق فلان : خداوند هستههاى كوبيده گرديد فلان جهة شتران خود . و فرق الطائر : سرگين انداخت آن مرغ . و فرق المراة : فريقة خورانيد آن زن را . و فرق له الطريق : پيش آمد مر او را دو راهه .
فروق
(
forruq
) ص . ع . مرد ترسنده و شديد الفزع .
فروقة
(
faruqat
) ا . ع . پيه گرده .
و بازوى بند كاغذ . و بند هيزم و علف .
فروقة
(
faruqat
) و (
farruqat
) ص .
ع . سخت ترسنده ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . المثل : رب عجلة تهب ريثا و رب فروقة يدعى ليثا يعنى بسا شتابى كه درنگى آورد و بسا سحت ترسندهاى كه شير را خواند .
فروك
(
faruk
) ا . پ . مرغ جوان تخم ناكرده .
فروك
(
faruk
) ص . ع . زن دشمن شوى .
فروك
(
foruk
) ا . ع . بغض و دشمنى